Η νεράιδα με το σφυροδρέπανο

Intellectual

2012-01-17T13:42:00.003+02:00

Θα σου άρεσε να ήμασταν στο 80. Να αυξάνονται οι μισθοί, να υπάρχει ένα όνειρο. Όνειρο χωρίς πολύ προσπάθεια. Όνειρο που ήπιε το αίμα που χύθηκε σε εκείνο το προαύλιο της Τοσίτσα, της Στουρνάρη, στα υπόγεια του ΥΠΠΟ και μεγάλωσε, τους αγκάλιασε όλους ψεύτικα. Να κάθεσαι όπως τότε ξένοιαστος και να παλεύεις με τον διάλογο και την κουβέντα ενάντια στην εξουσία. Θα σου άρεσε να μείνει εκείνη η εξουσία για να σε αφήνει να της βγάζεις την γλώσσα. Να διαβάζεις Νίτσε και Φουκώ ,να αγορεύεις ώρες ολόκληρες για την εξουσία, για την ελευθερία. Δυστυχώς κυρία μου γεννήθηκες 22 χρόνια μετά και πλέον το άσυλο καταργήθηκε. Ξέρω το δικό σου είναι στο Φλοράλ, η στις βιβλιοθήκες της σχολής σου. Πάντα με εκείνο το τακούνι, σελιδομετρητή, πάντα με εκείνο το βλέμμα συμπόνοιας στους αριστερούς που μοιράζουν πεζά φυλλάδια με ξύλινη γλώσσα. Μας ποιος θα τους πει επιτέλους να τα γράφουν λιγο πιο απλά? Σίγουρα όχι εσύ, γιατί εσύ δεν είσαι με την εξουσία. Πρέπει να το καταλάβουν μόνοι τους. Ο Διάλογος του 80 έδωσε την θέση του στον εσωτερικό διάλογο και αυτός την αφήνει καθημερινά, στην πλήρη αφασία. Τον φορντισμό της σκέψης. Κοίταξε που ξεμάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα και απλά.
Λειβαδίτη, τι κατάλαβα που μάφησαν να τραγουδάω? Άνεργος είμαι και ποιος θα ακούσει την φωνή μου. Και εσύ κυρία μου μην κρίνεις τα παιδιά. Αυτά σήμερα, σου δίνουν άτσαλα το φυλλάδιο, και αύριο θέλουν να αγκαλιάσουν τον κόσμο.
Και θα πας και σε καμια πορεία αν βολέψει με τις ώρες σου. Αν δεν έχεις να πας για καφέ, να διαβάσεις, αν σε «εκφράζει» ο κόσμος που πηγαίνει. Χίλια αν σε έναν κόσμο που δεν τα υπολογίζει, σκοτώνει και νεκρώνεται καθημερινά σε οχτάωρες δόσεις (ή «με το κομμάτι» όπως είπε κάποιος) χωρίς να σε ρωτήσει, εσένα και την παρέα σου. Αυτός σκοτώνει με ψυχρούς σιδερένιους νόμους και εσύ του απαντάς δια της παρατεταμένης σθωπής σου. Δεν είσαι και με την εξουσία να δώσεις μια λύση. Το κριτήριο της αναγκαιότητας εξαρτάται απτο πόσο θα επηρεάζει τις σπουδές σου. Α ναι. Και τον καθηγητή που θα κάνεις το διδακτορικό σου. Κρύβεις τους φόβους σου, τους κληρονομημένους από γενιές, πίσω από μεγάλους χάρτινους συλλογισμούς. Μάλλον οι συλλογισμοί σου δεν σημαίνουν τίποτα και για κανέναν.
Εκτός απτον καθρέφτη σου και τον καθηγητή σου

Ο Λένιν σε υαλοπωλείο

2011-11-25T10:33:00.003+02:00

Κάπως έτσι νιώθω όταν έρχομαι σε επαφή με κάποιο θεατρικό δρώμενο, κάποια ταινία ή κάποιο τραγούδι πραγματικά όμορφο

Μέσα σε μερικά λεπτά επανανοηματοδούνται όλες εκείνες οι εικόνες και οι έννοιες τα συναισθήματα, που έχουν απονεκρωθεί μέσα στην καθημερινή ζωή. Σαν νεάτερνταλ στην επιβίωση, σκοτώνουμε για αυτοάμυνα τα ένστικτά μας, τα συναισθήματά μας, οτιδήποτε αυθόρμητο και καθαρό έχουμε μέσα μας, για να μπορέσουμε να αντέξουμε.

Εκμετάλλευση, καταπίεση, ιμπεριαλισμός, θάνατος, όνειρα,ζωή, ζωντάνια,επανάσταση, επανάσταση είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποίησες την προηγούμενη εβδομάδα, και τώρα σε ένα τόσο δα βιντεάκι γυρισμένο για μία οικογένεια στην Κίνα, όλα ξαναβρίσκουν το νόημά τους.

Και ξαφνικά βγαίνεις από τον μέχρι πρώτινος εαυτό σου και όλες οι θυσίες, τα βάσανα και οι στεναχώριες που περάσαμε και έχουμε μπροστά μας, φαντάζουν παιχνιδάκι. Τα βασανιστήρια, ένα γαργαλητό, και οι ματατζήδες, ακούνητα στατικά στρατιωτάκια, μερικά ανθρωπάκια μπροστά στην θαλασσοταραχή της παγκόσμιας επανάστασης, που να ήξεραν πως, δεν μπορούν να την σταματήσουν.
Και φαντάζει ξανά εφικτό και όμορφο ένα παρόν χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όταν σε μία εκδήλωση, τόχε πει ο σύντροφος Κ.Γ., ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτήν την κοινωνία και αν την απολαύσουμε, μέσα στον ορίζοντα της ζωής μας, το θεώρησα παρωχημένο, μία ακόμα συνδικαλιά στο τέλος της τοποθέτησης για να “ατσαλώσει” τον κόσμο.
δεν τόλμησα να το πω ούτε στον εαυτό μου. Τέτοιο είναι το μέγεθος της ήττας και της απογοήτευσης.

Και πάλι καλά δηλαδή που μπορούν τα συναισθήματα να μας αφήνουν κάθε τόσο και να δρούμε με ψυχρή λογική. Αν κάθε φορά που έβλεπα κάποιον στο φανάρι να ζητιανεύει, ένιωθα όπως όταν είδα την όπερα της πεντάρας, τώρα θα ήμουν στο ψυχιατρείο και ο στρατός της παγκόσμιας επανάστασης, θα μετρούσε ήδη έναν λιγότερο.

Άτιμο πράγμα η τέχνη, γιατί δείχνει τα γεγονότα γυμνά, και αυτό το κάνει με μια ταυτόχρονη αναζωογόνηση των συναισθημάτων σου, του εαυτού σου ολόκληρου. Είναι μια βουτιά στο κοινωνικό σύμπαν της ανθρωπότητας, μια διαρκής ανατροφοδότηση με αυτό που θα μπορούσε να είναι ο άνθρωπος, και στην συνέχεια βίαιη διακοπή και επιστροφή σε αυτό που είναι σήμερα.
Και αυτή η διαρκής βίαια εναλλαγή, δύο δρόμους μπορεί να πάρει.
Είτε την αυτοκτονία, ή την επανάσταση

Είμαστε η γενιά της ανατροπής

2011-11-09T16:26:00.001+02:00

Γιατί πίσω από ένα τόσο ηρωικό παρελθόν, ένα δύσκολο παρόν, ξεπροβάλει ένα τόσο όμορφο μέλλον.

Στους συντρόφους Δημήτρη Κοτζαρίδη και Κώστα Τζιαντζή

2011-11-01T13:20:00.000+02:00

Είμαστε όλοι Κοεμτζήδες

2011-09-24T21:10:00.003+03:00

Πέθανε χθες ο Νίκος Κοεμτζής. Μια ακόμα ταλαιπωρημένη ζωή έφτασε στο τέλος της.

Κάποτε ο Λένιν είχε γράψει για την Αμερική

“ντροπή στην Αμερική για την μοίρα των Νέγρων”

Και έτσι ήταν, μία απλή μοίρα, φαινομενικά βασισμένη όχι σε υλικούς όρους, αλλά στο χρώμα του δέρματος και τις προκαταλήψεις των ανθρώπινων μυαλών. Στην πραγματικότητα, τα φθηνά εργατικά χέρια των μαύρων ήταν ο υλικός όρος της συντήρησης της άθλιας κατάστασης του ρατσισμού και των γκέτο και αυτό ισχύει και σήμερα ακόμα, 100 χρόνια μετά.

Και η μοίρα του Νίκου, τέτοια ήταν. Φαινομενικά άσχετη με τους υλικούς όρους της ζωής. Τα κανάλια τον προβάλουν σαν έναν μικροκακοποιό που έμπλεξε με κακούς χωροφύλακες και φυσικά σε μία κακή στιγμή του έστριψε και έκανε την τρέλα να τους σκοτώσει.

Που να καταλάβουν οι αστοί από αξιοπρέπεια και ιστορία.

Η βασανισμένη αυτή ζωή κουβαλάει μια ιστορία που γράφεται πολύ πριν την γέννησή της. Όπως όλων μας άλλωστε.

Ορόσημο τα βουνά του 40 και η συμμετοχή του πατέρα του στο ΕΑΜ.

Το δόγμα? “Δεν θα αφανίσουμε μόνο τους κομμουνιστές, αλλά τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους” Διωγμένος από το χωριό από την πείνα την ανέχια και την κακία, προλετάριος κομμουνιστής σε μία μεγαλόπολη της Ελλάδας. Άντε να ζήσεις

Μικροκλοπές, παράβαση του Νόμου και φυλακή.

Στην μεγάλη στιγμή όμως, που η εξουσία σου προτείνει να συνεργαστείς η να καταστραφείς ο Νίκος δεν φαίνεται να το σκέφτηκε πολύ. Τους έφτυσε. Έφτυσε την εξουσία και προσπάθησε να επιβιώσει. Αυτή όμως, κουβαλώντας ακόμα πάνω της τον αέρα του νικητή του 49, τον αέρα που της έδωσαν οι επίγειες δυνάμεις των ταγματασφαλιτών το 49 και τα τανκς των άγγλων και των αμερικάνων ιμπεριαλιστών προσπάθησε να τον κάνει να το μετανιώσει. Μάταια. Με αυτή μόνο την κίνηση έγραψε το όνομά του “στο μεγάλο το μνημείο των ηρώων της επανάστασης”. Όχι τόσο γιατί πάλεψε για αυτήν. Αλλά γιατί αντικειμενικά με τις πράξεις τους ενέπνευσε τόσους και τόσους να δοκιμάσουν την λευτεριά.

Όχι γιατί ήταν ο μεγαλύτερος αριστερός. Αλλά γιατί διέσωσε με μία απάντηση και μία κίνηση το έπος του ΕΑΜ μέσα σε τόσες δεκαετίας. Και ας προσπαθούν οι μπουρζουάδες να το κρύψουν.

“Στο φως δεν βάζουν φωτιά”

Και η υλική βάση όλης αυτής της ιστορίας? Η αντικειμενική τροχιά του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και ολόκληρης της εργατικής τάξης που πήρε τα πάνω της και αμφισβήτησε την ιμπεριαλιστική τάξη πραγμάτων και το καπιταλιστικό σύστημα. Λανθάνον σκοπός τους να το πληρώνει η εργατιά χρόνια μετά.

Και τι σχέση έχουν αυτά με το σήμερα?

70 χρόνια μετά την νοητή αρχή της ιστορίας μας,από εκείνη την στιγμή που πιθανότητα εκτυλίχθηκε σε κάποιο χωριουδάκι, σε κάποιο κλιμάκιο στρατολόγησης του ΕΑΜ, οι αντιφάσεις τείνουν να πνίξουν ξανά την όλο σύστημα και απειλούν άμεσα την ζωή του.

Και σε αυτό το σημείο εμφανιζόμαστε και εμείς, οι νεκροθάφτες του, αίμα απτο αίμα του λαού, σάρκα απτην σάρκα της εργατιάς που καλούμαστε να παίξουμε έναν ρόλο ιστορικό.

Δεν θα είναι εύκολη η σύγκρουση με την εξουσία. Ποτέ δεν ήταν.

Δεν είχαμε πατέρα στα βουνά το 40 .Αν και ίσως πολλοί από εμάς θα θέλαμε να είχαμε... Ούτε μας κυνηγάει η αστυνομία για τις πεποιθήσεις μας. Όμως αυτή η ιστορία, αυτός ο αγώνας, αυτή η υπόθεση, είναι πλέον κομμάτι του εαυτού μας, όπως ακριβώς η καρδιά ή το μυαλό. Και πλέον, χωρίς αυτό το κομμάτι είμαστε νεκροί.

Είμαστε κομμουνιστές και θα βρεθούμε απέναντι στο δίλημμα που βρέθηκε και αυτός και τόσοι άλλοι.

Από την μία η καταδίκη μας σε αργό θάνατο από την εξουσία, ζωή δεμένη απτην αντίθετη με την μοίρα της εξουσίας, ζωή δεμένη με την υπόθεση της παγκόσμιας επανάστασης, και από την άλλη η προδοσία όσων πιστέψαμε και όσων αγαπήσαμε. Η κλειδονιά στα όνειρά μας και η μόνιμη παραμονή στην “κοιλάδα των δακρύων”. Χωρίς δυνατότητα διαφυγής

Σύντροφοι για αυτό είμαστε όλοι Κοεμτζήδες. Είτε το θέλουμε είτε όχι είμαστε θανάσιμα δεμένοι με την αξιοπρέπειά μας, θανάσιμα δεμένοι με τον εαυτό μας και την ζωή.

Το καλό είναι ότι είμαστε μαζί...

Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς (πρώτο μέρος)

2011-07-19T02:13:00.000+03:00

Το βιβλίο καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς από τον Χρόνη Μίσσιο ίσως είναι ένας καλός λόγος για να γίνει κάποιος κομμουνιστής.

Οι περιγραφές και το βάθος αυτού του ανθρώπου χαρακτηριστικό παράδειγμα κομμουνιστή σε εκείνα τα ταραγμένα χρόνια (που ξέρουμε ότι θα επιστρέψουν με όρους συνέχειας ασυνέχειας) προκαλεί συναισθήματα αγάπης για την σημερινή ζωή και ταυτόχρονα επαναστατικής υπέρβασής της...

Η σύνοψη δηλαδή της φράσης που προσωπικά έμαθα από τον Νίκο Μπελογιάννη και ευτυχώς αρχίζω να την νιώθω ότι η μεγαλύτερη αντίφαση είναι ότι οι επαναστάτες αγαπούν περισσότερο από κάθε άλλον την ζωή και ταυτόχρονα πρέπει να είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να την θυσιάσουν, για την ευτυχία των άλλων ανθρώπων.

Επιστρέφοντας στον σ. Χρόνη θα έπρεπε να πω ότι η επαναστατικότητα που αποπνέει αυτό το βιβλίο είναι τρόπον τινά αντιφατική. Στον Ελληνικό σχηματισμό η σημερινή γενιά κομμουνιστών μεγάλωσε έχοντας ένα μεγάλο βάρος στις πλάτες της. Αυτό της τραγικής ήττας που ξεκινάει από την Καζέρτα και τον Λίβανο και συνεχίζει στο 1989 (πίσω σεκίτες εμπρός συντρόφοι!) και στην σημερινή κινοζοποιούμενη Ελλάδα του ΔΝΤ.

Είναι νομίζω η χρονική στιγμή που περισσότερο από ποτέ η συσσωρευμένη απογοήτευση από την ήττα του παρελθόντος, ο συσσωρευμένος θαυμασμός για τα αδέλφια μας μας που πέρασαν ή έχασαν τις ζωές τους στις φυλακές, πρέπει να μην παραμείνει σαν ένας στείρος θαυμασμός και “ατσάλωμα” για την καθημερινή μάχη με τις δυνάμεις της αντίδρασης αλλά να μετουσιωθεί σε μία ανώτερου τύπου ώθηση για επαναστατικές υπερβάσεις τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, στο επίπεδο του κομμουνιστικού κινήματος.

Άξιος μαθητής του Μανώλη Αναγνωστάκη (από αυτόν διδάχθηκε τα γράμματα μέσα στην φυλακή), ο Χρόνης Μίσσιος μας ταξιδεύει με το βιβλίο του στα λάθη του παρελθόντος και στις υπερβάσεις και επαναστάσεις του μέλλοντος και γίνεται ίσως ο πιο υποδειγματικός φορέας του “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος”

Θα προσπαθήσω σε αυτή την δημοσίευση να σημειώσω μερικά από τα σημεία του βιβλίου όπου η συσσωρευμένη εμπειρία ενός βασανισθέντα κομμουνιστής συναντιέται με τις αγωνίες μου. Κάτι τέτοιο βέβαια ίσως σε άλλα βιβλία να αποτελεί κάτι εύκολο, όμως στο συγκεκριμένο ξεκινώντας να σημειώνεις ένα χωρίο χάνεσαι στην μαγεία και αδυνατείς κόψεις κομμάτια του για να προβάλεις.

Η αντίφαση που ανέφερα νωρίτερα, ανιχνεύεται από τον Μίσσιο σαν,

“την βαθιά αντίφαση του μαρξιστή επαναστάση που δεν πιστεύει σε κανέναν μεταθανάτιο παράδεισο, αλλά δίνει την ζωή του γιατί είναι ερωτευμένος με την ίδια την ζωή”

Ο Μίσσιος κάνει σκληρότατη κριτική και στην καθοδήγησ του κόμματος και τις επιλογές της και ένα ενδιαφέρον σημείο είναι και αυτό

“12 Μια ζωή ρε, οι κερχανατζήδες μας μπαφιάσανε, μας γανώνανε το μυαλό πως ήταν ανήθικο νακούμε μπουζούκι και γενικά ρεμπέτικα τραγούδια, και πολύ περισσότερο να τα τραγουδάμε, διότι ήταν, λέει, τραγούδια της παρακμής, και της απαισιοδοξίας. Όλο αισιοδοξία, βλέπεις, ήταν η ζωή μας γενικά και έφταιγε η μουσική, να πούμε που ξεστράτιζε τον επαναστάση από το σωστό δρόμο.”

...Καλά εγώ μια ζωή όλο ενοχές ήμουνα, γιατί όλα ταπαγορευμένα μάρεσαν : Οι γυναίκες το κρασί, οι πενιές... Ρε γαμώτο ποτές δεν μπόρεσα να καταλάβω, πως να πούμε ταίριαζε νάμαστε επεναστάστες δηλαδή άνθρωποι που καιγόμαστε από πάθος για τη ζωή, ρομαντικοί ευαίσθητοι, ερωτευμένοι μέχρι θανάτου με τον άνθρωπο και τη λευτεριά του, να τραβάμε χαμογελώντας για το εκτελεστικό απόσπασμα, να υπομένουμε βασανιστήρια,φυλακές, κακό και νάμαστε νερουλοί, νερόβραστοι, χωρίς φωτιά μέσα μας, σόλη μας τη ζωή χωρίς πάθος, χωρίς ένα φάλτσο, νότες πειθήνιες μέσα στο πεντάγραμμο που ακούνε μονάχα το μαέστρο. Σκατά. Εκτός από κότες πηγαίνανε να μας κάνουν και μηχανάκια. Πως να κάνεις μια επανάσταση με μηχανάκια ρε φίλε? Η φαντασία? Το όνειρο? Πως να πεθάνεις?Ο επαναστάτης είναι πουλί αητός, ερωτευμένος με το φως, με τα λουλούδια, τις γυναίκες, το κρασί, με την αταξία.

Άκου τότε δεν τάξερα αυτά , τώρα τάμαθα, όλη η ηθική του ανθρώπου ήταν τοποθετημένη, είτε στα γεννητικά του όργανα είτε στη γλώσσα του. Δηλαδή άμα να πούμε αγαπάς τις γυναίκες -ρε γαμώτο , αφού αγαπάς όλους τους ανθρώπους και γιαυτούς δίνεις και τη ζωή σου άμα λάχει, πως να μην είσαι πιο βαθιά, πιο τρυφερά, πιο ολοκληρωτικά ερωτευμένος με τον θηλυκό ,να πούμε, άνθρωπο? Διότι εκεί και μόνο εκεί η αγάπη βρίσκει διέξοδο, ολοκληρώνεται στην τρυφερότητα του έρωτα. Μακάρι νάταν οι άνθρωποι αρσενοθήλυκοι, ο έρωτας θα κράταγε, πολύ μεγαλύτερο μέρος από τη ζωή μας, και τα πράματα για τους ανθρώπους θάταν γενικά πιο εύκολα.

.... Ηθική ήταν αν δουλεύαν ή όχι τα αρχίδια σου... Αλλά χωρίς αρχίδια πως να κάνεις επανάσταση? Όχι δεν το λέω για πλάκα, η σύγχρονη ψυχολογία και ψυχιατρική έχουν ανακαλύψει φοβερές συναρτήσεις ανάμεσα στη σεξουαλική ζωή και στην ολόπλευρη συγκρότηση του ανθρώπου , διανοητικά, ψυχολογική κτλ.

Ξέρεις πόσοι σύντροφοι πήγαν στο απόσπασμα χωρίς να έχουν αγκαλιάσει κορμί γυναίκας, και πόσοι γέρασαν στις φυλακές και στις εξορίες χωρίς να έχουν γνωρίζει ποτέ τον έρωτα? Τι να πεις... Τέλος, καταλαβαίνεις που πήγαινε η ιστορία, τρώγαμε στη μάπα όχι μονάχα όλο το αστικό σύστημα ιεραρχίας και στα ρέστα, αλλά και όλη την αστική ιδεολογία και ηθική ΠΑΤΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΙΑ, και την υποκρισία τους βέβαια...

Συνεχίζοντας για την καθοδήγηση:

15Όλο για στοιχεία μιλάγανε: καλό στοιχείο, κακό στοιχείο, λες και μιλάγανε για μπίλιες και όχι για ανθρώπους. Αλλά η μεγαλύτερη ανισότητα μέσα στο κίνημα, ήταν η ανιστότητα στα βασανιστήρια. Θυμάμαι τώρα στην τρίτη παρανομία, κάναμε γιάφκα μαζί μέναν υψηλά ιστάμενο που λένε και μούλεγε πως μια φορά ένας χωροφύλακας τούριξε ένα χαστούκι και χάλασε ο κόσμος. Βλέπεις, είχε όνομα. Και η παλιοχαμούρα έλεγε σπασμένα τα παιδιά που τους λιώνανε τα αρχίδια και τους σπάγανε τα κόκκαλα στην ασφάλεια, γιατί τους ξέφευγε καμια κουβέντα στην ανάκριση... Τέλος, χέστα, ο ανθρωπισμός της καθοδήγας έτρεχε απτα μπατζάκια της...

Θυμάσαι, λέω τότε? Έλεγε, έλεγε ο Μανόλης, ο Μαρξισμός, ο Σοσιαλισμός, οι Αστοί, οι Προλετάριοι, το μεροκάματο, η καταπίεση... Εμείς δεν το πιάναμε και χασμουριόμαστε, διότι τι μεροκάματο κι αρχίδια, αφού κλέβαμε, κι όσο για καταπίεση πρώτη φορά ακούγαμε τέτοια λέξη. Ο Νικόλας όμως τόπιασε και λέει του Μανόλη, άστα ρε, θα τους τα πω εγώ, γιατί τους μπερδεύεις. Λοιπόν ρε σεις, από δω είναι οι πλούσιοι και από κει οι φτωχοί. Είναι κανένας από σας πλούσιος? Όχι, είπαμε μείς. Ε συνέχισε το παιδί, το παιδί από δω μας λέει, εμείς οι φτωχοί να κάνουμε ντου στους πλούσιους, να τους τα πάρουμε και να τα μοιράσουμε στα ίσια, έτσι που να μην υπάρχουνε πια φτωχοί και πλούσιοι. Έτσι δεν είναι, ρε Μανόλη? Ε, όχι ακριβώς υπάρχει το πρόβλημα... Χέστο ρε το πρόβλημα... Λοιπόν μάγκες είστε? Μπήκαμε.

Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς και δεν έμαθες ποτέ πόσο λυσσασμένα φυλάνε τα τάλαρά τους οι πλούσιου. Διότι άλλο να κάνεις τη δουλειά στη ζούλα, και άλλο να τους λες φόρα, μάγκες θα σας τα πάρουμε. Δεκαπέντε χρόνια μου γάμησαν το κέρατο στο ξύλο. Λέω δεκαπέντε, γιατί άμα μεγάλωσα και εγώ, έγινα στέλεχος, που λένε, όλο με το κύριε με παγαίνανε κάθε που με πιάνανε.

...Τέλος με πάνε απάνω, διοικητής υποδιοικητής χαμόγελα, βρε καλώς τον, και τα τέτοια. Λέω τί καλώς τον, με φέρατε, δεν ήρθα. Κάτσε ρε τόσο πολύ μας μισείς? Ναι οι χαμούρες! Λέω , γιατί, φίλοι είμαστε? Έλα ρε τώρα εσύ στα χέρια μας μεγάλωσες- άκου ρε την κουφάλα!. Ναι λέω, με σπασμένα κόκκαλα και τρεις θητείες στο τρελοκομείο! Ε, καλά τώρα οι συνθήκες ήταν τέτοιες, τι να κάναμε καισείς μα σκοτώνατε. Άκου την κουφάλα...

Λέω τέλος, τι γουστάρετε από μένα να τελειώνουμε, κουβέντα δεν γουστάρω μαζί σας.

Σε αυτό το σημείο να επιστρέψω στην πεζή πραγματικότητα της σημερινής ταξικής και πολιτικής πάλης και να μεταφέρω κάποιες σκέψεις μου. Πριν τελειώσει η χρονιά, η δαπίτισα της σχολής μου λέει , εσύ είσαι καλό παιδί, όχι σαν τους άλλους τους φωνακλάδες, να πάμε για καναν καφέ όταν τελειώσουμε την σχολή. Εκείς εγώ χαμογέλασα και είπα ας πάμε. Έτσι και με τον Δαπίτη, η σχέση μας είναι περισσότερο οπαδικής καζούρας παρά δύο ταξικών αντιπάλων. Και όμως όταν σε παινεύει ο εχθρός ψάξε να βρεις τι έκανες λάθος.

Την μία βέβαια σε απειλεί και την επόμενη σου λέει να πάτε για καφέ. Και τι να πεις εκεί? Να νιώσεις μίσος? Μα δεν έρχεται το γαμημένο. Σύμφωνα με τον Φρόιντ το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος αλλά η αδιαφορία. Είναι γνωστή απορία το τι νιώθει ο καθένας μας για τους δαπίτες και πως τους φέρεται. Από το “casual Πασπίτη” της Νομικής που λέει ότι θα ήθελε να τους γνωρίσει βαθιά, με καφέ και τσιγάρο, μέχρι τα πιο συγκρουσιακά κομμάτια, που θα ήθελαν να τους κοπανήσουν. Πάντως είμαι βέβαιος ότι όσο οξύνεται η ταξική πάλη στην Ελλάδα , μία από τις αλλαγές που θα επέλθουν θα είναι το ξεγύμνωμα του ρόλου της δεξιάς στην κοινωνίας και κατά συνέπεια η μεταβολή και των δικών μας συναισθημάτων.

Μαγείας συνέχεια...

22 Όλοι τώρα είμαστε μελλοθάνατοι, ε? Και ξέραμε ότι κάποιον από μας θα πάρουν. Κοιτάζαμε που λες μια το χαρτί και μια εμάς. Αυτή η ιστορία μπορεί να κράταγε από πέντε λεπτά έως και ένα τέταρτο. Ύστερα αφού έκριναν πως σιτέψαμε, λέγανε ας πούμε, Γιώργο έλα.- μας ήξεραν βλέπεις και με τα μικρά μας ονόματα οι χαμούρες. Τέλος σηκωνόταν να πούμε ο Γιώργος, άφηνε το γράμμα του – όλοι είχαμε ένα γράμμα έτοιμο για τους δικούς μας- αγκαλιαζόμασταν, φιλιόμασταν και την ώρα που έβγαινε από την πόρτα λέγανε, για στάσου, μια στιγμή, α, λάθος, δεν είσαι εσύ, είναι ο Παύλος... Χαμούρες σου λέω, εντελώς άνανδροι. Άλλες φορές πάλι, γράφαν σε ένα χαρτάκι τα ονόματα αυτών που θα παίρναν το βράδυ για εκτέλεση,το έδεναν σε ένα σπαγκάκι και το έφερναν μέσα στο προαύλιο. Όλοι ήμασταν θανατηφόροι. Ε, άντε να μη συρθείς από πίσω να δεις αν είναι γραμμένο το όνομά σου στο χαρτάκι... Εμείς φεύγαμε από το προαύλιο και κλεινόμασταν στα κελιά μας. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι είχαν παιδιά, είχαν φίλους, αγαπούσαν ίσως κάποιους ανθρώπους... Τι να πεις...

Τέλος να κλείσω μεταφέροντας κάποιες σκέψεις σε σχέση με τα ιερά τέρατα που έχουν μείνει αθάνατοι στις καρδιές μας και τεντωμένοι στους τείχους του δωματίου μας. Τσε, Βελουχιώτης, Μίσσιος και άλλοι τόσοι επαναστάτες, που αν αρχίσεις να μετράς θα χάσεις το μέτρημα.

Είναι διαδεδομένο στον φοιτητικό συνδικαλισμό, η εκάστοτε τοποθέτηση να κλείνει με μία συνδικαλιά, με πιο δυνατό τόνο, με ένα τσιτάτο κτλ κτλ. Αυξάνεται έτσι η αποτελεσματικότητα της τοποθέτησης , διεκδικείται με καλύτερους όρους η ηγεμονία και νιώθει πιο γαμάτος ο ομιλητής, τον κοιτούν περισσότερα κοριτσάκια κτλ κτλ.

Στην πραγματικότητα ο συνδικαλισμός, όπως και οτιδήποτε σε αυτή την κοινωνία τείνει να γίνει τόσο βρώμικο σπορ που ακόμα και η ενασχόληση με κάποια αριστερή συλλογικότητα (εξ ορισμού χειραφετική υποτίθεται) αλλοτριώνει σε πολύ σημαντικό βαθμό. Έτσι, και εγώ στις τοποθετήσεις μου προσπαθώντας να εμπνεύσω, μπορεί να χρησιμοποιήσω κατά περίπτωση κάποιο τσιτάτο ή να επικαλεστώ τον ηρωισμό τον συντρόφων.

Αυτό με τον καιρό έγινε επίπονο για μένα όταν γίνεται σε εσωτερικές αριστερές διαμάχες, καθώς νιώθεις ότι σέρνεις σε ένα βρώμικο, γεμάτο αντιφάσεις αμφιθέατρο, αυτούς τους ήρωες, ότι πιο καθαρό και αληθινό έχει υπάρξει για σένα , μόνο και μόνο για να υποστηρίξεις μια αριστερή άποψη ενάντια σε μια άλλη.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η αίγλη κάποιου που έχει υπογράψει αυτά που πιστεύει με την ζωή του, είναι τόσο μεγάλη που κάθε φορά ανιχνεύεις στον αέρα ότι το αμφιθέατρο ενθουσιάζεται, και νιώθεις ότι καρπώνεσαι εσύ τον ενθουσιασμό για κάτι που δεν πέτυχες. Για κάτι που διάβασες και που απλώς δρας ως φορέας τους.

Νιώθεις ότι παραβιάζεις ανοιχτές θύρες και όμως όλοι αυτοί οι ήρωες, δεν ανήκουν σε εσένα ή στην αντίληψη που εσύ πρεσβεύεις μέσα στο κίνημα αλλά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Τελειώνοντας, να σημειώσω ότι ενδεχομένως η αποστροφή αυτή που νιώθει ένας αγωνιστής για τον συνδικαλισμό, ή η αδυναμία να μπολιάσει μέσα σε αυτόν τις φιγούρες του παρελθόντος, ίσως απλά να καθρεφτίζει την αίσθηση ατομικής στασιμότητας και αδυναμίας να υπερβείς διαλεκτικά το παρελθόν και να το εντάξεις σε ένα αγωνιστικό παρόν για ένα επαναστατικό μέλλον.

ΥΓ Ίσως όλα αυτά είναι πολύ ρομαντικά και ευαίσθητα για την σημερινή πραγματικότητα, ίσως είναι δύσκολοι καιροί για ευαίσθητους αριστερούς. Και όμως.

Γίνεται αλλιώς?

Δηλώσεις Αστυνομίας – «Εξαπατηθήκαμε με το σφυροδρέπανο»!- Τι γαμάτο που είναι αυτό το ΑΚΕΛ!!

2011-06-26T15:48:00.000+03:00

«Μας ξεγέλασαν». Αυτό ανέφερε χθες ο βοηθός αρχηγός Αστυνομίας, Χριστάκης Διονυσίου, σχετικά με το σφυροδρέπανο που σχηματίστηκε στην κερκίδα των οπαδών της Ομόνοιας, πριν το ντέρμπι του Σαββάτου με το ΑΠΟΕΛ. «Στην αστυνομική σύσκεψη, εκπρόσωπος των οπαδών ανέφερε ότι θα σχηματιζόταν το σήμα της Ομόνοιας. Άλλη φορά θα είμαστε πιο προσεκτικοί», είπε ο κ.Διονυσίου, παρεμβαίνοντας στη διάρκεια του συνεδρίου «Βία στα γήπεδα: Πρακτικές λύσεις», που διοργανώθηκε από το ΓΣΠ, με τη συνεργασία της Βρετανικής Υπάτης Αρμοστείας. Διαβάστε περισσότερα και σχολιάστε εδώ.
Αιτία για την παρέμβαση, στάθηκε η επίπληξη της αστυνομίας από το Βρετανό ειδικό σε θέματα βίας, Στιβ Φρόντικ, που παρακολούθησε τον αγώνα του Σαββάτου, ώστε να διαμορφώσει την εισήγησή του. Ο Βρετανός απεσταλμένος στάθηκε στο ότι η πρωτοβουλία ήταν «οργανωμένη και προκλητική», προκειμένου να εξηγήσει πόσο σημαντικό είναι να συλλέγονται πληροφορίες πριν τους αγώνες, σημειώνοντας πως δεν θα επέτρεπε να εμφανιστεί κάτι τέτοιο.
Ο Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας, Κύπρος Μιχαηλίδης, ο οποίος την ώρα του αγώνα βρισκόταν στο επιχειρησιακό κέντρο του Αρχηγείου, σημείωσε πως όταν αντιλήφθηκαν τι επρόκειτο να συμβεί, επικοινώνησαν με τον Πρόεδρο της Ομόνοιας, Μιλτιάδη Νεοφύτου, αλλά και με τον Παύλο Νικολαΐδη, οι οποίοι τους ανέφεραν πως η Ομόνοια δεν έχει καμιά ευθύνη για ό,τι σχηματιστεί στη βόρεια εξέδρα. Ωστόσο οι δυο παράγοντες, προσπάθησαν να αποτρέψουν την εμφάνιση του σφυροδρέπανου και σημειώνεται από την Αστυνομία πως δεν σηκώθηκαν όλα τα χαρτιά που βρίσκονταν στη βόρεια εξέδρα!
Θέλετε να μάθετε και το αποτέλεσμα της αξιολόγησης από τον Άγγλο εμπειρογνώμονα; Πατώσαμε παντού, σε όλα τα επίπεδα και ειδικά στην οργάνωση και πρόληψη, τόσο η αστυνομία και οι αρχές του σταδίου, όσο και τα διαγωνιζόμενα σωματεία, πήραν μηδέν!

http://offsite.com.cy/blog/%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82-%C2%AB%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B5/

Ο Οπορτουνισμός είναι η νιότη του κόσμου. Η ΚΟΕ η οργάνωση μας.

2011-06-14T03:17:00.004+03:00

Με αφορμή την τοποθέτηση ΚΟΕ στους αγανακτισμένους που θέλει η πορεία να μην ενωθεί με τα σωματεία της Καμάρας, αλλά να πάει μόνη της στο πρώην Υπουργείο , θέση που υποστηρίζουν τα πιο συντηρητικά και αντικομματικά κομμάτια της συνέλευσης, είπαμε να θυμηθούμε στιγμές γέλιου και προβληματισμού που μας έχει χαρίσει η Μαοική οργάνωση που έχει μπερδέψει την τακτική ευελιξία με τον χυδαίο τυχοδιωκτισμό.

Καμαρώστε τους μέσω ενός πρόχειρου top 5

Όμορφη αντιιμπεριαλιστική κοκκινόμαυρη καλτ αφίσα

Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους τώρα ρε μουνιά, αλλιώς θα βάλουμε τον Αλέκο να τα βρει με τον Αλέξη και από κοινού να ζητούν εκλογές, ή θα στείλουμε την ΕΛΕ να σας γαμήσει

Ο Στάλιν ζει και σπέρνει αυταπάτες... Μπορεί ολόκληρη η Ευρωζώνη και ο καπιταλιστικός κόσμος να ήταν στραμμένος σε εκείνη την ψηφοφορία για το μνημόνιο, μπορεί η ΚΥΠ να έκανε δουλειά (κατά τις δηλώσεις του καρατζαμπλιαχ) ώστε να μην αποχωρήσουν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά ο Ελληνικός λαός συσπειρωμένος γύρω από την ΚΟΕ δίνει την απάντησή του με αυτή την τρίχρωμη αφίσα που θα μείνει στην ιστορία.

Μα ποιοί είναι αυτοί οι πλούσιοι ρε παιδιά? Και πως να πληρώσουν?- Κυβέρνηση λαού είναι η κυβέρνηση πριν το Μνημόνιο, ή μία κυβέρνηση aristerovima.gr φάση.?

Το νούμερο ένα δεν έχει να κάνει με κάποια αφίσα που έβγαλε η συμπαθής αντινεοφιλελεύθερη οργάνωση που δέχεται ως κοινοβουλευτικό της εκπρόσωπο τον Αλέξη Τσίπρα και δεν τα βροντάει να φύγει.

Το νούμερο ένα αφορά μία απάντηση που μου είχε δώσε ένας σύντροφος ΚΟΕτζής όταν σαν πρωτοετής και εγώ ρωτούσα για να μάθω. Μια απάντηση που με έχει στοιχειώσει από τότε, που δεν με αφήνει να κοιμηθώ και όταν είμαι στεναχωρημένος από κάποια χαμένη συνέλευση, έρχεται σαν γλυκιά ανάμνηση στο μυαλό και με παρασέρνει σε άλλες σκέψεις πιο ευχάριστες.

Κοντόχοντρος πρωτοετής

-Για πες ρε σύντροφε τώρα που μιλήσαμε για το Νεπάλ, με το άλλο αντάρτικο το FARC στην Κολομβία, τι παίζει?

-Για αυτούς ως ΚΟΕ έχουμε πολύ συγκροτημένη ανάλυση, τους θεωρούμε ρεφορμιστές.

Κοίτα να δεις τα παιδιά που κατεβαίνουν με τον Αλαβάνο και ζητούν επαναδιαπραγμάτευση χρέους, θεωρούν ρεφορμιστές κάτι τύπους που πολεμούν 60 χρόνια μες στην ζούγκλα για μια άλλη κοινωνία.

Τροοολ

2011-04-26T20:03:00.001+03:00

Στο προηγούμενο τεύχος του Σπάρτακου (No 63) δημοσιεύθηκαν δύο άρθρα (Το διεθνές δικαστήριο της Χάγης και η περίπτωση Μιλόσεβιτς Ο Μιλόσεβιτς στη Χάγη και η κρυφή γοητεία του σταλινισμού) όπου ασκείτο κριτική στο άρθρο “Θα τους βγει μπούμερανγκ” που δημοσιεύτηκε στο Ριζοσπάστη της 30-12-2001 με την υπογραφή Σάββας Μιχαήλ. Η κριτική στο άρθρο αυτό επικεντρωνόταν στο γεγονός ότι για το θέμα της δίκης Μιλόσεβιτς δεν περιοριζόταν στην καταδίκη της διαδικασίας του ΔΠΔ της Χάγης αλλά προχωρούσε σε υπεράσπιση της πολιτικής Μιλόσεβιτς, συγκρίνοντας τον με το Δημητρώφ. Μας είχε ξαφνιάσει το ότι το άρθρο αυτό, με θέσεις του χώρου του ΚΚΕ, είχε την υπογραφή Σάββας Μιχαήλ και θεωρώντας ότι πρόκειται για το σύντροφο του ΕΕΚ, προχωρήσαμε στην κριτική αυτή.

Μετά την κυκλοφορία του Σπάρτακου οι σύντροφοι του ΕΕΚ μας ενημέρωσαν, τόσο προφορικά όσο και με σχόλιο στο έντυπο τους (Νέα Προοπτική), ότι ο συγγραφέας του συγκεκριμένου άρθρου του Ριζοσπάστη δεν είναι ο σύντροφος Σ. Μιχαήλ του ΕΕΚ αλλά κάποιο μέλος της ΚΝΕ από το Ρέθυμνο με το ίδιο όνομα. Το ίδιο μας δηλώθηκε και από το σύντροφο του ΕΕΚ που χαιρέτησε, σαν εκπρόσωπος της οργάνωσης του, τη Συνδιάσκεψη μας της 2- 3 Μάρτη 2002.

Λυπούμαστε ειλικρινά για την παρεξήγηση που έγινε και ζητάμε συγνώμη από το σύντροφο Σ. Μιχαήλ και από το ΕΕΚ για την κριτική που τους ασκήσαμε χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος. Τους διαβεβαιώνουμε ότι πρόθεση μας δεν ήταν να τους μειώσουμε με καμία έννοια. Ωστόσο χαιρόμαστε για το ότι διαπιστώσαμε ότι οι σύντροφοι αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα, της δίκης Μιλόσεβιτς, με αφορμή την οποία πολλοί εδώ στην Ελλάδα έχουν μετατραπεί σε άκριτους υπερασπιστές της πολιτικής του, από μια σωστή σκοπιά.

Πιστεύουμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε στο μέλλον ανάλογες παρεξηγήσεις είναι η μεγαλύτερη προσέγγιση των οργανώσεων μας. Κάπου στην προηγούμενη πορεία μας απομακρυνθήκαμε υπερβολικά. Θεωρούμε ότι οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για να μη συναντιόμαστε μόνο στις κινητοποιήσεις, από Αθήνα μέχρι Γένοβα, αλλά να αναπτύξουμε ένα διμερή διάλογο και συνεργασία ανάμεσα σε δύο οργανώσεις που πολλά από αυτά που τις χώριζαν έχουν εκλείψει και, ας μην το ξεχνάμε, προέρχονται από τον ίδιο πολιτικό χώρο.

Σχετικά με κάποιους αυτόκλητους υπερασπιστές

Στο ΠΡΙΝ της 10-3-2002 διαβάσαμε ένα ανυπόγραφο σχόλιο για το παραπάνω ζήτημα με τίτλο «Χυδαιότητες κατά Σ. Μιχαήλ» όπου ο αρθρογράφος μετατρεπόταν σε αυτόκλητο υπερασπιστή του σ. Σάββα Μιχαήλ και μας κατήγγειλε για τα συγκεκριμένα άρθρα, χωρίς τουλάχιστον να μπει στον κόπο να δει αν στον επόμενο ΣΠΑΡΤΑΚΟ θα δημοσιεύαμε ή όχι κάποια επανόρθωση. Σε αντίθεση μάλιστα τόσο με το σχετικό σημείωμα της Νέας Προοπτικής όσο και με την παρέμβαση του συντρόφου του ΕΕΚ στη συνδιάσκεψη μας, που χαρακτηρίζονταν από κοσμιότητα και συντροφικότητα, ο αρθρογράφος του ΠΡΙΝ αναφέρεται σε εμάς υβριστικά χαρακτηρίζοντας τα άρθρα μας «χυδαιότητα» που «οδηγεί στη γελοιότητα».

Προκαλούμε το σ. αρθρογράφο να μας υποδείξει ποια σημεία των υπόψη άρθρων ξεφεύγουν από τα όρια της κριτικής, έστω και αν αυτή έγινε με λάθος δεδομένα, και μπορούν να χαρακτηριστούν “χυδαιότητα” και να μας εξηγήσει γιατί χαρακτηρίζει ένα λάθος, που μάλιστα αποκαθίσταται στο επόμενο τεύχος του εντύπου μας, “γελοιότητα”. Ο ανώνυμος σ. αρθρογράφος αλλά και οι σύντροφοι της Συντακτικής Επιτροπής του ΠΡΙΝ θα πρέπει να μάθουν ότι η κριτική όταν γίνεται με πολιτικούς όρους, ακόμη και αν είναι σε λάθος βάση, δεν χαρακτηρίζεται ποτέ «χυδαιότητα». Εκτός βέβαια από εκείνους που δεν αντέχουν τον παραμικρό διάλογο και τον υποκαθιστούν με βρισιές όπως αυτές του σχόλιου του ΠΡΙΝ. Θα συνιστούσαμε λοιπόν στους συντρόφους να πάρουν κάποια μαθήματα του πως γίνεται μια κριτική από τον ίδιο το σ. Σάββα Μιχαήλ που σίγουρα δεν έχει καμιά ανάγκη από τη συνηγορία τους, και ειδικά όταν είναι αυτού του επιπέδου.

Εμείς πάντως, επειδή έχουμε δει στην καθημερινή μας πρακτική ότι οι σύντροφοι του ΝΑΡ δεν δείχνουν γενικά τη συμπεριφορά του ανώνυμου αρθρογράφου του ΠΡΙΝ θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε μαζί τους σε μια σειρά χώρων και να προσπαθούμε, σε πείσμα ίσως συντρόφων όπως ο παραπάνω, να επεκτείνουμε τη συνεργασία μας.

Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ

Σπάρτακος 64, Απρίλης 2002

Στο πνεύμα των ημερών

2011-04-24T19:15:00.002+03:00

ένα απόσπασμα από το "θεωρία και πράξη της αντι-αυταρχικής αγωγής" του Νηλ που πραγματεύεται το "ελευθεριακό" σχολείο Σάμμερχιλ

"Σένα από τα βραδινά μας θεατρικά αυτοσχεδιάσματα κάθησα σε μια καρέκλα λέγοντας:

"Είμαι ο Άγιος Πέτρος στην πόρτα του παραδείσου. Εσείς είστα άνθρωποι που θέλετε να μπείτε μέσα. Ορίστε, περάστε.

Πρόβαλλαν τους πιο απίθανους λόγους προκειμένου να τους επιτραπεί να περάσουν μέσα. Ένα κορίτσι μάλιστα πήγε από την αντίθετη κατεύθυνση και προκάλεσε να της επιτραπεί να φύγει από τον παράδεισο. Αλλά πρωταγωνιστής της βραδιάς αναδείχτηκε ένα δεκατετράχρονο αγόρι που περνούσε μπροστά μου σφυρίζοντας και με τα χέρια στις τσέπες.

- "Έι δεν μπορείς να μπεις εδώ μέσα" του είπα

Γύρισε και με κοίταξε από ψηλά

-"Ω καινούριος φαίνεσαι εδώ πέρα , έτσι δεν είναι?" μου απάντησε

-"Τι εννοείς με αυτό?" τον ρώρησα

-" Ώστε δεν ξέρεις ποιός είμαι". είπε

-"Ποιός είσαι τέλος πάντων" ξαναρώτησα

-"Ο θεός" είπα και μπήκε σφυρίζοντας στον παράδεισο. "

Γιορτινές τρολλιές

2011-04-23T20:37:00.000+03:00

Επειδή έχω μία εντύπωση ότι θα κοπεί το επισυνάπτω

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΡΑΔΙΝΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ

Χριστέ, ζεις εσύ μας οδηγείς
Λε-λε-λευτεριά σε Ιησού και Βαραββά
Εμπρός, Χριστέ, μη σκύβεις το κεφάλι ο μόνος δρόμος είναι Ανάσταση και πάλι Ιούδα, κουφάλα, έρχεται κρεμάλα
Ούτε στο σταυρό ούτε στις φυλακές ο Ιησούς Χριστός δε λύγισε ποτές
Ρωμαίοι, λέρες ακόμα λίγες μέρες
Η σταύρωση δεν ειναι εικονα στις ειδήσεις στο Γολγοθά γεννιούνται οι συνειδήσεις - Εμπρός, πιστέ, μη σκύβεις το κεφάλι ο μόνος δρόμος είναι κερί και μανουάλι
Ο πιστός δεν ξεχνά τον Ιούδα τον κρεμά
Δεν κάναμε ακόμα το τελευταίο ντου αυτές οι νύχτες είναι του Ιησού
Βενζίνη και μπουκάλι στου Ιούδα το κεφάλι
Η αλληλεγγύη κάνει τον κόσμο μας ωραίο λευτεριά στο σύντροφο Ιησού τον Ναζωραίο
Ένας στο σταυρό χιλιάδες στο ναό - Πίσω, Φαρισαίοι Εμπρός, σύντροφοι

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

συζήτηση πάνω σε αυτό το αρθρο

1284921

Πορεια θα κανονιστει

από Επαναστατης 4:55μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

.....

1284923

πορεία αλληλεγγύης

από αλληλέγγυος 5:00μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ! Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΙΟΥΔΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΤΕΙΣ Υπάρχει κάλεσμα για πορεία στις 12 στα προπυλαια. ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

1284924

Στις 12 ειναι η πορεια ?

από Συντροφος απο αλλο πλανητη 5:07μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Δεν προλαβενουμε συντροφοι. Θα εχει αναστηθει παλι μονος του. Το θεμα ειναι να γινει κατι πριν αναστηθει και τον οικιοποιηθουν παλι οι πιστοι. Ολοι στους δρομους τωρα.

1284929

Ιστορική διόρθωση παρακαλώ.

από σ. του Ιούδα 5:16μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ο σ. Ιούδας ΦΥΣΙΚΑ και ΔΕΝ ηταν ούτε προδότης ούτε ρουφιάνος ούτε πουλημένο τομάρι. Ήταν μέλος του σκληρού πυρήνα των επαναστατών (ανταρτών πόλεων στην κυριολεξία που σφάζανε στο γονάτο τους Ρωμαίους στα καραούλια τους) Κρεμάστηκε γιατι τελικλά είδε το όραμα του να παραδίνεται και τα 300 αργύρια δεν είχαν πια κανέναν λόγο να οπλίσουν τους εξεγερμένου ... Το ίνδαλμα είχε παραδοθεί αμαχητί.

Πίστευε στην επανάσταση , αλλά δεν υπολόγισε ότι δεν έρχεται από τους Μεσσίες...

1284930

O σ. του Ιουδα ειναι σιγουρα μπατσος....

από Συντροφος απο αλλο πλανητη 5:21μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

....που μπηκε στο indymedia για καλυψει τις ρουφιανες του Ιουδα. ολοι στους δρομους με κερια να ξεκινησουμε την επ-Ανασταση του Ιησου.

1284931

επιπλεον

από σωστης 5:24μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Απόψε μαζευόμαστε στον Άγιο Σώστη τον Λαμπαδιάρη από τις 10 και στις 12 σουβλίζουμε τον παππά. ο Χριστούλης πίσω δε γυρνά, ο Χριστούλης πίσω δε γυρνά, τέρμα πιά στις εκτονώσεις, Αναστάσεις και Σταυρώσεις, ο Χριστούλης πίσω δε γυρνά Ζει ζει ο Ναζωραίος ζει, με αη πέτρο Ιούδα μας όδηγει

1284932

ολα τα σφαζω

από ολα τα μαχαιρωνω 5:38μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Απόψε ο τελευταίος vegan θα κρεμαστεί με τη συκωταριά του τελευταίου καρπιστή

Τερμα πια οι αυταπάτες/ ή με μαγειρίτσα, ή με τις πατάτες

Η νηστεία είναι βαλβίδα εκτόνωσης, η ληστεία πάλι όχι...

Ένα κοψίδι δε φέρνει την άνοιξη, δέκα γαρδούμπες στη θράκα όμως θ' ανεβάσουν τη θερμοκρασία!

1284934

ΣΟ ΞΥΠΝΑ και σβυσε τον σ.του Ιουδα

από σ.του Ιωαννη 5:45μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ειναι ασφαλιτης,ουτε ποσα ηταν τα αργυρια δε ξερει!

1284935

αδερ

από σάιντ 5:47μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Η αλληλεγγύη το όπλο των ψαριών, πόλεμος στον πόλεμο των κρεοπωλών

Αυτό. αυτό, αυτό είναι σωστό,
Τζίτζικες στα κάρβουνα να βάλετε μυαλό

1284936

Το Αγιο Πνευμα φωτισε την σ.ο. του ιντυ

από !!! 5:51μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

και εβγαλε την προεγκριση.

Μαλλον καποιοι πηγαν και κοινωνησαν σημερα το πρωι!!!

1284938

ΒΕΤΟ (Να αναγνωριστεί η επαναστατικη μορφή του Ιούδα)

από σ. του Ιούδα 5:53μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΒΕΤΟ. σ. Επί της διαδικασίας αλλά και επι της ουσίας. Παρακαλώ να αποκατασταθεί και να αναγνωριστεί πρώτα απ όλα η τίμια καθαρή και επαναστατική μορφή του Ιούδα. Υπάρχει μια αδικία που πρακτορες και κρατικά σκυλία καταφεραν να περασουν βρωμικά και με γκεμπαλισμους εναντιων τιμιων και αγνων αγωνιστων επαναστατών.

Οι αθλίοι πράκτορες κρυφοχριστιανοι και γκεμπελισκοι της ΓΑΔΑ που μεταφερουν τη γραμή "ο προδοτης Ιουδασ" ξαναγράφουν την ιστορία να αφησουν τις προβοκατσιες.

Ο Ιούδας ήταν ένας από μας
Ο Ιούδας ανήκει στο λαό και οχι στο κράτος και στον πασχαλινό στρατό.

1284939

αν γινεται

από A 5:54μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

να συνεχιστει η ενημερωση και τα σχολια-αποψεις στο φορουμ

1284940

ΣΟ να σβησεις αυτο το μαλακα που με λεει μπατσο.

από σ. του Ιούδα 5:56μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

μ..... επειδη το ποστ είναι καλό και εχει χιουμορ η μπες στο παιχνιδι η μη βρίζεις

αν εισαι μπατσος εσυ δικος σου προβλημα
εγω ουτε τις αποκριες.

1284941

αμαν

από 112 5:58μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

πια με τις υπερβολες. που τα ειδατε τα 300 αργυρια το πολυ 150-200 να ηταν, μην παραπληροφορουμε

1284944

Μετρό?

από ο έτσι που χόρτασε γιουβέτσι 6:01μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Συντροφοι ξέρει κανείς αν το Μετρό στο Γολγοθά ειναι ανοιχτό ή πρέπει να κατέβουμε απο Ιερουσαλήμ???

1284945

ΑΑ

από ΥΤ 6:02μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΜΕΤΡΟ ΓΟΛΓΟΘΑ ΓΕΜΑΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ ΠΡΟΣΟΧΗ

1284946

αυτά είναι θέσφατα!

από χριστανοκομμουνιστής 6:03μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ο Χριστός έπεσε θύμα των καπιταλιστικών σχέσεων και της απληστίας του Ιούδα!
Οι ιμπεριαλιστικές τάσεις των ρωμαίων βλάπτουν όχι μόνο τη λαϊκή αλλά και τη θεϊκή οικογένεια! Ο λαός γίνεται υποχείριο των αμερικάνων και των εβραίων που δεν πίστεψαν στην ανάσταση του θεανθρώπου ξυλουργού εργάτη!

Ο λαϊκός ξεσηκωμός θα γίνει ο τάφος τους! Ούτε ΤΡΟΙΚΑ ούτε ΠΕΡΕΣΤΡΟΙΚΑ !
Χριστιανικοταξική πάλη ενάντια σε άπιστους και παραδόπιστους!

1284947

σ,του Ιουδα ξεκολλα ρε

από σ.του Ιωαννη 6:04μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

αν εννοεις εμενα μαλλον δε καταλαβες το χιουμορ μου και στο κατω της γραφης τι κατηγορεις τον Ιουδα οτι πηρε 300 αργυρια αφου πηρε 30.Του ΣΔΟΕ εισαι;

1284949

Απροκλητη επιθεση σε μελη της Ακελδαμα

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 6:06μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Απροκλητη επιθεση σε μελη της Ακελδαμα ΤΩΡΑ στον Γολγοθα,αναγκη να κατεβει κοσμος με λαμπαδες και αν μπορει καποιος να φτιαξει και ενα πανο με το Αλφαδι !

1284952

παρακαλώ λίγη σοβαρότητα

από αγία ΣΟ 6:08μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

μείνετε on topic παρακαλώ, το ζήτημα είναι σοβαρό. Μην τρολάρετε

1284953

Οχι ρε μη ψαρωνεις. αλλα αληθεια πιστευω οτι ο ιουδας δεν ηταν ρουφιανος...

από σ. του Ιούδα 6:11μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Οχι ρε μη ψαρωνεις. αλλα αληθεια πιστευω οτι ο ιουδας δεν ηταν ρουφιανος...
για τα 30ο πηγα να κανω ενα λογοαριθμιτικοπαιγνιο αλλα δεν βγήκε.

300 μεταναστες που τους πούλησε η αριστερά κλπ κλπ αλλά αστο για αλλη χριστιανικη εορτη τους. λαθος.

Λευτερια λευτερια στα κακομοιρα τα αρνιά

1284954

Γιουσουρουμ

από αγιοςΠετρος 6:11μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

τωρα στο γολγοθα επεισοδεια απο καθεστωτικο, οσο περισσοτερος κοσμος μπορει ας κατεβει! Ουτε στην βηθλεεμ ουτε πουθενα τσακιστε τους προδοτες σε καθε γης γωνια

1284955

Τα γεγονοτα τρεχουν συντροφε

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 6:12μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

δε θα ανοιγουμε 500 τοπικ ξεχωριστα για τα επεισοδια που αρχισαν,σεβασμος στην σ.ο.
Ενα τοπικ και καλο,συντροφικα.
Επιβεβαιωμενες 3 προσαγωγες ως τωρα παντως.

1284956

Σύλληψη

από Giant 6:12μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Σύλληψη σούβλας

1284958

apo zoygkla

από ... 6:15μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ο ρουφιανος λεει στο σαιτ του οτι η συλληψη εγινε με τη βοηθεια κρινου...

1284960

Εδω αποκαλύπτεται άλλο παιχνίδι

από ταμείο 6:16μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Μισό σ. Εδω αποκαλύπτεται άλλο παιχνίδι. Αλλο 30 αλλο 300 Τα 270 που πήγαν? Η φράξια του ιουδα έφαγε τα υπόλοιπα. αλλά που?

1284961

Εχουμε νεα απο Γαλιλαια;

από σ.του Ιωαννη 6:16μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Εαν ειναι κανεις απο εκει η απο τηλεφωνο ας ενημερωσει.

1284962

Μην ανεβαζετε ειδησεις απο καθεστωτικα ρε

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 6:18μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

και ιδιαιτερα απο τον ρουφιανοζουγκλα,εχουμε ματια και βλεπουμε τι παιζετε παντου.Συντρολλικα ομιλω εις την τρολλιστικη.

1284963

Haros

από Haros sto tetragono 6:21μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Κουφάλες αναστατές ερχόμαστε και η γή θα τρέμει. 2011 ψέματα είναι αρκετά. Σκατά στον τάφο του ναζωραίου.

1284965

ΣΟ κοψε το χαρο

από . 6:23μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ειναι αθεος,βλασθημος και παραβιαζει την π.δ.

1284966

ΕΠΕΙΓΟΝ

από ΚΚ 6:24μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ιεροσολυμα χαμος πεσηματα με δαδες απο παντου

1284967

Άγιος Δυονύσιος Αεροπαγίτης, Σκουφά 34

από Αναστάσιος Αναστασίου 6:25μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Φίλοι κι αδέρφια, πολλά γιαούρτια και γιούχα απόψε στο Κολωνάκι. Τι λέτε, ραντεβού εκεί? Ήδη η police έχει απαγορεύσει τη στάθμευση κλπ κλπ. Αλλιώς στα λόγια είμαστε καλοί. Να θυμάστε, το χειρότερο έγκλημα είναι ότι τους ανεχόμαστε ακόμα…

1284968

Επιβεβαιώνουμε: Τρεις συλλήψεις σούβλας και μεμονωμένα πυρά ανά γειτονιές.

από ανταρτοαρνί αστικής ζούγκλάς 6:26μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Επαναστατική Διαχειριστική Συνέλευση Βεγγαλικών του Πάσχα.

Επιβεβαιώνουμε ότι θέσεις μας και αυτόνομοι επιχειρησιακοί πυρήνες σουωλιστων μας επλήγησαν από μοναρχοφασιστικές δυνάμεις του εχθρού. Έχουμε τρεις συλλήψεις σούβλας και μεμονωμένα πυρά ανά γειτονιές.
Κανένα βεγγαλικό στις 12. Είναι πια γνωστό στο κράτος.
Κάντε συντήρηση πολεμικού υλικού.
Έχουμε πόλεμο και έχουμε μέρες μπροστά μας.

1284969

one more

από pasxalistis 6:28μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

η αλληλεγγυη το οπλο των πιστων πολεμο στον πολεμο των σατανιστων

1284971

Haros

από Haros 6:33μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Δυο το λάδι, τρεις το ξύδι, πέντε τα σταυρόκαρφα

1284974

οι σεσημασμένοι trolls

από cutM@n 6:35μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ψαλιδίζονται. Βοήθειας μας.

1284975

όχι άλλο κατσικίσιο αίμα στην κυματομηχανική του καπιταλισμού.

από κάτσικος γάλακτος 6:35μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Οι σούβλες των αφεντικών θα γίνουν τα όπλα των Αρνιών.

Στις σουβλες ολα τα αφεντικά μαζί και τα σκυλιά τα εργοδοτικά.

1284977

Ρε ακαρδη σο

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 6:38μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ξερεις ποσα χρονια εχω να τρολλαρω χωρις προεγκριση;
Ξερεις τι στερηση τραβαω τοσο καιρο;
Γιατι εισαι ακαρδη χρονιαρες μερες και με ψαλιδιζεις οπως παλια σε χρονο ρεκορ;

1284981

ΑΣΧΗΜΑ ΝΕΑ

από δυστηχως 6:43μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

στις σουβλες κακουργηματα τις φορτωσαν με κοκκινα αυγα και γαρδουμπακια παρακαλειται οποιος εχει φωτογραφικο υλικο τη στιγμη της συλληψης να το δημοσιευσει

1284982

Επείγον Τώρα

από Ρινόκερος 6:43μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Καθώς τα πρόβατα προσπαθούσαν να αποφύγουν το σφάξιμο, έγινε επίθεση από τους τσοπάνιδες της χρυσής ακτής. Σύντροφος που βρισκόταν μπροστά επιβεβαιώνει από τηλέφωνο και καλεί τον κόσμο να κατέβει τώρα!!! Η μάχη συνεχίζεται. Κανένα πρόβατο στην Σούβλα. Εμπρός της γης τα πρόβατα να σπάσουμε τα μαντριά. Κανένα πρόβατο στα μαντριά. Ελεύθερη βοσκή για όλους!!!

1284983

Να παρετε τα προβατα σας και να φυγετε

από Ρακετιστας καγκουρας χρυσης ακτης 6:46μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

εχουν γεμισει καβαλινες την αμμο και δε μπορουμε να παιξουμε!

1284985

Ναι ρε ΣΟ μη γινόσασταν ρωμαιοι στη θεση των ρωμαίων τέτοιες βρομομέρες.

από οχι αλλο αιμα...σ. 6:49μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ναι ρε ΣΟ μη γινόσασταν ρωμαιοι στη θεση των ρωμαίων τέτοιες βρομομέρες.
Χτες ξαφνικά εκει που διαβαζα στο γραφειο μου, ακουω αξαφνα ψαλμους και θορυβο. Τραβαω λιγο την κουρτίνα και εντρομος βλεπω στο δρόμο στο πεζοδρομιο πανω στα αυτοκινητα πανω στα δεντρα πανω στα παραθυρα, ανθρωποι με κερια στα χερια οπου εψελναν. Τρομαξα. ενιωσα εγκλωβισμένος. Περναγαν ολοι αυτοι οι ανθρωποι ενα τεταρτο. Πορεια πιστων. Θορυβήθηκα. Έκλεισα πισω μου την κουρτίνα και οπλίστηκα με το ποντικι. Να ενημερώσω στο (((Ι))). Να ξέρουμε τι παιζει με τις εισβολές νεοχριστιανων και παλιοχριστιανων στις γειτονιές της πόλης.

Αφήστε να εκφραστούμε, μη μας σφαγιάζεται για ψυλου πήδημα.

Αν πέσει κανένα αντιχριστιανικό και αθεο θα σε ειδοποιήσουμε αμέσως να το σβησεις.

1284987

Ωπ ωπ κοσμιωτης. (προς ολους και προς ΣΟ)

από προσοχή οχι μαλακίες παρακαλώ 6:56μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ωπ ωπ κοσμιωτης. Αν αφησουμε να αναπαράγονται οι παρλαπιπες των αστικων βλογκ ενημέρωσης των εργοδοτικών προβάτων και των αθλιων εμπορων της διαφημισης αγιες ημερες αναγεννησιακής εποχής θα μασ γυρισουν στο παρελθόν. (για την αναδημοσιυεση του βλογκ με μπατσικη ειδηση συλληψης του Ιουδα.

Μονο νεες ιδες παρακαλώ. και οχι αναδημοσιευμένες τετειου ειδους.

1284991

Σύντροφοι

από Απορία 7:05μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Μπορεί κάποιος να μου πει ποιες είναι οι καλύτερες λαμπάδες; Και πως τις φτιάχνουμε; Είμαι ανένταχτος και γενικά προσπαθώ να καταλήξω κάπου. Ποια είναι η καλύτερη ενορία κατά την αποψή σας; Ευχαριστώ

1284992

Γενικα αφου η σο βλεπει οτι υπαρχει σεβασμος στο μεσο

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 7:05μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

και δεν τρολλαρουμε οπου ναναι αλλα μονο εδω ας δειξει συμπονια και ας παρακολουθησει για μια ακομη φορα μιας και σημερα κοινωνησε, τα Παθη του Ιησου του Γκιμπσον και ας σπασει το ρεκορ του 6ωρου τρολλαρισματος του 2005.

Παρεμπιπτωντος ο σταθμος Γολγοθα ειναι ανοιχτος για οποιον θελει να κατεβει.

1284995

σεκρετΝτινερ

από αγιοςΠετρος 7:12μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ρε παιδια ποτε εγινε το μυστικο δειπνο? γιατι δεν το γραψε κανεις στο ημερολογιο? Ο ζουγκλας αυτη τη στιγμη διχνει αποκλειστεικα πλανα.

1284996

Επιβεβεωνω...

από Αναρχικος απο Ρακιτα 7:13μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ο σ. του Ιουδα ειναι ασφαλιτης. Τον αναγνωρισα αμεσως. Να σβηστουν τα σχολια του. Ολοι στους δρομους. ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΠΡΟ ΠΑΛΑΙΣΤΗΝΗ ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ. Μονο Εβραιες.

1284997

Ειναι επαναληψη απο περισυ ρε συντρολλε

από .. 7:14μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

αφου ο Ιουδας πεθανε προχτες και στα πλανα φαινεται κανονικα πρωτη μουρη.

1284999

σαλατικοΣυνθημα

από αγιοςΠετρος 7:16μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΚΑΤΩ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΤΩ ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕΝΕΙ ΚΡΕΜΙΔΙ ΣΤΟΝ ΙΟΥΔΑ

1285002

Αρα καλα τα εγραψα πιο πανω

από σ.του Ιωαννη 7:22μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Να επεμβει αμεσα η σ.ο. για να δουμε τι εγιναν τα υπολοιπα 270 αργυρια οπως εγραψε και ενας συντρολλος πιο πανω.

1285003

aisxos

από upostrikths iouda 7:23μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

o ioudas phre 30 arguria..ta upoloipa ta phre to kratos san foro........! ntroph na spilwnete th mnhmh tou.......! to na karfwsei ton xristo htan 8elhma 8eou...! pws alliws oi an8rwpoi 8a skotwname ton 8ean8rwpo gia na mas sunxwresei kai na mas didaksei thn agaph e? kai san na mn eftane auto o 8eos diekdikhse na parei to 50% apo ta 28 arguria ( 2 edwse o ioudas gia na agorasei skoini kai na ladwsei thn poleodomia wste na kthsei au8ereta tn kremala )...........! kai epeidh o ioudas arnh8hke tn esteile sthn kolash.......!

1285005

Απο καρτοκινητο

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 7:31μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Μικροφωνικη αλληλεγγυης στο αγιο φως και πορεια προς τη μητροπολη Αθηνων απο το Ελ.Βενιζελος .Ολοι οι σταθμοι ανοιχτοι μεχρι νεωτερας.
Νεοτερη ενημερωση σε λιγο(τελειωσαν οι μοναδες του συντρολλου).

1285006

Παραπανω πηρε ο Ιουδας αλλα δεν το λεει.

από Συνεργατης του Ιουδα. 7:33μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Θελει να αποφυγει τυχον μπλεξιματα με την εφορια.

Που ειναι η Ρακιτα ρε φιλε ? Εχει εκει αναρχικους ?

1285007

kai ksafnika....

από ufo controler 7:36μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

http://news247.gr/kosmos/paraksena/agnwstoy_taytothtos_iptameno_antikeimeno_stoys_agioys_topoys.842079.html

1285008

Η Ρακιτα ειναι στην ορεινη Αχαια

από Βαναγιωτης Πηχος 7:37μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Δεν ξερω αν εχει αναρχικους, αλλα σιγουρα υπαρχουν πολλα αιγοπροβατα στην περιοχη.

Καλη ανασταση συντροφοι και καλη λευτερια απο την τροικα.

1285011

ελεος

από punk 7:43μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΠΑΜΕ ΕΝΤΑΞΕΙ Τ ΑΣΤΕΙΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ Κ ΜΕ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΛΛΩΝ ΑΤΟΜΩΝ. ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΕΣ Κ ΔΙΑΜΑΡΤΗΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΟΡΟ'Ι'ΔΕΥΟΥΜΕ..... Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Η ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΛΕΥΑΖΕΙ Κ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.... ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ

1285012

Εκτακτη αναμετάδοση της πορείας

από bordo antireporter 7:44μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

εκτακτη αναμετάδοση της πορείας από εδώ radioparasita.org

1285015

Αλλο ο χλευασμος-αλλο η πλακα ρε συντροφε

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 7:54μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

χιουμοριστικα ειναι ολα τα σχολια ως τωρα,αν παιζοντουσαν μπινελικια να ειχε ισχυ η παρεμβαση σου.Χαλαρωσε και εσυ λιγο,μας εχει φυγει ο πατος απο το αγχος,ασε σημερα να τρολλαρουμε λιγο με την ησυχια μας που η σο ειναι στα παλια της κεφια και δουλευω βραδυνος μη χεσω!Ετσι κι αλλιως σε ενα ποστ σπαμαρουμε-τρολλαρουμε,δεν εχουμε κανει σκατα αλλα ποστ.

1285017

PE PUNK

από REGGAE 7:55μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΕΙΝΑΙ. ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΘΕΟ ΥΠΟΤΥΘΕΤΑΙ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΧΑΛΑΡΩΣΕ. ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.

ΔΩΣΤΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΚΙΤΑ ΡΕ ΠΑΙΔΕΣ ΨΗΝΟΜΕ ΓΙΑ ΚΑΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΕΙ.

1285023

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ

από ΜΩΧΑΜΕΝΤ ΑΛΙ 8:02μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

http://www.youtube.com/watch?v=s_E4haW1upw&feature=share

1285025

Συντροφοι ασχετο με το θεμα μας...

από ..αλλα ας μου πει καποιος... 8:12μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

....οι αναρχικοι που κανουν ανασταση ? Θελω να παω σε μια εκκλησια που να μαζευοντε συντροφοι, υπαρχει καποια εκκλησια στεκι να μαζευτουμε ? Σε αυτη τη Ρακιτα που λενε οι συντροφοι πιο πανω τι παιζει, μαζευονται αναρχικοι ? Θα γινει καμια πορεια για τον Ιησου ή καποιο live εκει ? Ενημερωστε ρε παιδια.

1285026

Σκουφά 34, Κολωνάκι

από Αναστάσιος Αναστασίου 8:19μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Άγιος Δυονύσιος Αεροπαγίτης, Σκουφά 34, Κολωνάκι.
Φέρε και Γιαούρτια...

1285027

Στον Αγιο Σωστη ελα ρε μαστορα

από 40χρονος καθηγητης ταμπουρλου 8:22μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

στο Ν.Κοσμο,εχουμε γκαζακια αντι για κροτιδες και θα γινει της ανωμαλιας!

1285031

Να ακουστούν αυτής της γης οι κολασμένοι

από antifronountas 8:34μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ'ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΡΙΑ

1285032

πάλι

από σώστης 8:34μμ, Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Αφού είπαμε ρε σύντροφοι, Απόψε μαζευόμαστε στον Άγιο Σώστη τον Λαμπαδιάρη από τις 10 και στις 12 σουβλίζουμε τον παππά.

Κριτική στο Σάμμερχιλ

2011-02-12T02:15:00.002+02:00

Στα πλαίσια μίας εργασίας, σχετικά με το Σάμμερχιλ και συγκεκριμένα μέσω βιβλιοκριτικής στο βιβλίο του Νηλ “Η αντιαυταρχική αγωγή” χρειάστηκε να ασκήσουμε μία κριτική την οποία και σας παραθέτω.

Για όσους δεν γνωρίζουν, το Σάμμερχιλ και γενικότερα ο Νηλ είναι το πρότυπο, ή στην καλύτερη δίνουν πολλά στοιχεία στο κίνημα για την ελευθεριακή αγωγή.

Ένα τέτοιο έργο δεν είναι εύκολο καθώς πρέπει με πολύ προσοχή να διακρίνουμε τις ιδιαιτερότητες του συγγραφέα και κατά πόσο αυτές επηρεάζουν το έργο του.

Επιπλέον, κάθε διαννοούμενο και κάθε επίτευγμα του ανθρώπινου πολιτισμού οφείλουμε να μην το βλέπουμε και κρίνουμε μόνο με τα κριτήρια του σήμερα αλλά να μπορούμε ταυτόχρονα να αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε και συνεπώς τα όρια της εποχής του. Βέβαια σχετικά με τα όρια της εποχής στην οποία έκφρασε ο Νηλ δεν θα μπορούσαμε να πούμε πολλά, καθώς ήταν ίσως από τις πιο γόνιμες εποχές κοινωνικής αμφισβήτησης και θεωρητικής αναθέρμανσης, ενώ φαίνεται να υπάρχουν πολλά κεκτημένα του ανθρώπινου πνεύματος όπως πχ οι μαρξιστικές αναλύσεις, τις οποίες ο Νηλ όχι απλά δεν δείχνει να μπορεί να τα κάνει κτήμα του, αλλά φαίνεται να τις έχει προσλάβει με έναν στρεβλό τρόπο, κάτι που βάζει περιορισμούς και σε ολόκληρο το έργο του.

Καταρχήν από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου δείχνει να ρίχνει το βάρος περισσότερο την ψυχολογική διαμόρφωση των παιδιών και λιγότερο στην κοινωνική κάτι που το ανάγει σε μακροκοινωνική κλίμακα, διατυπώνοντας έτσι ευχολογίες για σταμάτημα των πολέμων και άλλων δεινών μέσα από την εκπαίδευση και την μικρή αλλαγή του κάθε ένα χαρακτήρα. Αυτό από την μία θυμίζει νεοβεμπεριανή θεώρηση της κοινωνίας ως ένα σύνολο ατόμων και όχι ως μία διαλεκτική σύνδεση οργανισμών και από την άλλη αψηφά την θεωρία βάσης-εποικοδομήματος (δεν μιλάμε για γόνιμη αμφισβήτηση αλλά για πλήρη απόρριψη ή ακόμα χειρότερα άγνοια!!) που θα μπορούσε να δώσει αρκετά εφόδια για την κατανόηση της κατάστασης.

Στο θέμα της προοδευτικής αγωγής ο Νηλ διατυπώνει τις επιφυλάξεις του προς τα υπόλοιπα ρεύματα, καθώς « είναι η αγωγή της πειθούς και του συγκεκαλυμμένου καταναγκασμού».

Επιπλέον στιγματίζει ως μειονέκτημα του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος ότι καλλιεργεί και οξύνει ένα χάσμα ανάμεσα στην νόηση και στην αίσθηση.

Θα θέλαμε να παραθέσουμε ένα απόσπασμα που είναι κατά την γνώμη μας πολύ χαρακτηριστικό μίας συντηρητικής αναχρονιστικής αντίληψης που πρεσβεύει ο Νηλ αδυνατώντας να δει μερικά προβλήματα μέσα στο κοινωνικό τους πλαίσιο και δυναμική. Έτσι, διαβάζουμε ότι σκοπός του Σάμμερχιλ για το παιδί είναι «Να προχωρήσει όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του, κατά συνέπεια τα παιδιά που έχουν έμφυτη ικανότητα και θέλουν να μορφωθούν, μορφώνονται ενώ εκείνα που δεν μπορούν να γίνουν παρά οδοκαθαριστές, γίνονται οδοκαθαριστές. Μέχρι τώρα απ΄ το σχολείο μας δεν έγινε κανένας οδοκαθαριστής. Το λέω αυτό χωρίς κομπασμό, γιατί προτιμώ ένα σχολείο που βγάζει ευτυχισμένους οδοκαθαριστές παρά νευρωτικούς σοφούς»

Βλέπουμε δηλαδή σε αυτό το σημείο ότι βασικά εργαλεία που έχουμε για την κατανόηση της σχολικής αποτυχίας ή για την διάκριση χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας και την όξυνση και αναπαραγωγή αυτού του χάσματος μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα σε μία κεφαλαιοκρατική κοινωνία δεν καταφέρνει να τα κατακτήσει και να τα χρησιμοποιήσει ο Νηλ με λογικό επακόλουθο την παραπάνω θέωρηση...

Έτσι από την στιγμή που απουσιάζουν από το σκεπτικό του οι έννοιες των ταξικών φραγμών, ή των διαφορετικών αφετηριών των παιδιών και συνεπώς το διαφορετικό πολιστιμικό, κοινωνικό και οικονομικό κεφάλαιο που διαθέτουν, είναι λογικό επακόλουθο η διαφοροποίηση να ανάγεται σε βιολογικούς όρους.

Σε αυτό το σημείο φυσικά πρέπει να τονίσουμε και πως χωρίς μία συγκροτημένη αντίληψη για τον κεφαλαιοκρατικό σχηματισμό και τον αντίστοιχο καταμερισμό εργασίας (πχ την εξ ορισμού διάκριση χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας) επουδενεί δεν μπορεί να ιδωθεί το θέμα στην ολότητά του.

Κάτι τέτοιο όμως ξεφεύγει από τα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας.

Βέβαια στην συνέχεια ο Νηλ άθελά του ίσως παραδέχεται τα όρια που έχει μια τέτοια προσπάθεια διαπαιδαγώγησης μέσα στο υπάρχον σύστημα εάν δεν αμφισβητεί εν γένει τους βασικούς πυλώνες του.

Έτσι, ο συγγραφέας αναφέρει ότι οι μαθητές προετοιμάζονται για τις εθνικές εξετάσεις και πως «όσο ισχύουν αυτοί οι κανονισμοί για τις εξετάσεις είμαστε υποχρεωμένοι να συμμορφωνόμαστε».

Βέβαια το να σταματήσει να συμβαίνει αυτό δεν είναι ένα απλό θέμα αλλαγής τους εκπαιδευτικού συστήματος, ή της κοινωνικής συνείδησης (κάτι που θα ήθελε να προκαλέσει ο Νηλ), αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον ρόλο που επιτελεί το εκπαιδευτικό σύστημα στην κεφαλαιοκρατία όπου καλείται για τις ανάγκες τις αγοράς να μπορεί να μετρήσει ποσοτικά , να συγκρίνει και τα κατατάξει τους μαθητές- μελλοντικούς εργαζόμενους.

Ενδεικτικό της στάσης του Νηλ είναι η αναφορά πως «δεν προσπαθεί δυναμικά να αλλάξει η κοινωνία αλλά (αυτή) να απελευθερωθεί από το μίσος της . Όμως ακόμα και να΄ θελε, αυτή θα τον σκότωνε σαν δημόσιο κίνδυνο…». Ο Νηλ βλέπει την κοινωνία σαν κάτι γραμμικό και αναλλοίωτο μέσα στο χρόνο, το οποίο ασκεί πάντα την ίδια κακή επιρροή στο παιδί. Δυστυχώς δεν προχωρά παρακάτω να αναρωτηθεί αν αυτό συμβαίνει πράγματι τόσο απόλυτα, κι αν ναι πώς αλλάζει.

Ο Νηλ εκτός αυτών, μέσα στην θεωρία του αλλά και στο σχολείο, αμφισβητεί τους.. «ηθικισμούς» από τους μεγαλύτερους στους μικρότερους, καθώς αυτοί εκλαμβάνονται αρνητικά από τους μαθητές, και είναι μάλιστα και κατάλοιπο του παρελθόντος. Αναμφίβολα, είναι ορθό το να μπορέσει κάποιος να υπερβεί την… ηθικοπλαστική λειτουργία του παραδοσιακού εκπαιδευτικούς συστήματος, όμως ο Νηλ δεν αντικαθιστά τις παραδοσιακές αξίες με την κριτική συνειδητοποίηση και την αμφισβήτηση και υπέρβασή τους, αλλά φαίνεται να αντικαθιστά έμπρακτα τους ηθικούς κανόνες, με τα οικονομικά κίνητρα κάτι που δεν μπορεί παρά να αποκρυσταλλωθεί και στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Έτσι, δίνει συνεχώς έναν στίγμα ιερότητας της ιδιοκτησίας κάτι που φαίνεται και από το ότι κάνει παρατήρηση στους μαθητές, όχι επειδή ήταν κακό που έκλεψαν τις πατάτες, αλλά επειδή θα έχει οικονομική ζημιά.

Έτσι έχουμε ουσιαστικά μία προσπάθεια για υπέρβαση των κατάλοιπων που άφησε η Ερβαρτιανη αγωγή, αλλά ουσιαστικά με αξίες που υπηρετεί η τεχνοκρατική εκπαίδευση.

Η συγκεκριμένη λειτουργία, αποτελεί ίσως καθυστερημένο αντανακλαστικό της μετάβασης από την Φεουδαρχία στον Καπιταλισμό, αφού τότε ήταν που φάνηκε να αμφισβητείται η ηθική ως τέτοια και στην θέση της να διακρίνεται γυμνή και νόμιμη πλέον η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και οι οικονομικές σχέσεις. Έτσι ενώ στο εποικοδόμημα της κοινωνίας έχουν μείνει τέτοια κατάλοιπα (και δεν θα μπορούσαν να φύγουν χωρίς την διαμεσολάβηση της «ατμομηχανής της ιστορίας») ο Νηλ προσπαθεί να τα υπερβεί μέσω της συγκεκριμένης εκπαίδευσης.

Θα μπορούσαμε παρακινδυνευμένα να πούμε ότι στο έργο του Νηλ το βάρος πέφτει στο να απονεκρωθεί η εξουσία στο σχολείο , αλλά όχι η ιδιοκτησία, ενώ αντίθετα στο παιδαγωγικό έργο του Μακάρενκο, έχουμε την έμπρακτη αμφισβήτηση και των δύο, τόσο σε επίπεδο σχολείου όσο και ευρύτερα της κοινωνίας (παρότι λόγω και της συγκυρίας έχουμε πολλά παραδείγματα υπερβολικών εξουσιαστικών τάσεων) .

Έτσι εάν συμφωνήσουμε με τον πρόλογο του Φρομ όπου γράφει πως η ελευθεριακή αγωγή, ως ένα βαθμό γεννήθηκε από μία υγιή αντίδραση απέναντι στις αυταρχικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν στα επιτυχημένα κατά τα άλλα πειράματα της ΕΣΣΔ, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι μαζί με τα απόνερα της κούνιας, ο Νηλ αδυνατώντας να ασκήσει γόνιμη κριτική , πετάει και το μωρό.

Στο ζήτημα της εξουσίας, ο Νηλ ρίχνει μεγάλο βάρος στο ζήτημα και στην έννοια της δημοκρατίας, κάτι που έχουν πράξει όλοι οι προοδευτικοί παιδαγωγοί με πιο γνωστό τον Dewy.

Βέβαια ο Νηλ και ενδεχομένως το προσωπικό, παραμένουν οι άνθρωποι τους οποίους έχουν ανάγκη οι μαθητές και επομένως αναπαράγεται διαρκώς η εξουσία, κάτι που κατά την γνώμη μας δεν θα μπορούσε και να αποφευχθεί

Έτσι ενώ ο συγγραφέας προσπαθεί να μας πείσει ότι όλοι είναι ίσοι, στην συνέχεια αντιφάσκει λέγοντάς μας, ότι εάν πχ πιάσει μια φωτιά, όλοι σε αυτόν θα απευθυνθούν. Εν συνεχεία μας λέει όμως ότι αυτό δεν σημαίνει κάτι, καθώς σε οποιοδήποτε μέρος του σχολείου θα τον αντιμετωπίσουν ισότιμα.

Φρονούμε ότι υπάρχει μία αντίφαση εδώ και μία αντιδιαλεκτική προσέγγιση , καθώς δεν γίνεται να υπάρχουν σχέσεις εξουσίας και εξάρτησης μεταξύ ανθρωπίνων σχέσεων, αλλά σε συγκεκριμένες καθημερινές ασχολίες αυτές να… εξαφανίζονται.

Έτσι η δήλωση του Νηλ περι ίσων δικαιωμάτων, μας θυμίζει τηρουμένων των αναλογιών την γνωστή ρήση του Ανατολ Φρανς που λέει ότι

«Φυσικά είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται και στους πλούσιους και στους φτωχούς να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί !!»

Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουμε ένα σχολείο στο οποίο οι μαθητές προφανώς επηρεάζονται άμεσα από το περιβάλλον και συνεπώς είναι λογικό να παίζει ρόλο στις μεταξύ τους σχέσεις η διαφορά πολιτισμικού κοινωνικού και οικονομικού κεφαλαίου.

Μάλιστα στα του τελευταίου φαίνεται να αναγνωρίζεται και από τον Νηλ καθώς όσοι έχουν παραπάνω λεφτά από τους γονείς τους έχουν την ευκαιρία να δουν περισσότερο σινεμά.

Επιπλέον έχουμε περιγραφή και του κοινωνικού φύλου, δηλαδή, της θέσης που έχουν τα κορίτσια, τα οποία «πάντα βρίσκονται κοντά στους μεγάλους», ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι «συμμετέχουν στις συνελεύσεις λιγότερο από ότι τα αγόρια».Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι για να υπάρξουν ίσα δικαιώματα και δημοκρατία σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωης, είναι αναγκαίο αλλά δεν είναι και ικανό απλά να διακηρυχτεί η ισότητα. Πρέπει αυτή να συνοδεύτεται από σταδιακή υπέρβαση όλων των ανισοτήτων που υπάρχουν από το παρελθόν, κάτι που μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από μία ριζική κοινωνική αλλαγή.

Επιπλέον ο Νηλ παραδέχεται ως μειονέκτημα πως το σχολείο επάνδρωσαν μόνο παιδιά από μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα, και επομένως δεν μπορούμε να έχουμε δείγματα γραφής σχετικά με εφαρμογή σε παιδιά χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων. Βέβαια εάν θεωρήσουμε την κοινωνική τάξη ως έναν από τους σημαντικότερους αν όχι τον κυρίαρχο παράγοντα που επηρεάζει την εκπαίδευση (και την κοινωνία εν γένει), τότε μιλάμε για ένα τεράστιο μειονέκτημα της βιβλιογραφίας σχετικά με το Σάμμερχιλ.

Εν συνεχεία, θα έπρεπε να αναφέρουμε ότι διακρίνουμε στον συγγραφέα Ρουσωικά στοιχεία όπως αυτό που απεικονίζεται στην φράση «Το παιδί που του απαγορεύονται όλα όσα είναι δεμένα με τον κίνδυνο θα εξελιχθεί σε δειλό»

Όπως και από κάποια διακριτικά τεχνοφοβικά στοιχεία που βρίσκουμε διάσπαρτα στο έργο του.

Παρόλα αυτά, ασκεί κριτική στην επίσης επηρεασμένη Μοντεσσοριανή αγωγή λέγοντας πως «περιγράφει μόνο ένα τεχνητό είδος και τρόπο μάθησης». Με παρόμοιο τρόπο στην συνέχεια ασκεί κριτική τόσο στο learning by doing όσο και στο learning by playing.

Σε άλλο σημείο περιγράφει τις αντιδράσεις ενός μαθητή οι οποίες ήταν επιζήμιες για την εκπαιδευτική διαδικασία και βέβαια εξετάσει το πρόβλημα καθαρά ψυχολογικά-ψυχαναλυτικά, με βάση την μέθοδο του Φρόιντ και τα συμπλέγματα, και αδυνατεί να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που έχει αναδειξει η κριτική παιδαγωγική και ο Giroux, όπως είναι η θεωρία της αντίστασης.

Στην συνέχεια ο Νηλ λέει ότι οι γονείς πιέζουν τα παιδιά για την επιλογή του επαγγέλματός τους, αλλά ο συγγραφέας αναφέρει πως δεν θα ήθελε αυτά να κάνουν κάτι χωρίς να το θέλουν και επομένως να γίνουν πχ κακοί γιατροί ενώ μπορούν πχ να γίνουν καλοί αστυνομικοί.

Βέβαια φαίνεται παράδοξο για κάποιον άνθρωπο που έχει χαρακτηριστεί ως αντιεξουσιαστής, να προβάλει ως θετική την ενασχόληση με την αστυνομία, παρότι αυτή ήταν και είναι το μακρύ χέρι της εξουσίας στις ζωές μας. Από ότι φαίνεται η έννοια ελευθερία χρησιμοποιείται επιλεκτικά και πάντα κλεισμένη στους 4 τοίχους του Σάμμερχιλ κάτι που δείχνει μία τεράστια αντίφαση στην σκέψη του Νηλ.

Επίσης πρέπει να αναφέρουμε ότι σε αυτό το σχολείο γίνονται προσλήψεις και απολύσεις εκπαιδευτικών από τον ίδιο τον Νηλ. Από ότι γνωρίζουμε όμως, η απόλυση ενός ανθρώπου έχει πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχολογία του και προφανώς είναι αντιφατικό ένας “αντιεξουσιαστής” να προβαινει σε τέτοιες ενέργειες Επιπλέον, το άγχος της ανασφάλειας και της πιθανής απόλυσης, που νιώθει ο εκπαιδευτικός είναι κάτι που μεταφέρεται και στους μαθητές και επηρεάζει αρνητικά την παιδαγωγική διαδικασία.

Πέραν τούτου πρέπει να αναφερθεί ότι η πίεση από το οικογενειακό περιβάλλον δεν είναι μία συντηρητική παραφωνία που έχει μείνει ως κατάλοιπο στους γονείς, αλλά αυτή η αγωνία εδράζεται στους υλικούς όρους που θα καταστήσουν δυνατή την επιβίωση, στο σύστημα της ανασφάλειας και επομένως δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με ένα δριμύ κατηγορώ απέναντι στους γονείς αλλά απέναντι στο σύστημα που συντηρεί τους όρους ύπαρξης αυτής της αγωνίας.

Επίσης να αναφέρουμε ότι ο Νηλ κάνει μια πολύ εύστοχη παρατήρηση, λέγοντας ότι

«Η μέθοδος σε παιδιά κάτω των 12 σίγουρη επιτυχία, ενώ σε πάνω από 12 ετών χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος ώσπου να συνέλθουν από μία εκπαίδευση που τους στέρησε την προσωπική τους ανεξαρτησία»

Ανεξάρτητα από το αν ισχύουν ακριβώς τα ηλικιακά όρια, ο Νηλ εδώ ανιχνεύει μία υπαρκτή πτυχή της πραγματικότητας και των μεταβατικών καταστάσεων την οποία πρέπει να παίρνουν υπόψη μας σε όλες τις προσπάθειες αλλαγής της κοινωνίας και της εκπαίδευσης.

Θα κλείσουμε τέλος, εξετάζοντας την έννοια της ευτυχίας στο έργο του Νηλ.

Αυτή, σε μια μαθητική ηλικία σημαίνει «να βρίσκεις διαρκώς ενδιαφέροντα», ενώ σε μια μεγαλύτερη ηλικία, « ευτυχία είναι η ικανότητα να εργάζεσαι με χαρά και να κάνεις μια ζωή με περιεχόμενο.»

Έτσι βλέπουμε ότι ο Νηλ αποφεύγει και σε αυτό το σημείο να μιλήσει για τον αναπαραγωγικό ρόλο που επιτελεί η εκπαίδευση στον κοινωνικοοικονομικό σύστημα και δείχνει να θέλει να προετοιμάσει ανθρώπινο κεφάλαιο που θα ενταχθεί στην παραγωγή και στην αγορά, και όχι, όπως ο Φρέηρε «ανθρώπους που θα θέλουν να μετασχηματίσουν την εκμεταλλευτική πραγματικότητα».

Επιπλέον είναι ένα ερωτηματικό το κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να βγει στον σημερινό υποδουλωτικό καταμερισμό εργασίας και να χαίρεται την ασχολία. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά είναι προφανές ότι σε μεγάλη κλίμακα είναι αρκετά δύσκολο αυτό που περιγράφεται ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Αγγλία και οι ΗΠΑ όπου οι άνθρωποι αλλάζουν κατά μέσο όρο πάνω από 6 δουλειές στην ζωή τους. Κάτι τέτοιο μπορεί κατά την γνώμη μας να πραγματοποιηθεί όχι μέσα απ΄ την εκπαίδευση, αλλά κυρίαρχα από τις αλλαγές στις παραγωγικές σχέσεις και δυνάμεις μίας κοινωνίας, έτσι ώστε να φτάσουμε μια μέρα στο «βασίλειο της ελευθερίας» όπου ο ψαράς θα θέλει και θα μπορεί στον ελεύθερο του χρόνο να ζωγραφίζει. Και ο ζωγράφος να ψαρεύει.

Σε αυτό το σημείο δεν μπορούμε παρά να συγκρίνουμε της έννοια της ευτυχίας κατά τον Νηλ με την έννοια της ευτυχίας κατά τον Μακάρενκο. Έτσι ο μεγάλος Σοβιετικός παιδαγωγός φαίνεται θεωρεί ως ευτυχία την διαρκή διαδικασία χειραφέτησης και υπέρβασης των αντιφάσεων.

Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε πως ο Νηλ μεγαλώνει ευτυχισμένα πλούσια παιδιά στο ιδιωτικό σχολείο που έχει. Σίγουρα έχουν μια δουλειά που ευχαριστιούνται, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, και περνούν μια ευτυχισμένη ζωή. Η ταξική τους προέλευση από τα ανώτερα στρώματα, μπορεί να μην τα κάνει δυστυχισμένους τεχνοκράτες, αλλά χαρούμενα αφεντικά (αν και ο Φρέηρε διαφωνεί με το ότι μπορεί ο δυνάστης να αισθάνεται ευτυχία) . Η κοινωνία για το Νηλ είναι κάτι αναλλοίωτο και δεν θεωρεί σκοπό της εκπαίδευσης το μετασχηματισμό της. Εντυπωσιακό είναι επίσης ότι πολλές φορές προβάλλει το ατομικό έναντι του συλλογικού, πιστεύοντας ότι το παν είναι η ικανοποίηση των αναγκών του ατόμου, πράγμα που σίγουρα δε δημιουργεί μέλη διαλεκτικά συνδεδεμένα με την κοινότητα με δεσμούς αλληλεγγύης που δε διαρρηγνύονται εύκολα, όπως έκανε ο Μακάρενκο. Το Σάμμερχιλ μοιάζει σαν ένα διάλειμμα στην καταπίεση, ένα προσωρινό παράδεισο που λειτουργεί αυτόνομα από την κοινωνία για λίγους. Ο Νηλ περηφανεύεται πως το Σάμμερχιλ δεν έχει βγάλει ποτέ εγκληματίες ενώ ο Μακάρενκο έψαχνε μικρούς εγκληματίες για να χτίσει μια κολεκτίβα ουσιαστικά ισότιμων και αλληλέγγυων μελών που θα αναπτύσσουν το καθένα ξεχωριστά ολοκληρωμένες προσωπικότητες και ακέραιους χαρακτήρες και συνάμα θα αναπτύσσεται ολόκληρη η κολεκτίβα, όχι για να βγει στην καταπιεστική κοινωνία, αλλά για να ταχθεί στον αγώνα για μια πραγματική ζωή προσφοράς ανάλογα με τις ικανότητες και τις ανάγκες του καθενός.

Συνεπώς, στο ερώτημα-τίτλο βιβλίου του Φρουδομαρξιστή ψυχολόγου Έριχ Φρόμ «Να έχεις ή να είσαι», ο Μακάρενκο , ο Φρέηρε κ.α. , φαίνεται να επιλέγουν το δεύτερο ως πρωταρχικό, ακόμα και αν αυτό απαιτεί θυσίες και αμφισβήτηση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, ενώ ο Νηλ, εγκλωβισμένος σε αυτήν, επιλέγει να προετοιμάσει τους μαθητές του για μία κοινωνία όπου πρωταρχικό είναι το να έχεις. Για μία κοινωνία δηλαδή όπου ο καθένας θα είναι “ελεύθερος” ,στην ουσία, να εκμεταλλεύται άλλους ανθρώπους.

Δεν πληρώνω

2011-02-06T01:55:00.001+02:00

«ΝΟΜΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

Η ανοιχτή συνέλευση του κινήματος «ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ», καθώς και οι συλλογικότητες και τα σωματεία που συμμετέχουν σε αυτήν, ζήτησε από τα μέλη της κίνησης «ΝΟΜΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ», να εκφράσει εγγράφως την νομική και επιστημονική της άποψη, αναφορικά με το ζήτημα, του τρόπου ελέγχου των επιβατών και επιβολής προστίμων στους μη κατόχους εισιτηρίων, από τους υπαλλήλους- ελεγκτές του Ο.Α.Σ.Θ. και τα δικαιώματα των πολιτών- επιβατών, κατά τους ελέγχους αυτούς.

Σύμφωνα με τις γνώσεις, την προσωπική και επαγγελματική εμπειρία μας, αναφέρουμε τα κάτωθι:

Οι πολίτες- επιβάτες της Θεσσαλονίκης, εδώ και αρκετούς μήνες, προβαίνουν στην κινηματική δράση, της μη καταβολής κομίστρου για τις μετακινήσεις τους με τα λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Θ., άλλοι δε στην παραχώρηση των εισιτηρίων που έχουν αγοράσει και επικυρώσει, σε πολίτες που επιβιβάζονται σε λεωφορεία του ως άνω οργανισμού, από την στάση όπου αυτοί κατέρχονται. Τα εισιτήρια αυτά, ισχύουν για διαδρομή, χρονικής διάρκειας 70 λεπτών και αρκετοί επιβάτες αποδέχονται και κάνουν χρήση, των εισιτηρίων που τους παραχωρούνται κατ’ αυτό τον τρόπο, πριν την λήξη του ανωτέρου χρόνου.

Οι συμπολίτες μας, προβαίνουν στην ως άνω ενέργεια λόγω: α) της οικονομικής αδυναμίας πολλών εξ’ αυτών να καταβάλουν το αντίτιμο του εισιτηρίου για την μετακίνησή τους με τα λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Θ., β) ως ένδειξη δημόσιας διαμαρτυρίας, για την επιβολή αυξήσεων σε κοινωνικά αγαθά, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, θεωρώντας προκλητική, την αύξηση του επιχειρηματικού κέρδους του ως άνω οργανισμού, ο οποίος χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση και κατά συνέπεια από τον Ελληνικό λαό γ)του αισθήματος αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους τους, που πλήττονται καθημερινά, από την συνεχόμενη μείωση του οικογενειακού τους εισοδήματος θεωρώντας ότι, η προσφορά του ήδη προπληρωμένου εισιτηρίου τους, είναι ένα ελάχιστο δείγμα συμπαράστασης κατανόησης, ανθρωπιάς και προσφοράς, στον συνάνθρωπό τους, δ)της δικαιολογημένης αγανάκτησης τους, για τις προαναγγελλόμενες και επιβαλλόμενες αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων και των υπερβολικών και καταχρηστικών χρηματικών προστίμων, που επιβάλλονται στους παραβάτες.

Προκειμένου να αποτραπεί αυτή η κινηματική δράση, εκδόθηκε από τον ΟΑΣΘ, μεγάλος αριθμός εισιτηρίων, τα οποία αγόραζαν και χρησιμοποιούσαν οι επιβάτες μέχρι και την 31-1-2011, αξίας 60 λεπτών και με δικαίωμα μετεπιβίβασης εντός χρονικής διάρκειας 70 λεπτών της ώρας. Ειδικότερα το ως άνω εισιτήριο ανέγραφε στο οπίσθιο μέρος αυτού, με κεφαλαία γράμματα το εξής: « Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΕΠΙΚΥΡΩΜΕΝΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ (Π.Κ.ΑΡΘΡ. 186.2&392)

Με την κυκλοφορία των εισιτηρίων αυτών, δημιουργήθηκε η πλήρης πεποίθηση στο επιβατικό κοινό, ότι τελούσε ποινικά κολάσιμη πράξη, όποιος πολίτης παραχωρούσε το εισιτήριο του στον επόμενο επιβάτη, καθώς και όποιος αποδεχόταν και χρησιμοποιούσε το εισιτήριο αυτό. Θεωρούσε δηλαδή κατ’ αυτό τον τρόπο, ότι υπήρχε η δυνατότητα σύλληψής του, όταν προέβαινε στην ανωτέρω ενέργεια.

Το άρθρο 186παρ.2 Π.Κ. τιμωρεί με φυλάκιση, όποιον προκαλεί η παροτρύνει με οποιονδήποτε τρόπο κάποιον, να διαπράξει ορισμένο πλημμέλημα, καθώς και όποιος προσφέρεται γι’ αυτό και όποιος αποδέχεται τέτοια πρόκληση ή προσφορά. Κατά συνέπεια για να θεωρηθεί κάποιος υπαίτιος της τέλεσης του ως άνω αδικήματος, απαραίτητη προϋπόθεση, για την πλήρωση της αντικειμενικής υποστάσεως του, είναι η πρόκληση, η παρότρυνση , η προσφορά και η αποδοχή, να αφορά την διάπραξη πλημμεληματικής εγκληματικής πράξης, πρέπει δηλαδή να υφίσταται αυτό το πλημμέλημα και να προβλέπεται από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις.

Το άρθρο 391Π.Κ. περί της δόλιας αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου, καταργήθηκε με το άρθρο1 παρ.12β του ν.2207/1994, με την εισηγητική περί καταργήσεως έκθεση του νομοθέτη, στο πρώτο κεφάλαιο της οποίας και στην παράγραφο 12 αναφέρει ότι: « Το άρθρο 391 καταργείται, διότι δεν είναι σκόπιμη η ποινική πρόβλεψη για την αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου, αφού μάλιστα για τις περισσότερες περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο αυτό υπάρχουν διοικητικές κυρώσεις, ικανές να αποτρέψουν την παράνομη συμπεριφορά του δράστη.» Είναι σαφές από την έκθεση αυτή, ότι το πνεύμα και η θέληση του νομοθέτη, είναι η πλήρης αποποινικοποίηση της δόλιας αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου, αρκούμενος στις διοικητικές μόνο κυρώσεις.

Το άρθρο 392 Π.Κ. περί δόλιας αποδοχής παροχών, συνυπήρχε νομοθετικά με την ειδική διάταξη του άρθρου 391Π.Κ., μέχρι και την κατάργηση της τελευταίας, καθώς η κάθε μια από αυτές, είχε διαφορετικό πεδίο εφαρμογής και αντικείμενο ποινικής πρόβλεψης. Αν ο νομοθέτης θεωρούσε ότι η ποινική πρόβλεψη του άρθρου 391Π.Κ. ήταν περιττή, γιατί τα αδικήματα που προβλέπονταν και τιμωρούνταν από αυτήν, εμπεριέχονται και καλύπτονται από την διάταξη του άρθρου 392Π.Κ. που συνεχίζει να υφίσταται, θα το είχε αναφέρει και αιτιολογήσει στην εισηγητική έκθεση του ν.2207/1994.

Εφ’ όσον λοιπόν ο νομοθέτης, επέλεξε να αποποινικοποιήσει την συμπεριφορά της δόλιας αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου, κάθε άλλη ερμηνεία περί υπαγωγής της στο άρθρο 392 Π.Κ., είναι αντισυνταγματική και παράνομη, καθώς δεν επιτρέπεται αναλογική εφαρμογή σε βάρος του κατηγορουμένου, ούτε διασταλτική ερμηνεία, αναφορικά με το τι συνιστά υπηρεσία κατ’ άρθρ. 392 Π.Κ.

Σύμφωνα με όσα ανωτέρω αναλύθηκαν θεωρούμε ότι δεν διαπράττει κανένα ποινικό αδίκημα, όποιος δεν έχει καταβάλει κόμιστρο και δεν είναι κάτοχος επικυρωμένου εισιτηρίου του Ο.Α.Σ.Θ., αλλά και ούτε και όποιος παραχωρεί το εισιτήριό του σε άλλον επιβάτη, για διαδρομή διάρκειας 70 λεπτών, της οποίας το αντίτιμο έχει ήδη καταβάλλει.

Ενδεχομένως δε, η παραπάνω συμπεριφορά να συνιστά και δωρεά, υπό το πρίσμα, ότι αφού έχει καταβληθεί, το αντίτιμο του εισιτηρίου για το σύνολο της διαδρομής, διάρκειας 70 λεπτών, αφενός δεν υπάρχει περιουσιακή βλάβη του ΟΑΣΘ και αφετέρου παραχωρώ αυτό το δικαίωμα, του υπολοίπου της διαδρομής που δικαιούμαι χαριστικά σε άλλον, αφού από επιλογή δεν συνεχίζω να χρησιμοποιώ το λεωφορείο για την υπόλοιπη διαδρομή.

Θα μπορούσε επίσης να υποστηριχθεί, ότι ακόμα κι αν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία, για την εφαρμογή της συγκεκριμένης ποινικής διατάξεως, θα έπρεπε να θεωρηθεί ανεφάρμοστο το άρθρο 392 Π.Κ. στην συγκεκριμένη περίπτωση, λόγω του κλασικού δόγματος του ποινικού δικαίου, ότι κάθε φορά που υπάρχει αμφιβολία, δεν πρέπει να υπάρχει ενοχή.

Πέραν τούτου, θα μπορούσε ακόμα να υποστηριχθεί, ότι η συγκεκριμένη πράξη, παραχώρησης του εισιτηρίου, είναι και πράξη διαμαρτυρίας που συμβαίνει σε δημοσιότητα και εμπίπτει στο Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης, γι’ αυτό κάθε σχετικός περιορισμός, θα πρέπει να προβλέπεται με σαφήνεια από το νόμο.

Ακόμα όμως κι αν θεωρηθεί βάσιμη, η αντίθετη νομική άποψη, ότι δηλαδή οι ως άνω συμπεριφορές, εμπίπτουν στις ποινικά κολάσιμες πράξεις του άρθρου 392, πρέπει να τονιστεί ότι το αδίκημα αυτό διώκεται κατ’ έγκλιση και δεν επιτρέπεται η σύλληψη του δράστη από τα αστυνομικά όργανα, πριν την υποβολή της. Για να προβεί ο ελεγκτής σε υποβολή (κατάθεση) εγκλίσεως (μηνύσεως), πρέπει να έχει ειδική εξουσιοδότηση από αυτούς που ορίζονται από το καταστατικό του Ο.Α.Σ.Θ., ότι είναι αρμόδιοι προς τούτο. Στην εξουσιοδότηση αυτή, πρέπει ν’ αναφέρονται ειδικά τα πλήρη στοιχεία του επιβάτη που θα εγκαλέσει (μηνύσει). Κατά συνέπεια, καθίσταται εκ των πραγμάτων αδύνατο, να κατέχει ο ελεγκτής αυτού του είδους την εξουσιοδότηση, τη χρονική στιγμή που υφίσταται η υποτιθέμενη παράβαση.

Αναφορικά δε με τα δικαιώματα των ελεγκτών του Ο.Α.Σ.Θ. και τα δικαιώματα των επιβατών, παρατηρούμε τα κάτωθι:

Ο ελεγκτής δεν είναι υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τον Ν.1214/1981, βάση του οποίου οι υπάλληλοι του Ο.Α.Σ.Θ. επιβάλουν το πρόστιμο: «ο καταλαμβανόμενος ως παραβάτης είναι υποχρεωμένος, αν δεν καταβάλλει αμέσως το πρόστιμο στον συντάκτη της πράξης επιβολής του, να επιδείξει στον αρμόδιο για τον έλεγχο και την καταβολή του προστίμου υπάλληλο την αστυνομική του ταυτότητα ή άλλο έγγραφο από το οποίο αποδεικνύονται τα στοιχεία της ταυτότητάς του. Σε περίπτωση άρνησης ο υπάλληλος μπορεί να ζητήσει την συνδρομή αστυνομικού οργάνου.»

Επομένως η συνδρομή αστυνομικού οργάνου θεωρούμε ότι μπορεί να ζητηθεί, μόνο σε περίπτωση άρνησης. Αν ο επιβάτης δώσει τα στοιχεία του, αλλά δηλώσει ότι δεν έχει την ταυτότητα μαζί του, αυτό συνιστά αδυναμία και όχι άρνηση και κατά συνέπεια, είναι αμφίβολο αν δικαιούται ο ελεγκτής να καλέσει την συνδρομή της αστυνομίας, καθώς κανένας νόμος, δεν υποχρεώνει τον πολίτη να φέρει υποχρεωτικά μαζί του ταυτότητα.

Από καμία όμως νομοθετική διάταξη, δεν προβλέπεται η υποχρέωση του πολίτη να περιμένει την αστυνομία για να τον ελέγξει, αν δεν το επιθυμεί, καθώς δεν έχει διαπράξει κανένα ποινικό αδίκημα.

Αφού θεωρούμε, ότι δεν υφίσταται κανένα ποινικό αδίκημα, στις ως άνω περιγραφόμενες κινηματικές συμπεριφορές, ο ελεγκτής, ο οδηγός, ή οποιοσδήποτε άλλος, δεν έχει κανένα δικαίωμα να δεσμεύσει, να συλλάβει, να κρατήσει ή να περιορίσει με οποιονδήποτε τρόπο, τον επιβάτη, ούτε βέβαια να κλείσει τις πόρτες του λεωφορείου.

Σύμφωνα με το άρθρο 325 Π.Κ. «όποιος με πρόθεση κατακρατεί άλλον χωρίς την θέλησή του ή του στερεί με άλλον τρόπο την ελευθερία της κίνησης του, τιμωρείται με φυλάκιση». Επομένως, όποιος περιορίσει με οποιονδήποτε τρόπο τον πολίτη π.χ. κλείνοντας τις πόρτες του λεωφορείου, ή εμποδίζοντας την κίνηση ή την έξοδό του από το όχημα, διαπράττει το αδίκημα της παράνομης κατακράτησης (άρθρο 325Π.Κ.), τόσο ως προς αυτόν που δεν έχει εισιτήριο όσο και ως προς όλους τους επιβάτες των οποίων εμποδίζεται η έξοδος. Το αδίκημα διώκεται αυτεπάγγελτα. Οποιοσδήποτε πολίτης αντιλαμβάνεται τέτοιου είδους συμπεριφορά, μπορεί να καταγγείλει το γεγονός στην αστυνομία και να ζητήσει την συνδρομή της. Τα αστυνομικά όργανα είναι υποχρεωμένα να συλλάβουν τον δράστη και να σχηματίσουν δικογραφία εις βάρος του, τηρώντας όσα προβλέπονται στον Κ.Π.Δ. περί αυτοφώρου διαδικασίας. Ο παθών έχει δικαίωμα ν’ αξιώσει αποζημίωση, για ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης.

Ο ελεγκτής δεν έχει δικαίωμα να προβαίνει σε ανακριτικές πράξεις, προς διασταύρωση και ταυτοποίηση των στοιχείων που θα του δώσει ο επιβάτης, όπως π.χ. να ζητήσει από τον επιβάτη να τηλεφωνήσει σε κάποιον γνωστό του πρόσωπο, προκειμένου να επιβεβαιώσει τα στοιχεία του, ούτε και υπάρχει υποχρέωση του πολίτη να του δώσει προσωπικά δεδομένα, δικά του ή άλλου, όπως αριθμούς τηλεφώνου, στοιχεία που αφορούν την εργασία του, την οικογενειακή του κατάσταση, το σχολείο που φοιτά κ.λ.π.

Η ανακοίνωση των στοιχείων της ταυτότητας του επιβάτη, η επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου, που αποδεικνύει τα στοιχεία της ταυτότητάς του, είναι υποχρεωτική στα αστυνομικά όργανα, σε περίπτωση που θα έρθουν και θα θελήσουν να τον υποβάλλουν σε έλεγχο και δεν πρέπει να περιέρχονται σε γνώση των υπολοίπων πολιτών, που παρίστανται κατά την διάρκεια του ελέγχου, λόγω προστασίας των προσωπικών δεδομένων του ατόμου.

Σύμφωνα με τον «χάρτη υποχρεώσεων προς τους καταναλωτές» τον οποίο συνέταξε ο Ο.Α.Σ.Θ. βάση νόμου και τον Κώδικα Υποχρεώσεων και Δεοντολογίας, τα οποία είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα του ως άνω οργανισμού, προς ενημέρωση των επιβατών: οι ελεγκτές πρέπει να επιδεικνύουν ή να έχουν τοποθετημένη σε εμφανές σημείο την υπηρεσιακή τους ταυτότητα, κατά την διάρκεια του ελέγχου των εισιτηρίων, επίσης πρέπει να συμπεριφέρονται ευγενικά προς το επιβατικό κοινό και να διενεργούν τον έλεγχο με λεπτότητα. Η μη τήρηση από τον Ο.Α.Σ.Θ. ορισμένων διατάξεων του Χ.Υ.Κ., μπορεί να οδηγήσει και στην καταβολή αποζημιώσεως στον επιβάτη-πολίτη.

Επομένως καθ’ όλη την διάρκεια του ελέγχου εντός του λεωφορείου, πρέπει να είναι εμφανής η υπηρεσιακή ταυτότητα του ελεγκτή, προκειμένου το επιβατικό κοινό να γνωρίζει τα στοιχεία του, ώστε να μπορεί ν’ ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά του (π.χ. αναφορά στην υπηρεσία του, δικαίωμα εγκλίσεως, αγωγής κ.λ.π.)

Πέραν τούτου σύμφωνα με τον. Ν.1214/1981 που αφορά τις κυρώσεις των επιβατών επί μη καταβολής κομίστρου, θεωρούμαι ότι το δικαίωμα ελέγχου και η επιβολή προστίμου από τους ελεγκτές, υφίσταται μόνο κατά την διάρκεια της διαδρομής και εντός του λεωφορείου και όχι σε πολίτες που αναμένουν κοντά στην στάση του λεωφορείου και παραχωρούν π.χ. το εισιτήριό τους σ’ έναν συμπολίτη τους. Από τις διατάξεις του ως άνω νόμου δεν υπάρχει υποχρέωση καταστροφής του αποδεικτικού κομίστρου (εισιτηρίου), μετά την έξοδό τους από το όχημα, παρά μόνο η υποχρέωση φύλαξης αυτού καθ’ όλη την διάρκεια της διαδρομής.

Τέλος θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ορισμένες συμπεριφορές και ενέργειες, που έχουν παρατηρηθεί και ανακοινωθεί σε ανοιχτές συνελεύσεις, από μέλη της κίνησης «ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ», αν όντως συνιστούν αποδεδειγμένα πραγματικά περιστατικά, προβλέπονται και τιμωρούνται από τις υφιστάμενες διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, μετά από έγκλιση των παθόντων.

Ειδικότερα : «Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο, ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του», τελεί το αδίκημα της δυσφήμησης (άρθρο362 Π.Κ.).

Επίσης «Όποιος εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο», τελεί το αδίκημα της εξύβρισης (άρθρο 361 Π.Κ.).

Αναφορικά με τις αστικές αξιώσεις του Ο.Α.Σ.Θ. κατά των «παραβατών» επιβατών θα επιφυλαχτούμε για την διατύπωση της νομικής και επιστημονικής μας άποψης, καθώς αναμένουμε τις εισηγήσεις των συναδέλφων μας, που ασχολούνται με την νομική μελέτη και επεξεργασία του θέματος αυτού, προκειμένου να διατυπώσουμε μια ορθή και εμπεριστατωμένη νομική άποψη, με βάσιμα επιχειρήματα, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην υπεράσπιση των συμπολιτών μας.

Πάντως σε κάθε περίπτωση, συμβουλεύουμε τους πολίτες, που υπογράφουν την « πράξη βεβαίωσης παράβασης και επιβολής προστίμου», να αναγράφουν πριν θέσουν την υπογραφή τους «με την ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μας»

Καλούμε τους συμπολίτες μας, που τυχόν έχουν λάβει δικόγραφα αγωγών από τον Ο.Α.Σ.Θ. (όχι απλά, τις επιστολές που τους καλούν να πληρώσουν), να επικοινωνήσουν με τα μέλη της κίνησης «ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ» (epibates-thess.blogspot.), προκειμένου να λάβουμε γνώση.

«ΝΟΜΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Μπείτε και στηρίξτε.

2011-01-24T02:20:00.001+02:00

Νέος ακροδεξιός κατήφορος από Κανέλλη

2011-01-03T01:11:00.006+02:00

Οι δυναμικές "αντικομμουνιστικές ενέργειες" και η εκ νέου δεξιά στροφή της εξωκοινοβουλευτικής "αριστεράς" δεν θα μπορούσε να μην συγκινήσει τον ευρύτερο πατριωτικό χώρο.

Συνεπώς μόνο ως τυχαίο δεν πρέπει να εκληφθεί το πρωτοσέλιδο του περιοδικού που εκδίδει η γνωστή βουλευτής Λιάνα Κανέλλη,στο οποίο διακρίνουμε με μεγάλη μας λύπη τις μορφές γνωστών "σύγχρονων φασιστών" και "νεοναζί" οι οποίοι δεν διστάζουν να συνεργαστούν με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ και μεγαλοκαθηγητάδες φυσικά πάντα με στόχο να πολεμήσουν κάθε καινοτόμα, ριζοσπαστική, πρωτότυπη προσπάθεια και θέση του ΚΚΕ και πρωτοστάτόντας στον πόλεμο ενάντια στο ΠΑΜΕ, με τις "θέσεις της ΠΑΣΚΕ, με τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, με τις θέσεις της εργοδοσίας . Όλα αυτά βέβαια πάντα με την "συνεπή" καθοδήγηση μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων, όπως η "Ελευθεροτυπία" και το "Βήμα", που στην κυριολεξία τα γράφουν την Κυριακή και τα ΕΑΑΚ τα "αποφασίζουν" και τα εκτελούν Δευτέρα.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα, γιατί κυρία Κανέλλη επιλέγε να προβάλλετε αυτόν τον χώρο μέσα από το περιοδικό σας, αυτόν τον χώρον που κηδεμονεύεται και είναι υπονομευόμενος από διάφορα κέντρα?Και ενώ μάλιστα αυτό είναι πέρα για πέρα βέβαιο.

Μέχρι που θα φτάσει η κατρακύλα κυρία Κανέλλη?

Και για του λόγου το αληθές, δείτε και μόνοι το αισχρό εξώφυλλο και κρίνετε την κατάντια της Λιάνας Κανέλλη και του περιοδικού που δεν διστάζει να προβάλει "σύγχρονους ΕΚΟΦίτες" και "Χρυσαυγίτες".

Όταν θα πεθάνω

2010-10-29T23:09:00.002+03:00

Επιμένωντας στην γνωστή τακτική του ξεχασιάρη, γράφω κείμενα και τα ξεχνάω.Μετά από μήνες όμως και ενώ ψάχνω στον σκληρό μου δίσκο να σβήσω κανά αρχείο να ξεκολλήσει το σαράβαλο, βρίσκω κανα κείμενο και τσουπ, το βάζω στο μπλογκ, ετεροχρονισμένα και ενώ πλέον δεν αντανακλά την διάθεσή μου, αλλά δεν πειράζει...

Όταν θα πεθάνω θέλω να μην δωθεί κανένα ποσό σε φιλανθρωπίες, η για ευγενείς σκοπούς. Όλα τα λεφτά να πάνε στα στεφάνια.
Θέλω πολλά στεφάνια να φαντάζω σπουδαίος στους περαστικούς που θα περνούν απέξω και θα λένε κάποιος μεγάλος θα πέθανε.
Τα γυφτάκια που θα προσπαθούν να βγάλουν κανένα φράγκο με το να πουλούν κεράκια έξω απτην εκκλησία, θέλω να μην βρίσκονται στην δικιά μου κηδεία και χαλάν την εικόνα
Και στεφάνια θέλω από όλους, όχι μόνο απτους δικούς μου. Θέλω και τους άλλους, αυτούς που με μίσησαν. Θέλω και αυτοί να βάλουν στεφάνια και να διαλαλούν “τι καλός που ήτανε”

Όταν πεθάνω ας δωθούν τα όργανά μου κάπου. Αλλά που? Πως θα σιγουρέψω ότι δεν θα γίνουν τα όργανά μου αντικείμενο αγοραπωλησίας, αντικείμενο λαδώματος, αν θα σώσουν κάποιον που έβαλε μέσο και όχι κάποιον που το δικαιούται. Αν θα τροφοδοτήσουν με χρήμα τις πιο σκοτεινές δυνάμεις της παγκόσμιας υγείας. Δεν πειράζει εγώ θα το κάνω. Και που ξέρεις μπορεί αυτός που θα πάρει το χέρι μου να το χρησιμοποιήσει για να μοιράσει προκηρύξεις και να πατήσει την σκανδάλη ενάντια στον κόσμο τον παλιό.

Σημειώσεις σχετικά με τις περυσινές εκλογές

2010-09-18T19:16:00.000+03:00

Τι είναι ο επαναστάτης?

Επαναστάτης είναι ο άνθρωπος εκείνος που είναι συνεχώς διατεθειμένος να κάνει διαρκώς μικρές υπερβάσεις και επαναστάσεις στην ζωή του προκειμένου να βρεθεί στην θέση, να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την υπόθεση της

ανθρώπινης χειραφέτησης δηλαδή της υπέρβασης της κεφαλαιοκρατίας και την σοσιαλιστική οικοδόμηση. Σταματάει να είναι επαναστάτης όταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής του μπροστά σε υπερβάσεις, κάνει ένα βήμα πίσω και κοιτάει την πάρτυ του.

Ήταν πρωί του Μάη κοντά στην ροδαυγή βγήκα να πάρω αέρα, τα τραπεζάκια της ΠΑΣΠ γιατί πολλά μας τάχουν κάνει οι βρωμιάρηδες.

Εκλογές κόμματα με φρου φρου και αρώματα, στης βουλής τα έδρανα αχ και εγώ να έκλανα (γειά σου ρε Ψαριανέ, επαναστάτη της πορδής)

Την προηγούμενη είχαμε ΔΣ μέχρι αργά το βράδυ προκειμένου να καταρτίσουμε τα ψηφοδέλτια και κλασικά μας πήρε ώρες μέχρι να συννενοηθούμε. Αυτό που συνέβη είναι ότι η ΔΑΠΑΡΑ σε όλη την Ελλάδα προσπάθησε προκειμένου να πάρουμε τα λευκά ως άκυρα, προφανώς έτσι ώστε να εξασφαλίσει πιο εύκολα την αυτοδυναμία σε διάφορες σχολές.

Ε στην σχολή μας έκανε μερικές συνδικαλιές ο Κνίτης, έκανα και εγώ μερικές, περιμέναμε καμιά 5-6 ώρες και τελικά υπό την απειλή της καταγγελίας μας σχετικά με την διαδικασία του Παιδαγωγικού η ΔΑΠΑΡα έκανε κωλοτούμπα και έτσι η αποθέωση της Λ. (Λιντοηκής) δημοκρατίας το επόμενο πρωί έγινε κανονικά.

Κάποια στιγμή εκεί που περιμέναμε εμείς σπάζοντας τα νεύρα των Δαπιτών και οι Δαπίτες σπάζοντας τα δικά μας, κάνω στον καθοδηγητή Κνίτη-Επταλοφίτη (που θεωρητικά ήμασταν ψιλομαζί σε αυτό)

“τι θα κάνετε με τα ψηφοδέλτια?”

Εκείνος ξεχνιέται και μου απαντάσει “εμείς τα ψηφοδέλτια θα τα υπογράψουμε κανονικά”

ευτυχώς όμως κατευθείαν έρχεται στο μυαλό του σε ποιόν μιλάει και προσθέτει “για τα δικά σας ψηφοδέλτια πραγματικά στα @@ μου τι θα κάνετε, στα @@ μου τι θα κάνεις”....

Ο Τσε είχε πει και το ότι

“ΑΝ ΤΡΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΔΙΚΙΑ ...ΤΟΤΕ ΕΙΣΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΥ!!!”

αλλά μάλλον την στιγμή που το διάβαζα εγώ, ο επταλοφίτης-κνίτης , Διάβαζε το πατριδογνωμόνιο ή την άλλη (υπαρκτή?) δήλωση του Τσε για τους κουκουλοφόρους.

Εγώ δεν ψαρώνω (μου έχει πει και χειρότερα) και του κάνω μεταξύ σοβαρού και αστείου, “εντάξει απλά ρε συ αν θέλω αύριο να μπω στην ΚΝΕ να μην ξέρω τι θα κάνουμε με τα ψηφοδέλτια?”

-“Όσο είμαι εγώ στην οργάνωση ΕΣΥ την ΚΝΕ δεν μπαίνεις που να χτυπιέσαι” και το επαναλαμβάνει 2-3 φορές παραφράζοντάς το νιώθοντας έτσι την ιδωνή της εξουσίας να κυλάει στο αίμα του.

Ναι είναι ο ίδιος κνίτης που είχε γυρίσει στο άσχετο και μου είχε πει “μην γυρίζεις προς τα πίσω γιατί μόνο και μόνο που βλέπω την φάτσα σου ανακατεύομαι”. Και να πεις ότι δεν είμαι ωραίο παιδί, πάει καίερχεται, αλλά μάλλον αυτός είναι βλακάκος.

Όχι το παιδί δεν είναι απτην επτάλοφο, απλά για όσους έχει τύχει να ακούσουν Ραπτόπουλο, αντιμετωπίζει τα ΕΑΑΚ με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει ο Επταλοφίτης τον Άρη. Με ένα αστείρευτο κόμπλεξ.

Κοιμόμαστε 3 ώρες, πηγαίνουμε το πρωί και τοποθετούμαστε κοντά στην αίθουσα των εκλογών, με το τραπεζάκι μας να καταλαμβάνει τον χώρο που πέρυσι βρισκόταν, η ΠΑΣΠ, και έχοντας δίπλα μας την ΠΚΣ. Έβαλα λοιπόν το τραπεζάκι μας και ένα ταμπλό και περίμενα τους ΠΑΣόκους να τσαμπουκαλευτούν. Έλα όμως που έρχεται ο κνίτης και χωρίς να μου πει τπτ παίρνει το τραπέζι μου και το σπρώχνει. Η λαική αντιβία ήταν ότι το έσπρωξα και εγώ, ψιλοσπροωχτήκαμε, έπεσαν και μερικές ψιλοαπειλές και τελικά ψιλοσυννεοηθήκαμε.

Η ώρα κυλούσε αργά και βασανιστικά μέχρι να αρχίσει να αυξάνεται η ροή του κόσμου που ήθελε να ψηφίσει. Έτσι μετά από έναν μισάωρο ύπνο ήμουν έτοιμος να αρχίσω να κάνω παράσιτα στην κυρίαρχη ιδεολογία.

Κυριολεκτικά όμως.

Έβλεπα την περιφέρεια ΔΑΠ και ΠΑΣΠ καμιά κατοστάρα άτομα συνολικά και εκεί που περίμεναν στην ουρά τους έλεγα. “κανείς ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, θα βγει ο πρεντεντέρης και θα πει, να η νεολαία με τα νέα μέτρα είναι, κτλ κτλ.”

Μπορεί κα οι 100 να σκέφτηκαν ποιός είναι αυτός ο σπαζαρχί...

Ε 3 δεν θα το έριξαν άκυρο? Κέρδος είναι.

Και όσο εμείς σπάζαμε τα @@ του κόσμου μιλώντας του πολιτικά και ζητώντας του να μας ψηφίσει και να έρθει στην απεργία που ήταν την επομένη, το αναρχικό σχήμα της σχολής, είχε αράξει στο τραπεζάκι του και είχε στήσει μία αντικάλπη. Στόχος του ήταν , να προβάλει χωρίς λογοκρισία το τι θα έγραφε ο καθένας στην ψήφο ειρωνευόμενο έτσι τις εκλογές.

Αυτό θα το πετύχαινε μέσα από ένα κολάζ που θα διαμορφωνόταν με τις αντι-ψήφους.

Προσωπικά δεν κρατήθηκα και άσκησα το αντι-εκλογικό μου δικαίωμα. Έγραψα λοιπόν: “Αντί να κοιτάξετε να τρέξετε για καμια απεργία κάθεστε και κόβετε ψήφους από αριστερές παρατάξεις” και το τοποθέτησα στην αντι-κάλπη, παίρνοντας εγγυήσεις ότι ότι και αν έφραψα δεν θα λογοκριθεί.

Και όντως τα παιδιά δεν είχαν κρεμάσει ούτε ένα αφισάκι που να καλεί στην απεργία.

Τι να πεις?

Ταξική συνείδηση βερύκοκου και πολιτικό πρόγραμμα ΑΜΠΟ (Αποχή Μπάφος και ΠΟδήλατο)

Οι ώρες περνούσαν αργά και βασανιστηκά , με τα ηχεία της ΔΑΠ να παίζουν επαναλαναμβανόμενα τον ύμνο της και της ΟΝΝΕΔ και εσένα να προσπαθείς να μην σκέφτεσαι τι είχε γίνει στην Πάτρα το 91.

Στην συνέχεια τα ηχεία της ΚΝΕ έπαιζαν τα αντάρτικα και εσύ να προσπαθείς να μην σκέφτεσαι τι έγινε στην Μόσχα το 89.

Τώρα που το σκέφτομαι, οι φοιτητικές εκλογές ίσως είναι ένα χρονικό σημείο της ζωής σου που γενικά προσπαθείς να μην σκέφτεσαι.

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο περιστατικό είναι φυσικά η εκλογική δουλειά που έκανε μία κοπέλα που απλά έλεγε στον κόσμο να μην ψηφίσει ΕΑΑΚ καθότι αυτοί είναι που σπάνε τράπεζες και καίνε κόσμο όπως στην Μαρφίν. Ευτυχώς μετά από μία παρατήρηση στην καθοδήγησή της αυτό σταμάτησε.

Και εκεί που λες ότι αυτή η μέρα που ξεκίνησε από τις 6 το πρωί, δεν θα τελειώσει ποτέ, έρχεται η στιγμή της καταμέτρησης, παίρνεις την αποστολή σου αλλά eurovision, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο με μπύρες και τσιγάρα, και περιμένεις τα αποτελέσματα.

Γενικά από την μικρή μου εμπειρία, η συγκεκριμένη διαδικασία είναι αστεία σε πολλές σχολές αλλά εάν στο δικό σου τμήμα έχεις ΔΑΠ με μεγάλο μπάτζετ, τότε απολαμβάνεις ένα υπερθέαμα που μπορεί να σε συναρπάσει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Τσιφτετέλια, φωνές, κραυγές (το γνωστό σε όλους μας “και Α και ΟΥ ” και φυσικά μαστουρωμένοι πρωτοπόροι αγωνιστές της εξωκοινοβουλευτικής δεξιάς, που γλεντούν την άχαρη ζωή τους κάνοντας πλούσιο τον κυλικειάρχη.

Και μέσα σε όλο αυτό το καταθλιπτικό περιβάλλον, έχεις τον Δαπίτη που μετράει να προσπαθεί να κάθε ψήφο τους να φωνάζει όσο πιο δυνατά μπορεί το όνομα της παράταξής του που αν το συνδιάσεις και με άλλα στοιχεία του χαρακτήρα του(ς) θυμίζει έντονα τις πρωτόγονες πολυγαμικές φυλές που περιγράδει ο Έγκελς στο “καταγωγή της οικογένειας και της ατομικής ιδιωκτησίας”

Στην αντίπερα όχθη (ο Θεός να την κάνει), στον χώρο της ΠΑΣΠ κανείς εκεί δεν τραγουδά και το μόνο που φαίνεται είναι μερικά δειλά χαμόγελα που έβαλαν και τα παιδιά το λιθαράκι τους “να σωθεί η πατρίδα μας από την χρεωκοπία”

Ενώ στον πραγματικό αντίποδα, ακούμε οπαδικά συνθήματα και από τις παρατάξεις της αριστεράς, με την διαφορά ότι το κάθε σύνθημα όπως το “το μέλλον μας δεν είναι..κτλ κτλ” λέγεται σε διαφορετικό τάιμιγκ και πάντα ξεχωριστά από την κάθε παράταξη λες και κάνουμε διαγωνισμό ποιός θα ερμηνεύσει καλύτερα το τραγούδι που μας έδωσε ο Μουρατίδης από το φέιμ στόρυ.

Βέβαια πέρυσι υπήρξαν προσπάθειες ζύμωσης και πολιτικής ενοποίησης πάνω στα συνθήματα με προσκλήσεις προς την ΚΝΕ, αλλά φέτος πρέπει να έπεσε γραμμή απομόνωσης των οπορτουνιστών.

Όντας στην έδρα κάποια στιγμή παρατήρησα ένα θέαμα πραγματικά πρωτόγνωρο. Το μόνο που έβλεπα μπροστά μου κατά την διάρκεια που άνοιγα τους φακέλους, ήταν 20-30 κοπέλες να έχουν ανέβει στα τραπεζάκια και να τραγουδούν συνθήματα για την ΔΑΠ και άλλες μαλακίες.

Όλες μαζί τραγουδούσαν, αλλά όπως ήταν φυσιολογικό, άλλες κοπέλες ξέχναγαν τα λόγια τους, άλλες ενώ χόρευαν, μπορεί να έπεφταν σε άτσαλες κινήσεις και γενικά έβλεπα ανθρώπους να προσπαθούν να αποβάλλουν τον ανθρώπινο χαρακτήρα τους, την μοναδικότητά τους και να επιδίδονται σε μία ψυχοφθόρα προσπάθεια να δείχνουν αψεγάδιαστες και όμοιες, σε έναν κόσμο όμως, όπου εξ ορισμού είμαστε όλοι διαφορετικοί.

Μου θύμισε Άγρια Δύση και χορεύτριες που προσπαθούν να δείχνουν όμορφες και χαρούμενες κάτω από το μαστίγιο του νταβατζή.

Το μόνο μου είχε ξεχωριστό η κάθε κοπέλα και μπορούσες να το ξεχωρίσεις ήταν εκείνο το βλέμμα τους, που απέπνεε μία θλίψη και μοναξιά διαφορετική από της διπλανής της.

Το show τελείωσε.

Πήγαμε καλά

Βγήκαμε μαζεύοντας τα τραπεζάκια μας, μην τα πάρουν οι βάνδαλοι.

Βγαίνοντας, ακούσαμε τον Κνίτη, να πληροφορεί κνίτες Δαπίτες και Πασπίτες πως από το Πολυτεχνείο μόλις βγήκαν 20-30 αναρχικοί και μπορεί να έρχονται καταδω, οπότε χρειάζεται πολύ προσοχή. ενδωπανεπιστημιακή τρομουστερία

ΥΓ στο κολάζ που δημιούργησε το αναρχικό σχήμα, το...αντι-ψηφοδέλτιό μου τελικά προβλήθηκε, όπως άλλωστε και όλα τα άλλα, που για να λέμε και την αλήθεια ήταν αρκετά. Δυστηχώς όμως τα περισσότερα έγραφαν βαθιά πολιτικά αντιεκλογικά συνθήματα του τύπου “ΠΑΟΚ/Άρη/Ηρακλη Ολέ”, στίχους των πυξ λαξ κτλ αποδεικνύοντας έτσι περίτρανα την πολιτική ωριμότητα του κόσμου, για εκλογική αποχή και πλήρη αυτοοργάνωση.

23 Δεκεμβρίου 2009

2010-06-30T03:04:00.008+03:00

Τώρα που έφτασε το τέλος της συνδικαλιστικής σαιζόν θα κυκλοφορήσω απομνημονεύματα από τον δεύτερο χρόνο στα εαακ.
Συνέβη πριν 6 μήνες.Ήταν μία εποχή όμορφη ,ρομαντική, λίγο πριν τα χριστούγεννα όπου τα προβλήματά μας ήταν λυμένα, τα αρχικά ΔΝΤ ήταν άγνωστα στον μέσο Έλληνα και είχαμε ακόμα λαικοδημοκρατική "κυβέρνηση Αθήνας και όχι Βρυξελλών" (κατά την ΚΟΕ). Στην σχολή ήμουν μόνος στο σχήμα (εν συνεχεία τριπλασιαστήκαμε) και στα πηγαδάκια με τους εαακίτες συζητούσαμε ακόμα για την καταστολή στις 6 Δεκέμβρη. Τότε ήταν λοιπόν που διαδραματίστηκε το παρακάτω περισταστικό το οποίο έρχομαι να σας παρουσιάσω.

Πολύ καλές κριτικές απέσπασε η σημερινή παράσταση του Αναστάσιου Μάνθου η κατά κόσμον “Πρύτανη” ΄ όπως είναι και το καλλιτεχνικό του.
Έτσι λοιπόν ο φέρελπις ηθοποιός-επιχειρηματίας ανέβασε τις μετοχές του ακόμα περισσότερο καθώς πρόσθεσε άλλη μία πολύ καλή εμφάνιση στο ενεργητικό του. Έτσι μετά το “καρδιακό σοκ”, το “φονικό αυγό” και φυσικά το πρόσφατο “καρδιακό σοκ 2” που έπεισε με την υποκριτική του ακόμα και παρατάξεις φιλικές προς το κίνημα (ΔΑ(Σ)Π, ΠΚΣ) οι οποίες στις συνελεύσεις βγήκαν με δριμύ κατηγορώ κατά των ΕΑΑΚ για τις σωματικές ζημιές που έχουν προκαλέσει τον πρύτανη.
Ήταν 9 το πρωί και δειλά δειλά άρχισαμε να μαζευόμαστε προκειμένου να πραγματοποιήσουμε την παράσταση διαμαρτυρίας ενάντια στην ενδεχόμενη συζήτηση περί άρσης ασύλου. Δεν καταφέραμε να μαζευτούμε πολλοί, καθώς η πρυτανεία για προφανείς λόγους τοποθέτησε την παράσταση 23 του μηνός όταν δλδ όλοι οι φοιτητές λείπουν στους τόπους τους.
Ο Πρύτανης έκανε μία εισήγηση όπου ούτε λίγο ούτε πολύ άνοιγε τους ασκούς του αιόλου (με διακριτικό τρόπο) , μιλούσε για αλλαγή του καταστατικού σχετικά με το άσυλο και ουσιαστικά για ακόμα πιο εύκολη πρόσβαση της εξουσίας στο πανεπιστήμιο.
Εν συνεχεία μίλησε ο Ράσσελ Κρόου της ΑΡΑΝ ο οποίος έκανε μία πολύ καλή τοποθέτηση, συνέδεσε διαλεκτικά το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον και απευθυνόμενος στα μέλη της συγκλήτου περιληπτικά είπε τα εξής
“Πολλοί από εσάς ήταν στο Πολυτεχνείο και έζησαν την άρση του ασύλου από την εξουσία που ήθελε να σταματήσει τους αγώνες του τότε. Σήμερα ζήσαμε εμείς την άρση του ασύλου και τον πόλεμο ενάντια στους αγώνες μας. Και τότε και τώρα δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Οι ίδιες δικαιολογίες χρησιμοποιούνται από την εξουσία μόνο που σήμερα αυτή φοράει άλλο προσωπείο".
Εκείνη την στιγμή σηκώθηκε μία κυρία με τα ένσημα του Πολυτεχνείου στο πέτο και απάντησε με ένα ύφος προοδευτικού γραφειοκράτη. “Ναι, έχετε δίκιο, τότε οι αστυνομικοί υπεράσπιζαν την χούντα και σήμερα υπερασπίζουν την..(περιμένω να ακούσω τι!!) δημοκρατία μας... Εμείς σας αφήσαμε να μιλήσετε, παρακαλούμε τώρα να φύγετε προκειμένου να συνεχιστεί η διαδικασία”
Ο σύντροφος προσπάθησε να συνεχίσει την τοποθέτησή του παρά τις διακοπές και να δώσει στην σύγκλητο να καταλάβει ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε να ανοίξει το θέμα του ασύλου, με τον Μάνθο να φωνάζει μέσω του μικροφώνου”Εμείς δώσαμε απλά την συγκατάθεσή μας να διωχθούν οι κουκουλοφόροι που έπρατταν εκείνη την στιγμή την πραγματική άρση του ασύλου, άλλωστε δεν έγινε και κάτι τρομερό” και συνέχισε “αυτό που κάνετε είναι η πραγματική άρση ασύλου, αυτήν την στιγμή κάνετε κακούργημα”
Σαν από τραγική ειρωνία δίπλα μου καθόταν εκείνη την στιγμή ο σνύτροφος που είχε φάει δακρυγόνο δίπλα από το μάτι στις 17 Νοέμβρη και για 1 εκατοστό δεν τυφλώθηκε, αλλά.... “δεν έγινε και κάτι τρομερό”
Στην συνέχεια ο Μάνθος και η παρέα του έκαναν ένα διάλειμμα όπου τσιμπολόγησαν τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα που υπήρχαν εκεί για την σύγκλητο η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το σημείο τα εαακ συνεργάστηκαν αθόρυβα και μεθοδικά προκειμένου σε 5 λεπτά να μην υπάρχουν άλλα φαγώσιμα.
Το καλύτερο όμως σε κάθε σύγκλητο είναι τα πηγαδάκια με τους προοδευτικούς γραφειοκράτες που σου δίνουν την εντύπωση ότι έρχονται από μία κοινωνία όπου η τεχνοκρατία έχει καταργήσει της τάξεις. Εν πολλοίς θυμίζουν ούφο από έναν πλανήτη αταξικό.
Το χάιλαιτ του ημιχρόνου θεωρώ πως ήταν όμως μακράν, η αντιπαράθεση του Μάνθου με μία συντρόφισα. Η οποία για κάποιον λόγο τον αποκάλεσε φασίστα. (Νομίζω επειδή δεν την άφηνε να μιλήσει_
-Εάν εγώ είμαι φασίστας εσύ είσαι φασίστρια, ερυθρο-φασίστρια
-Τι λες ρε μαλάκα? του απαντάει πάντα ετοιμόλογη η συντρόφισα.

Στα καλύτερα συγκαταλέγεται σίγουρα και ένας μπαρμπαδελάκος μέλος της συγκλήτου που μας πρότεινε να κάνουμε κάποια έγγραφη αίτηση για να καταδικαστεί η άρση ασύλου που συνέβη στις 17 Νοέμβρη.
Τελικά το θέμα δεν συζητήθηκε και αποφεύχθηκε ακόμα ένα πλήγμα στο άσυλο.
Φεύγοντας συνειδητοποιήσαμε όλοι, πως είχαμε στα χέρια μας χαρτιά της ΠΚΣ. Αυτό το μυστηριώδες γεγονός εξηγείται από το ότι ενόσω εμείς βριζόμασταν με τις πρυτανικές αρχές, μία κνίτισσα έκανε αθόρυβα την εμφάνισή της, άφησε μία φωτοτυπία σε όποιον παρευρισκόταν στην σύγκλητο και στην συνέχεια αποχώρησε εξίσου διακριτικά.

Αυτό θα πει μαχητική προάσπιση του ασύλου

Διαίρει και Βασίλευε

2010-06-21T03:30:00.002+03:00

Αποκλειστικό...Διαλύεται η Ε.Ε.

2010-06-20T01:33:00.002+03:00

Λευτεριά στους Ντάλτον.

2010-06-16T15:59:00.004+03:00

Είμαι από αυτούς που μεγάλωσαν θεωρώντας τον σερίφη ως τον καλό του Αμερικανογραμμένου παραμυθιού και την εξόντωση των τρομοκρατών ινδιάνων ως θετική, σχεδόν ανακουφιστική.

Χωρίς ποτέ να αναρωτηθώ γιατί να μην συμβαίνει το αντίθετο, ή γιατί μία κοινωνική συμμαχία των ινδιάνων, των πελατών, του πιανίστα και γιατί όχι και των Ντάλτον με Γενικό Γραμματέα τον Λούκυ Λουκ, να πυροβολήσει τον ιδιωκτήτη του σαλούν (που φέρνει και νοθευμένα ποτά) και τον σερίφη που τον φυλάει.

Η Μαμουθκομίξ αυτά έλεγε, και τι να κάνω αυτούς ξέρω αυτούς εμπιστεύομαι..

Αυτές οι λανθάνουσες προοπτικές του παραμυθιού έρχονται στο μυαλό μου τώρα, χρόνια μετά και ενώ μέσα μου πάντα υπάρχει η μικροαστική φύση που συγκρούεται για να βγει στο προσκήνιο και να με ξαναμετατρέψει σε φιλήσυχο πολίτη, οπαδό του ΠΑΟΚ και χειροκροτητή του εκάστοτε εφοπλιστή, κατασκευαστή, εργοστασιάρχη (κοινώς λαμόγιο) μεγαλομετόχου του. Είναι δύσκολο όμως γιατί έχει μπροστά της τέρατα να συγκρουστεί και μία συμπαγή σειρά από όρια.

Και όταν λέμε τέρατα εννοούμε επιτεύγματα πράξεις και ήρωες που ακόμα και εάν έχεις ακούσει κάτι μακρινό για αυτούς, δεν μπορείς παρά να ξέρεις τι θα αποφασίσεις, με ποιούς θα πας και ποιούς θαφήσεις...

"Καταδικάζουμε το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και όσους συνεργάζονται μαζί του εκτός από το ΑΚΕΛ"

2010-06-06T21:52:00.008+03:00

Κυριακή σήμερα και μετά από ένα 12ωρο διάβασμα και έναν τρίωρο ύπνο (oops! ανάποδα τα είπα), σκέφτηκα να κάνω ένα διάλειμμα, έβαλα την βερμουδίτσα μου που κατέβασα απτο πατάρι και πήγα μέχρι το κοντινό περίπτερο να πάρω Κόντρα, Πριν και Κ. Ριζοσπάστη. Γυρνώντας σπίτι θα διαβάσω και τον Ιό της Κυριακής ,αλλά από το ίντερνετ (αυτή η ΠΑΣΟΚοφυλλάδα στο σπίτι μου δεν μπαίνει)

Θα μου πεις, εδώ μπαίνουν τα διαφημιστικά του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη και η ΠΑΣΟΚΟτυπία σε πείραξε? Άλλωστε εκεί μπορείς να δεις και "ριζοσπαστικά" αιτήματα περί στάσης πληρωμών κτλ κτλ.

Στα 2 περίπτερα της γειτονιάς δεν είχε Κόντρα (ύποπτο, την προηγούμενη είχε και στα 2) και έτσι έπεσε στα ΄χέρια μου ένας “Δρόμος” ξέρετε μία εφημερίδα οοοολης της αριστεράς που τυπώνεται σε μία νεόκτιστη πολυκατοικία προιόν βουλευτικής αποζημίωσης (ω ρε γλέντια μετά την έξοδο των ανανεωτικών, θα μοιράζεται καλύτερα και η βουλευτική αποζημίωση ολόκληρα μαοϊκά τετράγωνα θα οικοδομηθούν στην Αθήνα...)
Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τους οπορτουνιστές και ας περάσουμε στην συνεπή δύναμη του ΚΚΕ. Μόλις είδα ότι στον σημερινό “Ρίζο” έχει ένθετο απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τις δημοτικές, έτρεξα σπίτι μου γεμάτος χαρά προκειμένου να δω τι έχει να πει η Κεντρική επιτροπή για την σημαντική αυτή μάχη. Εγχείρισα την εφημερίδα με λεπτότητα και ταχύτητα και να! Το ένθετο βρισκόταν στα χέρια μου έτοιμο να το καταπιώ. Διάβασα γρήγορα γρήγορα τις πρώτες σελίδες και επιτέλους έφτασα στο θέμα των συνεργασιών που περίμενα με τόση λαχτάρα
Διαβάζω

Το ΚΚΕ θα επιδιώξει στα ψηφοδέλτιά του να εκφραστεί όσο γίνεται καλύτερα, η κοινή του δράση και η συνεργασία με ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΈΣ ΛΑΪΚΈΣ ΔΥΝΆΜΕΙΣ (σ.σ. η υπογράμμιση δικιά μας) που έχουν δοκιμαστεί θετικά στις γραμμές του κινήματος, στις εκλογικές αναμετρήσεις
Σε εκείνο το σημείο είναι ,σύντροφε, αναγνώστη, που σηκώνεσαι από την καρέκλα έχεις κολλήσει το πρόσωπό σου στην εφημερίδα και προσπαθείς να καταλάβεις εάν όντως εννοεί αυτό που διάβασες. Εάν όντως η ηγεσία του ΚΚΕ θα αφήσει τις σεχταριστικές λογικές, θα επιδείξει κάποια τακτική ευελιξία, θα ανοίξει την πόρτα σε ενδεχόμενες συνεργασίες που μπορεί να δημιουργήσουν μία κινητικότητα στην αριστερά και ευρύτερα στην κοινωνία (Μπουτάρης, ΔΗΚΚΙ κτλ).
Η προσευχή που είχες κάνει όμως το βράδυ δεν έπιασε. Οι συζητήσεις που έκανες με την πρωτοετή Κνίτισσα της σχολής σου που φάνηκε να πείστηκε δεν έφτασαν ακόμα στην ηγεσία για να αλλάξει η γραμμή και έτσι...

το μάτι σου, λίγο πιο κάτω πέφτει στο
"Από την στιγμή που ο νέος θεσμός έχει άμεση σχέση με την οικονομία, την κοινωνική πολιτική, την καθημερινή ζωή του εργαζόμενου και το μέλλον του, ισχύει και στις τοπικές εκλογές η γραμμή κοινής δράσης και συνεργασίας που ισχύει στο πολιτικό επίπεδο και στους κοινωνικούς αγώνες" (ΑΚΕΛ ΚΚΚίνας, Κανέλη κτλ). Οι οργανώσεις του κόμματος πρέπει να βγουν δυνατές στην μάχη των τοπικών περιφερειακών εκλογών και για αυτό πρέπει από αύριο να βρίσκονται σε κάθε χώρο εργασίας, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο και φοιτητικό αμφιθέατρο επιδιώκοντας την στήριξη και την συνεργασία στις τοπικές περιφερειακές εκλογές,έχοντας ως βασικό άξονα της πολιτικής δουλειάς, ένα από τα παρακάτω ενωτικά συνθήματα.

"Άι σιχτίρ" (Παλιό και καλό, προσεγγίσιμο από την μέση λαική οικογένεια, καθώς και κατανοητό και από τους μετανάστες)
"Το 89 κάναμε τα πάντα για την κάθαρση,σήμερα κάνουμε τα πάντα για την διχοτόμηση"
"Σκατά σε όλους τους"
"ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΟΠΛΑ ΔΣΕ Να ποιό είναι το ΚΚΕ"
"Τίσται ρε? ΚΚεεεεεε"

Και για όσους δεν το κατάλαβαν τελείως
"Στα ψηφοδέλτια θα μετέχουν μέλη, φίλοι και συνεργαζόμενοι που μπορούν να ανταποκριθούν στην συνθετότητα της εκλογικής μάχης και στα αυριανά καθήκοντα μετά την εκλογή τους".

Λίγο πιο πάνω διαβάσαμε ότι, "Το ΚΚΕ δηλώνει ότι δεν αρκεί η συμφωνία στις διακηρύξεις. Απαιτείται εγγύηση ότι οι εκλεγμένοι θα σταθούν ψηλά και θα αντισταθούν σε όλη την διάρκεια της θητείας τους. Θα έχουν την δύναμη να σταθούν απέναντι και εναντίον στον πολυπλόκαμο μηχανισμό πίεσης , εξαγοράς και ενσωμάτωσης που θα αναπαραχθεί τοπικά"

Στο εν λόγω χωρίο δεν ξέρω αν εσύ αγαπητέ αναγνώστη σκέφτηκες κάποιον άλλο δήμαρχο η νομάρχη που είχε το σθένος, εμένα όμως το εκοφίτικο μυαλό μου πήγε στον Δήμαρχο Ελληνικού που κάνει απεργία πείνας για 39 ημέρες και πραγματικά τα έχει βάλει για τα καλά με τα οικονομικά συμφέροντα ζητώντας να μην ιδιωτικοποιηθεί η παραλία να μην εφαρμοσθεί ο Καλλικράτης κτλ κτλ.
Καλό λοιπόν θα ήταν μέχρι να δούμε και κάποιον "κόκκινο δήμαρχο" να κάνει απεργία πείνας, Στις στήλες του Ριζοσπάστη να διαβάσουμε και κάποιο νέο για το Ελληνικό και τον Χρήστο Κορτζίδη και να μην θάβει το θέμα ακριβώς όπως έθαψε την συνεργασία ΑΚΕΛ-Ισραήλ σχετικά με τον εμποδισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Γάζα, ή την συνάντηση του συντρόφου Χριστόφια με τον Πάππα, ή τον αγώνα του Ντίνου Παλαιστίδη ,ή ,ή ή....

ΥΓ Για όσους ενδιαφέρονται και δεν μπορούν να βρουν νέα, αυτή είναι η ιστοσελίδα του Δήμου Ελληνικού.

ΥΓ2 Μπορεί για την επίσκεψη του Πάππα να μην μίλησαν αλλά μπορούν άνετα να αφιερώσουν χώρο για να υπερασπιστούν τον σύντροφο...Δεν ξέρω σε τι αναφέρεται αλλά είναι πραγματικά αστείο.

Έμεινα...

2010-06-04T03:23:00.001+03:00

Χαιρετιστήριο της ΚΕ του ΚΚΕ στο 16ο Συνέδριο του ΚΚ Κίνας

Με την ευκαιρία της διεξαγωγής του 16ου Συνεδρίου του ΚΚ Κίνας η ΚΕ του ΚΚΕ απέστειλε στο ΚΚ Κίνας το παρακάτω χαιρετιστήριο:

«Προς την ΚΕ του ΚΚ Κίνας

Αγαπητοί σύντροφοι,

Η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας με την ευκαιρία του 16ου Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας σάς στέλνει θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Παρακολουθούμε με προσοχή τις προσπάθειες του Κόμματός σας και τον αγώνα του κινεζικού λαού στις σημερινές δύσκολες και εξαιρετικά περίπλοκες εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες.

Καθώς η καπιταλιστική βαρβαρότητα εντείνει διαρκώς την κοινωνική ανισότητα στον πλανήτη και η ιμπεριαλιστική νέα τάξη πραγμάτων προκαλεί και απειλεί τους λαούς με πρόσχημα τον λεγόμενο αντιτρομοκρατικό αγώνα, η πορεία της ΛΔ Κίνας προς την πρόοδο και την ευημερία του λαού της εμπνέει εκατομμύρια εργαζόμενους σ' ολόκληρη τη Γη, που αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, για την υπόθεση της νίκης του σοσιαλισμού στον κόσμο.

Προσβλέπουμε οι αποφάσεις του Συνεδρίου σας να συμβάλουν στην παραπέρα ανάπτυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για το συμφέρον του λαού της και την πορεία προς το σοσιαλισμό. Οι Ελληνες κομμουνιστές νιώθουμε αλληλέγγυοι μαζί σας στην πάλη σας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην πατρίδα σας και την αντιμετώπιση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών που στρέφονται ενάντια και στον κινεζικό και στον ελληνικό λαό.

Με θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Αθήνα, 6-11-2002

Η ΚΕ του ΚΚΕ»

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=1503548&publDate=2002-11-08%2000:00:00.0

ΕΚΟΦ-ΕΑΑΚ

2010-05-17T01:59:00.006+03:00

Ε ναι λοιπόν, το παραδέχομαι. Είμαι ένας εαακίτης νοσταλγός της ΕΚΟΦ που "αξιοποιώ ρουσφετολογικό μηχανισμό που διαπλέκεται με καθηγητές για να εκβιάζω σπουδαστές. Επιπλέον θέλω οι εκλογές να είναι μια απλή καταγραφή.
Βέβαια, κινούμαι πάντα στην λογική του ρεαλισμού και του εφικτού αφήνοντας άθικτη την πλουτοκρατία. Χαίρομαι να μου κλείνει το μάτι ο Παναγόπουλος και θεωρώ ακραίες τις απεργιακές περιφρουρήσεις.
Εάν θέλετε να τα ακούσετε όλα αυτά από μία υπεύθυνη φωνή δεν έχετε παρά να μπείτε εδώ
.

Ήταν μία συνέλευση μετά τον φετινό Δεκέμβρη όπου για ακόμα μία φορά οι κνίτες της σχολής είχαν ακροβολιστεί και μου επιτίθονταν σε dolby surround κάνοντας απανωτές και παράλληλες ερωταπαντήσεις πάνω στην τοποθέτησή μου.
Και εκεί που νόμιζα ότι το μαρτύριό μου τελείωσε, πετάγεται η Κνίτισα και μου λέει. "Λες ότι ο πρύτανης είναι το μακρύ χέρι της αστικής εξουσίας, όμως εσύ και το ΝΑΡ (σημείωση: για τους κνίτες είμαι ντε φάκτο στο ναρ από το 1ο έτος, χωρίς να έχουν μπει στον κόπο να με ρωτήσουν σχετικά) ήσασταν αυτοί που πήγαν στο νοσοκομείο στην Αθήνα όταν χτύπησε (σσ της ΑΣΟΕΕ) και του δώσατε λουλούδια. Τι έχεις να πεις για αυτό?

Και αφού επιστράτευσα όλη μου την ειρωνία για να απαντήσω σε αυτήν την βαθιά πολιτική (σχεδόν μαρξιστική) ερώτηση, έρχεται μία απανωτή από το ίδιο στέλεχος της κνε που πραγματικά με έκανε να νιώσω βαθιά μέσα μου την προδοτική μας στάση.
"Μιλάς τώρα για περιφρούρηση, όμως εσύ ήσουν που κάλεσες συγκέντρωση στο ίδιο μέρος με την αναρχία και συγκεκριμένα ακόμα ακόμα και με την ΑΚ" (Ιησούς Χριστός νικάει και όλα τα κΑΚά σκορπάει)
Απάντηση: Είναι αλήθεια τόσο μακριά οι εποχές όπου ο λαός ενωνόταν στον δρόμο προκειμένου να πολεμήσει τον κοινό εχθρό? Είναι τόσο μακρινές οι εποχές όπου ο Λένιν έλεγε (σε αυτό το σημείο έχεις πιάσει τους Κνίτες στο αδύνατό τους σημείο) ότι με τους αναρχικούς είμαστε ίδιοι κατά 99 τοις εκατό? Το θέμα είναι ότι εσύ πρέπει να απολογηθείς συναδέλφισα που από αυτόν τον αγώνα ήσασταν απόντες και τον καταγγείλατε κιόλας. Άλλωστε ο Λέννιν δεν είχε πει ότι οι κομμουνιστές πρέπει να παρεμβαίνουν ακόμα και σε αντικαπνιστικές λέσχες? (Πετώντας ένα δεύτερο τσιτάτο του Λέννιν ακούγεται από τους Κνίτες ένα ΑΑΑΑΑΑ έκπληξης και θαυμασμού).
Και μπροστά σε όλα αυτά λες "ρε πούστη μου δεν είναι δυνατόν , οι Κνίτες της σχολής μου παιδαγωγούνται έτσι και όχι ολόκληρη η ΚΝΕ.
Εν συνεχεία όμως διαβάζεις το παραπάνω άρθρο του Ρίζο και σκέφτεσαι ότι είναι τέτοια η φτώχεια που ακόμα και στα πιο ικανά στελέχη, τα επιχειρήματα εξαντλούνται σε συνδικαλιστικό επίπεδο χωρίς να αγγίζουν στο ελάχιστο την ουσία και αδυνατώντας να τονίσουν κάποιες από τις (υπαρκτές όντως )αντιφάσεις του μορφώματος των ΕΑΑΚ.
Έτσι ο εκάστοτε γράφων-ομιλών προσάπτει κάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, ή στην ΔΑΣΠ και παραφράζει αυτά που είπε πρωτύτερα προκειμένου να κολλάν και στα εαακ, χωρίς ποτέ όμως μία περαιτέρω ανάλυση.

ΥΓ Μπράβο στο μέτωπο αγώνα σπουδαστών που κατάφερε να πετύχει ένα τέτοιο βάθεμα στο μέτωπο, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, που οι επιτροπές αγώνα ήρθαν σε συμφωνία για το ποιά παράταξη θα υποστηρίξουν στην φοιτητικές εκλογές.

ΠΟΕ-ΟΤΑ ΕΠΟΝ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

2010-05-10T03:20:00.000+03:00

Λοιπόν... Ξύλο και δακρυγόνα, μια υπέρβαση μεγάλη

2010-05-05T01:57:00.002+03:00

Αλλά τι μπορώ να πάθω, το πολύ πολύ να νιώθω για μερικά λεπτά πως πνίγομαι με το αίσθημα όλο και να υποχωρεί, άσε που δεν θα είμαι μόνος. Θα κοιτάξω γύρω, και θα είναι πολλοί σύντροφοι που θα έχουν έρθει για τον ίδιο σκοπό που πήγα και εγώ.
Για την χειραφέτηση της ανθρωπότητας.
Για την επανάσταση και την κομμουνιστική προοπτική....που πλέον δεν είναι μόνο προοπτική
Άντε πολύ καθυστερήσαμε και πρέπει σιγά σιγά να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε το πως θα οικοδομήσουμε τον σοσιαλισμό
Α! Και θα έχω και το ειρηνάκι μου αγκαλιά. Μαζί στις αλυσίδες.
Αλλά όσο υποχωρεί εγώ θα σκέφτομαι ότι υπάρχουν τόσοι και τόσοι που ο πόνος δεν υποχώρησε , θα σκέφτομαι ονόματα, έτσι στην τύχη, Νίκος, Ερνέστο, Μαργαρίτα, θα σκέφτομαι τους αγωνιστές του ΙΡΑ που τους έβγαζαν τα νύχια. Και την 8 Μάρτη θα σκέφτομαι που απλά έγραψε ιστορία.

Άλλωστε τι μπορούμε να πάθουμε στην πόλη μας στην ηλιόλουστη πορεία. Η σύγκρουση που θα κάνουμε θα είναι για τα δεδομένα της Αθήνας, μία μετριοπαθέστατη σύγκρουση... Σε σχέση με τον Δεκέμβρη θα είναι μία απλή βόλτα, όπου θα έχεις και τους εργαζόμενους μαζί σου.
Εάν θες να είσαι επαναστάτης, εάν θες να αλλάξεις τον κόσμο αυτό, θα έρθεις αντιμέτωπος με τερράστιες δυνάμεις, με προβοκάτσιες, με τις πιο σκοτεινές δυνάμεις του κόσμου.
Με τους μαφιόζους και προέδρους... μπορεί ακόμα ακόμα να δώσεις μάχη και με τα όπλα να πονέσεις σωματικά, να μείνεις ανάπειρος, ίσως και να πεθάνεις. Και όμως εσύ δεν πρέπει να διστάσεις. Γιατί αν κάνεις ένα βήμα πίσω, Χάθηκες, Πέθανες. Άλλωστε όπως είπε και ένας σταλινομαοικός σύντροφος (καλό παιδί) “Αν τρομάζουμε έτσι όταν μας ρίχουν χημικά, όταν θα μας ρίχνουν πυρηνικά τι πρέπει να κάνουμε...
Έτσι λοιπόν στην αυριανή πορεία πρέπει να πας, και να περάσεις καλά.
Εσύ θεωρητικά είσαι διατεθειμένος να κάνεις και την μεγαλύτερη υπέρβαση να δώσεις και την ζωή σου ακόμα. Ενώ αυτοί που θα έχεις απέναντί σου, οι ματάδες, εκτός απτο να πατήσουν μια σκανδάλη, θέλουν μάλλον να γυρίσουν στο σπιτάκι τους και να διαβάσουν ΣΠΟΡ του Βορρά.

Και μόλις γυρίσω πρέπει να χαλαρώσω, να κοιμηθώ,και για 5 μέρες να πέσω με τα μούτρα στα Αγγλικά γιατί πρέπει να πάρω το πτυχίο ώστε στην συνέχεια να αφοσιωθώ στην πτυχιακή, στο ειρηνάκι και στον ΑΓΩΝΑ

Πρέπει να κάνω αυτήν την υπέρβαση, να ξεπεράσω αυτό το ψευτοόριο, γιατί έχω πολλά να δώσω στο κίνημα και στην υπόθεση της επανάστασης.
VENCEREMOS

Στο τέλος τέλος, ποιός δεν φοβάται? Το θέμα είναι τι στάση κρατάς απέναντι στον φόβο....

Εργασία και χαρά

2010-04-22T21:27:00.002+03:00

Αυτή είναι μία εργασία που μας ζητήθηκε να κάνουμε στην σχολή σχολιάζοντας αυτό το κείμενο.

Τι όμορφο που υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έδωσαν και την ζωή τους για να μπορούμε εγώ και εσύ να μιλάμε εδώ μέσα χωρίς να φοβόμαστε ,ακόμα, ότι τα λόγια μας επισύρουν εγκλεισμούς σε μακρονήσια.

Πόσα τους χρωστάμε, γιατί εάν μπορούμε σήμερα κάποια από το όνειρά μας, να τα πραγματοποιήσουμε αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στο ότι χιλιάδες άνθρωποι σαν και αυτούς "κάηκαν για να γίνουν τα σκοτάδια φως" που λέει και ο Ναζίμ Χικμέτ. Χιλιάδες άνθρωποι ανάγκασαν ένα ολόκληρο κατεστημένο, το αιματοβαμμένο νεοελληνικό κράτος, να παραχωρήσει αυξήσεις, ασφάλιση και προνόμια, που υπό άλλες συνθήκες θα αποτελούσαν ένα άπιαστο όνειρο.

Τότε υπήρχαν νησιά ολόκληρα με ανθρώπους που επειδή έλεγαν την γνώμη τους, η εξουσία τους κατηγορούσε για κατάσκοπους και τους έστελνε φυλακή. Τι σύμπτωση σωφρονισμό το λέγαν και τότε...

Μπορεί η τότε εξουσία να αποτελούνταν από τους πρώην συνεργάτες των Γερμανών, και αυτούς που παρέδωσαν την χώρα στα νύχια των Αμερικάνικων πολυεθνικών, αλλά οφείλουμε να τους αναγνωρίσουμε κάτι..

Όλα κι όλα

Λέγαν τα πράματα με το όνομά τους." Πολιτικοί κρατούμενοι" ονομάζονταν όσοι αντιστέκονταν. Αντιφρονούντες...

Και ως τέτοιοι θανατώνονταν

Αντιθέτως σήμερα δεν υπάρχουν τέτοιοι. Επίσημα τουλάχιστον, γιατί εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο Γιάννης Δημητράκης για παράδειγμα έφαγε 30 χρόνια φυλακή επειδή απαλλοτρίωσε μια τράπεζα, ενώ αντίθετα τα πρόσωπα που έδωσαν πέρυσι 28 δις (από τον ελληνικό λαό) στις τράπεζες, κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Διαφωνούντες της "δημοκρατίας"

Μιας δημοκρατίας, που κλείνει ανθρώπους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και "επαναπροωθεί" μετανάστες στην γείτονα χώρα.

Ναι της ίδιας δημοκρατίας που στις πανέμορφες ακτές της βρέθηκαν στις 4 Ιανουαρίου 19 νεκροί μετανάστες.

Της ίδιας δημοκρατίας που εάν έχει τύχει να έχεις γεννηθεί στο Αφγανιστάν, πρώτα βομβαρδίζει το σπίτι σου με Έλληνες πιλότους να πατούν το κόκκινο κουμπί σε αμερικάνικα βομβαρδιστικά, και μετά εάν τυχών ζήσεις και εάν τυχών έρθεις εδώ για να επιβιώσεις, σε χωρίζει από τους γονείς σου και σε χώνει σε ένα ορφανοτροφείο. Για αυτούς μην ξαναρωτήσεις, μπορεί να έχουν την τύχη των 19...

Τυχερός μες στην ατυχία του ο Νιγηριανός-Έλληνας, όπως και εμείς που γεννηθήκαμε σε ένα απάνθρωπο σύστημα με μία ζοφερή εξουσία να μας πίνει το αίμα. Αλλά ας μην αφήσουμε αυτό που μας τρώει να χορτάσει....

Στο θέμα μας τώρα, ο φίλος μας ένιωθε στην τσίτα. Και πως να μην νιώθει άλλωστε, διαφορετικός σε μία κοινωνία που μισεί το διαφορετικό. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι έτσι όταν μία ολόκληρη οικονομική εξουσία μας μιλάει μέσα (και) από τα δελτία ειδήσεων και προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν φταίει το αφεντικό που σου δίνει 500 ευρώ, αλλά ο διπλανός σου που θέλει και αυτός να ζήσει.

ΦΑΤΟΝ.

ΟΠΩΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΑΡΙ ΤΡΩΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ.

Η μερική αποτυχία ή εάν προτιμάτε η δυσκολία στο σχολείο δυστηχώς αποτελεί γεγονός για ανθρώπους που έχουν διαφορετική κουλτούρα από την κυρίαρχη, και ενδεχομένως μικρότερο πολιτισμικό κεφάλαιο ,λόγω πολλών κοινωνικών παραγόντων...

Το λούκι που μπορεί να πέρασε ο φίλος μας στις φυλακές είναι δυστηχώς κάτι αναμενόμενο για αυτούς που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Πραγματικά δεν νιώθω πιο τυχερός που η ταυτότητά μου έχει φωτογραφία και γράφει με καλλιτεχνικά γράμματα το χριστιανικό μου όνομα. Τέτοια όμορφα ενδεδυμένη ταυτότητα και εξίσου χριστιανική ονόματα είχαν ο Λαμπράκης, ο Μπελογιάννης, ο Πέτρουλας και τόσοι άλλοι και όμως η αγάπη τους για την ζωή ανάγκασε το (παρά) κράτος να τους εξοντώσει.

Και για να συνεχίσω, το περιθώριο και η εξαθλίωση γεννάει συγκρούσεις, και αστάθεια. Επιπλέον αυτός ο κόσμος δεν χωρίζεται σε Έλληνες και σε Νιγηριανούς αλλά σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους και αυτό κατά βάθος το ξέρει καλύτερα από όλους μας η σημερινή εξουσία

Έτσι λοιπόν το ΠΑΣΟΚ πήρε μία πολιτική επιλογή να νομιμοποιήσει "υπό όρους" 250.000 ανθρώπους , με το αζημίωτο βέβαια αφού έτσι θα μπορέσει εκτός από τα παράβολα των διαδικασιών, να εισπράξει και φόρους.

Εδώ όμως έρχονται και τα ψιλλά γράμματα μερικά από τα οποία θα προσπαθήσω να "μεγενθύνω" εδώ.

Εάν έχεις βεβαρημένο ποινικό μητρώο, εάν δηλαδή η ταυτότητά σου εκτός από άπατρις "γράφει" και παραβάτης (ενός συντάγματος που φυσικά δεν είναι κάτι ουδέτερο αλλά αντανακλά συγκεκριμένους κοινωνικούς συχετισμούς) τότε απλά συνεχίζεις να ζεις στο περιθώριο κρατώντας και τα 2 συστατικά της ταυτότητας, χωρίς να μπορείς να πάρεις την πολυπόθητη υπεικοότητα

Πέραν τούτου, το εν λόγω νομοσχέδιο εφαρμόζει υποδειγματικά το "Διαίρει και βασίλευε" αφού δημιουργεί 2 κατηγορίες μεταναστών με πολύ πιθανό στο μέλλον, η μία να στραφεί ενάντια στην άλλη, αφήνοντας τους πραγματικούς ενόχους στο απυρόβλητο.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην ρατσιστική "επιτροπή κατοίκων" του Αγίου Παντελεήμωνα συμμετείχαν κυρίως Έλληνες και Αλβανοί, εναντίον των Αφγανών.

Δεν μπορώ βέβαια παρά να συμφωνήσω ότι ο νόμος Είναι προφανές ότι έχει ελαττώματα, προβάλλει σημαντικά εμπόδια στην εφαρμογή του, αφήνει απέξω χιλιάδες ανθρώπους που δικαιούνται την ελληνική υπηκοότητα, αλλά αποτελεί μια εξαιρετική αφετηρία για την αποκατάσταση της αδικίας που υφίστανται όλα αυτά τα χρόνια οι μετανάστες στην Ελλάδα.

Και μάλιστα θέλω να πω ότι η εν λόγω μαρτυρία με έκανε να καταλάβω ότι η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση θα παίξει θετικό ρόλο για πολλές ανθρώπινες ζωές.

Εάν όμως θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά και σφαιρικά τότε οφείλουμε να βάλουμε στο σκεπτικό μας όχι μόνο τους μετανάστες 2ης γεννιάς, αλλά κάθε καταπιεζόμενο αυτής της γης που η ζωή του ταλανίζεται από τις επιλογές της αστικής εξουσίας.

Και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν μπορεί να σταματήσει μόνο με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και μάλιστα μέσα στα πλαίσια του σημερινού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού, αλλά με την ριζική ανατροπή και το τσάκισμα της σημερινής κρατικής μηχανής. Μπροστά λοιπόν στην απόσταση που έχουμε να διανύσουμε μέχρι την έφοδο του ανθρώπου στον ουρανό και την πνευματική του χειραφέτηση, τέτοιες μεταρρυθμίσεις αποτελούν ένα καλοδεχούμενο μικρό βηματάκι.

Σκόρπιες σκέψεις

2010-04-15T23:05:00.001+03:00

“Έδωσε λεφτά ο Αντρέας, έκανε ο Αντρέας, έρανε ο Αντρέας, ευημερούσε η ελληνική κοινωνία 30 χρόνια”. Αυτό θα σου πει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας σήμερα σχετικά...
Όντως ο τύπος, μάλλον βρήκε τον μόνο τρόπο για να απορροφήσει τους κραδασμούς και να σταθεροποιήσει το σύστημα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Που τα βρήκε, αφού δεν τα έπαιρνε απτους πλούσιους ήταν ένα αίνιγμα...
Έτσι οι γονείς μας και εμείς κερδίσαμε ένα επίπεδο ζωής που εάν δεν ήταν η τομή του ΕΑΜ, ο ηρωικός αγώνας του ΔΣΕ, οι μεταπολεμικοί κοινωνικοί αγώνες και εν συνεχεία, το αίμα του Πολυτεχνείου να τρομάξει τους αστούς, δεν θα το βλέπαμε ούτε στα όνειρά μας.
Έτσι προφανώς ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας άρχισε να ανήκει στα μικρομεσαία στρώματα, στρώματα που μπήκαν ανάμεσα στο “σφυροδρέπανο” του προλεταριάτου και στο “τσεκούρι και φωτιά” της αστικής τάξης και τα συμφιλίωσαν σε ένα κράμα που συντηρούνταν από “δανεική φωτιά”(οι τελευταίαες 7 λέξεις θα μπορούσαν να είναι τίτλος τραγουδιού απτους active member) απορροφώντας τους κραδασμούς της ταξικής πάλης.
Και όλοι εμείς που αντικρίζουμε την απάθεια στους χώρους που παρεμβαίνουμε πρέπει να τα συνυπολογίζουμε αυτά λίγο πριν πάνε να χτυπήσουμε το κεφάλι μας στον τοίχο απτο πολιτισμικό σοκ.
Έχει τόσες αντιφάσεις ο καπιταλισμός και πολλές από αυτές στην Ελλάδα τις κάλυψε με δανεικά. Περνούσε καλά ο κόσμος, ή τουλάχιστον δεν περνούσε άσχημα.
Είχε μία ασφάλεια, τα παιδιά των βασανισμένων ανταρτών και ανταρτισών (είναι μερικές φορές που μόνος σου θες να βάλεις και τα δύο φύλα..) νόμιζαν πως ζουν μία ζωή όπου δεν θα χρειαστεί να αντικρίσουν τους σύγχρονους φονιάδες των γονιών τους στα μάτια... “Πάνε πια τα χρόνια της πείνας, τελείωσαν”.
Θα κάνω εδώ όμως μία παρένθεση και θα πω πως δεν περνούσαν όλοι τόσο ωραία στο στρουμφοχωριό της Ευρωπαικής Ένωσης.

Οι κλειστές κοινωνίες είναι για πολλούς αβάσταχτες, ανύπαντρες μανάδες, πατεράδες που τις δέρνανε, 30χρονοι “καθυστερημένοι” που παίζαμε μικροί ποδόσφαιρο μαζί, και τώρα παραιτήθηκαν απτην δουλειά τους επειδή τους κορόιδευαν. Προχθές (Άγιες μέρες) τον πρόλαβαν λίγο πριν πηδήξει από την γέφυρα.
Και νάτος πριν από λίγο ήρθε φοβισμένα και μας ευχήθηκε Χριστός Ανέστη.
Αυτός είναι “τρελός” ή εμείς που μετά από χιλιάδες χρόνια πολιτισμού πιστεύουμε ότι υπάρχει Θεός?
Ο άλλος, “πούστης” σε μία πατριαρχική κοινωνία, τον έστειλε ο όχλος εξορία...στην Αθήνα. Και τώρα γύρισε ξανά, να κάνει τι στην Σπάρτη? Α ρε Χατζή πόσο πιστά τα περιέγραφες στο “Τέλος της μικρής μας Πόλης”
Πριν κανα δίμηνο κάτι πιτσιρίκια πήγαν και έριξαν δύο μολότοφ σε μία παράγκα που κοιμόντουσαν κάτι Πακιστανοί.
Ο άλλος, πήγε η γυναίκα του στην Αμερική με το παιδί και δεν μπορεί να το δει καν επειδή δεν έχει χρήματα να πάει.

Για αυτό σας λέω, ο Βασιλιάς ήταν τόσο χρόνια καλά κρυμένος πίσω από πιόνια που δεν ήξεραν αν είναι με το μαύρο ή με το άσπρο. Μια παρτίδα που φάνηκε 30 χρόνια να μένει ολόιδια,με κινήσεις, ελάχιστες, απλά για να συντηρείται το σκηνικό. Και τώρα που αναγκαστικά, το κράτος έκανε κίνηση ρισκάροντάς τα νώτα του, είναι επιτέλους η σειρά μας να κάνουμε ένα αντικαπιταλιστικό ρουά, προετοιμάζοντας το ματ...

Θανάσης Τριαρίδης

2010-04-04T02:02:00.005+03:00

Κατόπιν σχετικής συζήτησης σε μάθημα της σχολής, μας ζητήθηκε μεταξύ άλλων να διαβάσουμε αυτό το κείμενο και εν συνεχεία να το σχολιάσουμε.

Αυτά είναι μερικά από τα σχόλια που έκανα-Speaking of σχόλια, αφήστε και κανένα στο blog ρε συντρόφια

Συνάδελφοι διάβασα το κείμενο του κ. Τριαρίδη και πραγματικά δεν ξέρω σε τι να πρωτοσταθώ, δεν ξέρω επίσης εαν έχω το υπόβαθρο να το(ν) κρίνω μα δεν χάνω τίποτα να κάνω μία προσπάθεια.

Έτσι λοιπόν, θα έλεγα, πως είναι δεδομένο ότι ζούμε σε μία κοινωνία όπου τα φαινόμενα βίας, διαρκώς αυξάνονται κάτι που αποτελεί αναμφίβολα, πρόβλημα του καιρού μας. Η βία όπως θα καταλαβαίνουμε και εμείς οι ίδιοι δεν είναι μόνο ένα χαστούκι που θα δεις, βία μπορεί για παράδειγμα να είναι και μία λεκτική προσβολή που προκάλεσε το χαστούκι και έτσι οφείλουμε να ξύσουμε την επιφάνεια προκειμένου να αναλύσουμε το ποιός τελικά φταίει.

Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να κάνει ο κ. Τριαρίδης σε ολόκληρο το κείμενό του, καθώς ναι μεν βλέπει την βία και την κατακρίνει, αυτό όμως το κάνει αντιδιαλεκτικά, στατικά αδυνατώντας να δει την εξέλιξη της βίας, την κλιμάκωσή της στις σύγχρονες κοινωνίες μας και την σχέση αυτού του φαινομένου με τους παράγοντες που το πυροδοτούν.

Το ποιός τελικά φταίει δεν είναι κάτι που πρέπει να το βρούμε από φιλολογικό ενδιαφέρον αλλά προκειμένου να κατανοήσουμε τον κόσμο έτσι ώστε στην συνέχεια να μπορέσουμε να τον κάνουμε καλύτερο και να σταματήσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο της βίας.

Έτσι λοιπόν, θα λέγαμε ότι είναι αποπροσανατολιστικό να κατηγορείς τον κάθε στρατηγό για τις “υπερβολές” ενός πολέμου και να μην μπαίνεις στην ουσία του πράγματος κατηγορώντας τον ίδιο τον πόλεμο.

Προσοχή ,όμως, όχι από μία αφηρημένη ανθρωπιστική σκοπιά που παίρνει ίσες αποστάσεις από τον θύτη και το θύμα. Αλλά από μία σκοπιά που θα εντάσσει τον πόλεμο στο ιστορικό του περιβάλλον, θα αναλύει τις κοινωνικές σχέσεις που οδήγησαν στην βίαιη σύγκρουση, και κατά συνέπεια θα προσπαθήσει στο σήμερα να συμβάλει στην υπέρβαση αντιφάσεων που προκάλεσαν τον πόλεμο.

Και για του λόγου το αληθές, ας πάρουμε για παράδειγμα τον πόλεμο του Αφγανιστάν. Όπου προφανώς συμβαίνουν “σφαγές” μα αυτές τις σφαγές δεν τις προκάλεσαν μόνα τους τα εθνικιστικά μίση. Ίσως μάλιστα στην συγκεκριμένη περίπτωση να παίζουν ρόλο μηδαμινό, καθώς ο στρατός που βρίσκεται εκεί για να ”εκδημοκρατίσει” είναι κατά βάση μισθοφορικός. Αντιθέτως τις σφαγές αυτές τις προκάλεσε ένα ολόκληρο βιομηχανικό σύμπλεγμα, από τις Αμερικάνικες πετρελαιοβιομηχανίες μέχρι τις πολεμικές βιομηχανίες που μάλλον είναι οι μόνες κερδισμένες από αυτόν τον πόλεμο.

Ο πόλεμος έχει χαρακτηριστεί ως συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, έχει όμως χαρακτηριστεί και ως “πεδίο κέρδους”. Από ποιόν? Προφανώς όχι από αυτόν που θρηνεί για την οικογένειά του, ή από αυτόν που έχασε τα πόδια του. Προφανώς ούτε από τους σφαγιασθέντες στην Τριπολιτσά ή στην Σμύρνη ο πόλεμος προσλήφθηκε ως... “πηγή κέρδους” Ως πηγή κέρδους χαρακτηρίζεται από τις μεγάλες επιχειρήσεις και δυστηχώς πόλεμος θα υπάρχει όσο αυτές θα κυνηγούν το κέρδος, δηλαδή όσο υπάρχουν κεφαλαιοκρατικές επιχειρήσεις και στο τέλος τέλος όσο υπάρχει καπιταλισμός.

Και αυτό δεν μπορούμε να το ξορκίσουμε όσα αντεθνικιστικά άρθρα και αν γράψουμε.

Και μετά το Αφγανιστάν που έχει πετρέλαια να πεταχτούμε να σφάξουμε λίγο κόσμο και να λεηλατήσουμε τις πρώτες ύλες του...?

Αν σε αυτό το γαιτανάκι πολέμου δεν είμαστε οι επόμενοι, τότε μπορεί να είμαστε οι μεθεπόμενοι και για να μην τα πολυλογώ εάν δεν στρατευτεί ο καθένας μας στην υπόθεση ανατροπής του καπιταλισμού το πρόβλημα μπορεί μια μέρα να χτυπήσει και την δική μας την πόρτα όσο και αν σήμερα οι βόμβες στο Βιετνάμ , στο Αφγανιστάν ή στην Παλαιστίνη φαίνονται μακρινές.

Εννιακόσια χιλιόμετρα απόσταση είναι η Παλαιστίνη και όμως, κάποιοι ακούμε ακόμα και τώρα τις κραυγές.

Εν συνεχεία ο κ. Τριαρίδης ταυτίζει όλες τις βίες (θύτης και θύμα στο ίδιο σακί) ενημερώνοντάς μας πως

εναντιώθηκα με την ίδια ένταση στη νεοναζιστική και στην «αντιεξουσιαστική βία (τους χαρακτήρισα αμφότερους «σύγχρονα τάγματα εφόδου» — και ήμουν ο πρώτος που χρησιμοποίησα αυτόν το χαρακτηρισμό για τον δήθεν «αντιεξουσιαστικό» χώρο που καμία σχέση δεν έχει με τη βαθιά ανθρωπιστική παράδοση του αναρχισμού

Δεν καταφέρνει όμως να δει τις στοιχειώδεις σχέσεις που έχει η βία με το κοινωνικό γίγνεσθαι. Είναι η σημερινή κοινωνία αυτή στην οποία βλέπεις καθημερινά κόσμο να πεθαίνει είτε από πρέζα είτε από πείνα, που μέχρι να ενηληκιωθείς έχεις δει κατά μέσο όρο 10.000 φόνους στην τηλεόραση (την τριλογία ράμπο να δεις σχεδόν....ενηλικιώθηκες). Ή έχεις μεγαλώσει ελάχιστα με τον πατέρα σου και την μητέρα σου (χτυπουν 10ωρα στις επιχειρήσεις που δουλεύουν) και όταν δουλέψεις έρχεσαι αντιμέτωπος με τον ζωόδη ανταγωνισμό, με την αλλοτρίωση, με το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό.

Η ίδια κοινωνία που εάν έχεις κάποιο πρόβλημα αναπηρίας είσαι σχεδόν καταδικασμένος να ζεις στο περιθώριο.

Είναι η ίδια κοινωνία που αν δεν πάς στα ιδιωτικά νοσοκομεία που σου προωθούν θα περιμένεις σαν ζώο με τις ώρες κάποιον να σε κάνει καλά.

Είναι η ίδια κοινωνία που στα σχολεία της θα διδάξουμε εμείς και θα βλέπουμε κάθε χρόνο κάποια παιδιά να προοδεύουν και κάποια να “αδυνατούν” να “πάνε μπροστά” όσο και αν ασχοληθούμε να μένουν στάσιμα και να ακολουθούν την “μοίρα” της οικογένειάς τους... και εσύ αδύναμος να συνεχίζεις να διδάσκεις στον μικρόκοσμό σου.

Είναι τέλος η ίδια κοινωνία στην οποία θα ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας...

Εάν όλα αυτά δεν είναι και δεν πυροδοτούν βία τότε τι είναι? Και πως θα τα υπερβούμε όλα αυτά?

Και με ποιό σκεπτικό μπορείς να εμποδίσεις κάποιον που θέλει να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο από το να χρησιμοποιήσει βία. Είναι δεδομένο ότι οι αντιδραστικές δυνάμεις μπροστά στην λαική αγανάκτηση θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να κρατήσουν τα κεκτημένα τους και θα προσφύγουν (όπως κάνουν καθημερινά) και στην βία. Σε αυτές τις περιπτώσεις πως θα τους αντιμετωπήσεις. Πως θα αντιμετωπήσεις τον μελλοντικό Φράνκο , τον μελλοντικό Πινοσέτ, τον μελλοντικό Χίτλερ ή τον μελλοντικό Παπαδόπουλο. Με τριαντάφυλλα?

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως οποιοσδήποτε “εξορκισμός της βίας από όπου και αν προέρχεται” δεν μπορεί παρά να υπηρετεί αυτούς που σήμερα ασκούν την βία νόμιμα και προς όφελός τους. Την άρχουσα τάξη και το κράτος της.

Ο κ. Τριαρίδης κάνει μία απόπειρα να φωτογραφίσει έναν τομέα μιας άλλης κοινωνίας, σίγουρα παραποιημένα προσεγγίζοντας την σοσιαλιστική κοινωνία ως

όποτε η υπαλληλική εργασία κρατικοποιήθηκε εντέλει γέννησε οικονομικά αδιέξοδα, χρεοκοπίες και συνακόλουθη φτώχεια

Προφανώς ο κ. Τριαρίδης κάνει εδώ ένα τερράστιο λογικό άλμα και έναν συλλογισμό του τύπου “αφού πάντα υπήρχε εκμετάλλευση θα υπάρχει στον αιώνα τον άπαντα” και ανταυτού μιλάει για συνεταιριστική ιδιωκτησία.

Που είναι κατά την γνώμη μου (δεν μπορώ να το αναλύσω σε μερικές γραμμές) μία θέση που διέπεται από πολλές αντιφάσεις (την υποστήριξε και ο Προυντόν από τα μέσα του 19ου αιώνα ακόμα )και οι προεκτάσεις της νομοτελειακά δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν στην ίδια εκμεταλλευτική κοινωνία.

Δεν είναι στους στόχους αυτού του μέιλ να απαντήσει στα ερωτήματα που άφησε αναπάντητα ο 20ός αιώνας και οι σοσιαλιστικές επαναστάσεις του, επομένως αφενώς θα επισυνάψω μία εισήγηση σχετικά με το θέμα με την οποία συμφωνώ αρκετά και αφετέρου όποιος επιθυμεί μπορούμε να το συζητήσουμε και από κοντά.

Τέλος θα ήθελα να σημειώσω ότι την βία δεν την αντιμετωπίζεις βάζοντας ασφαλιστικές δικλείδες του τύπου “εάν ο καθένας λέει την γνώμη του όλα θα πάνε καλά".

Τα παιδάκια στην Παλαιστίνη δεν μπορείς να τα σώσεις καταδικάζοντας την βία και κάνοντας αγώνα μόνο ενάντια στα εθνικιστικά μίση. Και εάν θέλεις να μιλήσεις για αυτό πρέπει να δεις από που προέρχεται ποιοί εμνπέουν το εθνικιστικό μίσος, πρέπει εν τέλει να δεις για “ποιού το φαί σφάζονται οι λαοί”, ποιοί είναι αυτοί που σήμερα ξανακατασκευάζουν θεωρίες γεννετικής ανισότητας

ποιοί είναι αυτοί που χρηματοδότησαν τον Χίτλερ επενδύοντας ουσιαστικά στα κουφάρια του Β παγκοσμίου πολέμου.

Και ποιοί μπορεί να είναι αυτοί που για να βγουν από την κρίση τους μπορεί να ξαναβάλουν τους λαούς να σκοτωθούν επενδύοντας στον επόμενο Αδόλφο της ιστορίας.

Έτσι κατά την γνώμη μου οπτική του κ. Τριαρίδη μου φαίνεται ότι κινείται στον ορίζοντα της ανθρώπινης σκέψης του 18ου αιώνα ,αφού ως λύση στο πρόβλημα της βίας τραβάει μία γραμμή ενάντια σε οποιαδήποτε λογοκρισία και έτσι ως δια μαγείας μέσα από αυτό το μέτρο φαίνεται πως θα επέλθει στην κοινωνία η ζητούμενη ισσοροπία.

Μόνο που από όταν έζησε ο Βολταίρος έχουν περάσει 200+ χρόνια ζωής του σημερινού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού και έτσι θα έπρεπε να μην εγκλωβιζόμαστε σε αναλύσεις του τότε, αλλά να τις αξιοποιούμε και σε συνδιασμό με τις παρατηρήσεις και τα επιτεύγματα του ανθρώπινου πνεύματος σε αυτά τα 200 χρόνια να συμβάλλουμε στην υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής, για μία κοινωνία χωρίς βία, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

“Αν συνηθίσεις στην σιωπή, μετά σειρά έχει η ντροπή”

Active member

Η ώρα της γης..

2010-04-03T01:43:00.004+03:00

"Όσο υπάρχει αρκετό νερό για να τροφοδοτηθούν όλα τα σπίτια και δεν υπάρχει ο φόβος της έλλειψης, καμία εταιρία δεν σκέφτεται να ελέγξει την χρήση που κάνει στο νερό η κάθε οικογένεια. Πάρτε όσο θέλετε! Κατά τις μεγάλες ζέστες όταν υπάρχιε κίνδυνος έλλειψης, οι υδροδοτικές εφημερίδες ξέρουν πως αρκεί μία απλή ανακοίνωση στις εφημερίδες για να περιορίσουν οι πολίτες την κατανάλωση του νερού και να σταματήσουν την σπατάλη."

Ενόψει της μεγάλης αυτής στιγμής για την ταξική πάλη είπα να παραθέσω ένα απόσπασμα από την "κατάκτηση του ψωμιού" , του Πέτρου Κροπότκιν.

Με τις μεγάλες πέτρες στον ώμο.... ....η απόφαση μιας ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ζωής.

2010-03-26T21:10:00.002+02:00

Παθαίνεις ένα συνάχι και βλαστημάς την στιγμή που ξεσκεπάστηκες το βράδυ στο ζεστό σου σπιτικό, ξοδεύεις 4 φανάρια χαρτομάντηλα και μετά σκέφτεσαι αυτά που περάσαν οι πρόγονοί μας και απλά νιώθεις πολύ μικρός μπροστά τους.
Δεν πειράζει “και τα μικρά παιδιά κάποτε μεγαλώνουν” όπως είπε και μία χριστιανή βουλευτίνα σχετικά με την μεταπήδησή της από τα δεξιά στα αριστερά. Και όντως πρέπει να “ψηλώσουμε” αν θέλουμε να δούμε κάποια στιγμή κάτι να αλλάζει σε αυτή την χιλιοτραγουδισμένη χώρα.
Είναι καιροί που ο καπιταλισμός έχει προχωρήσει τόσο πολύ που λες, απλουστετικά, ότι ο μόνος παράγοντας πλέον για να περάσουμε στον κομμουνισμό είναι ο υποκειμενικός. Αυτοματισμός, μονοπώλια, rotation στην παραγωγή, άμεση αξιοποίηση των τεχνολογικών επιτευγμάτων, εισητήρια της easyjet μέσω υπολογιστή. Αυτοματοποίηση ακόμα και στις υπηρεσίες!!
Ο επόμενος “μεγάλος τιμονιέρης” θα οδηγάει με τιμόνι υδραυλικό. Και τα 1000 λουλούδια θα ανθίζουν στα σοσιαλιστικά σχολεία πολύ πιο εύκολα πολύ πιο απλά, με ένα κλικ στον υπολογιστή.
Ο επόμενος Φιντέλ δεν θα ανταλλάσει 300 δεξιούς κρατούμενους με 300 τρακτέρ αλλά με μερικούς μύκητες για βιοκαλλιέργιες. Αυτοματισμός και στο αγροτικό!!
Οι μετανάστες δεν θα πεθαίνουν στα σύνορα ούτε θα γκετοποιούνται στις βρώμικες φτωχογειτονιές
θα πλουτίζουν με τον πολιτισμό τους και την δουλειά τους μια χώρα περήφανη που θα γυρίσει τον χρόνο πίσω, θα σκίσει τα βρωμόχαρτια της Βάρκιζας και θα στείλει τον Άνθιμο να κάνει λειτουργίες και να αναλύει την εξωτερική πολιτική σε εκκλησίες των “σκοπιανών σκυλιών”
...Η απόφαση μιας ολόκληρης ζωής. Και όμως είναι έτσι? Η ερώτηση μάλλον είναι ρητορική και το καταλαβαίνεις κάθε μέρα όταν ακούς τις πρώτες νότες από τους “ήρωες” και οι τρίχες στο χέρι σου σχηματίζουν καρφάκια. Τι να κερδίσεις? Τι να ζήσεις σαυτό το κολοσύστημα.
Άνοιξε την τηλεόραση.
“Πάμε πακέτο” ψεύτικες αντιδράσεις ντύσαν τσολιά έναν παππού και του φέραν έναν παλιό του φίλο. Και από κοντά και η παρουσιάστρια-καρχαρίας, να ρουφήξει όσο περισσότερο αίμα μπορεί. Τι συγκίνηση. Αν και νομίζω ότι δεν το σκέφτηκαν καλά. Αν τον ντύναν αρλεκίνο για παράδειγμα η cow boy θα καταγράφανε υψηλότερα νούμερα. Και φαντάσου να ξυπνήσεις μια μέρα και αυτή την ψευτιά να μην χρειάζεται να ανοίξεις την τηλεόραση για να την δεις...
Φαντάσου μια μέρα να συνειδητοποιήσεις ότι αυτή η ψευτιά...είναι η ζωή σου
Να σε φιλάει το πρωί να σου δίνει συμβουλές στην δουλειά, να σηκώνει το χέρι στην τάξη και να παίζει τάβλι μαζί σου στο καφενείο. Αλλά μάλλον όχι ,όσο και να προηχθεί αυτό το σύστημα τα καθαρά παιδικά βλέμματα δεν μπορείτε να τα βρωμίσετε. Η μήπως μπορείτε.

Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, αντίθετα έχουμε να κερδίσουμε ολόκληρο τον κόσμο.

Μικροαστοί θα σας φάνε...

2010-03-25T01:37:00.001+02:00

Ποιός από εμάς δεν έχει διαβάσει για πρίγκιπες που οργάνωσαν την δολοφονία του πατέρα τους ούτοσώστε να του πάρουν την θέση με ότι αυτό συνεπάγεται (δόξα ατομική ιδιοκτησία κτλ). Ε λοιπόν έτσι όπως βαδίζουμε είναι πολύ πιθανό να δούμε τέτοια εγκλήματα και γενικότερα τέτοιες συμπεριφορές σε μεγαλύτερη κλίμακα τόσο που να μπορούν να θεωρηθούν κοινωνικό πρόβλημα.

Είναι χιλιακουσμένος ο ωχαδερφισμός στην κοινωνίας τόσο που όταν ενώνεται με την αγάπη για το χρήμα (έστω για την επιβίωση) σε συνδιασμό με την διάρρηξη του ρόλου της οικογένειας φαντάζει πολύ πιθανό στο μέλλον ακόμα και οι μικροασατικές τάξεις να θρηννύσουν θύματα.

Σε αυτό θα συμβάλει αναμφίβολα και το ξεπέρασμα του κλασικού Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια το οποίο ναι μεν υπεράσπιζε μία εκμεταλλευτική κοινωνία δίνοντάς της ιδεολογικό υπόβαθρο, ταυτόχρονα έθετε και κανόνες απαραίτητους για την μακτοημέρευση της.

Βέβαια τα “κατάλοιπα” του παρελθόντος με βάσει τα οποία ένας γονέας δούλευε για τα παιδιά του, για να έχει οικονομίες να τους “δώσει εφόδια” δεν έχουν εγκαταλείψει τελείως το προσκύνιο ακόμα και σε δεύτερης γεννιάς αστούς όμως αυτά τείνουν να μειωθούν όλο και περισσότερο σε συχνότητα και σημασία.

Θα αναφέρω εδώ μία ομιλία που είχα με έναν μεσαίου εισοδήματος κάμεραμαν χαμηλής μόρφωσης όπου καμάρωνε για τα υλικά αγαθά που είχε αποκτήσει τελευταία και όταν Σωκρατικά του έγινε η ερώτηση και τι θα μείνει από αυτό απάντησε ότι μια ζωή την έχουμε και ότι δεν θα πάρουμε μαζί μας τα χρήματα δηλαδή μία απαξίωση-υπερτίμηση των χρημάτων ιδανική για το σύστημα. Άλλωστε τα παιδιά έχουν ένα σπίτι το καθένα επομένως το χρέος μου το έκανα... Αντίθετα σε μία συνομιλία με έναν άλλο μεσαίου εισοδήματος δάσκαλο οδηγών μου δηλώθηκε ότι “Αν θέλουν τα παιδιά λεφτά να καθίσουν να δουλέψουν όπως εγώ, δεν δουλεύω για αυτά.

Επομένως εφόσον ο πατέρας βάζει τα χρήματα πάνω από τα παιδιά φανταστείτε τι θα κάνουν τα παιδιά τα οποία μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον με πολύ λιγότερα “κατάλοιπα” και με πολύ πιο αδύναμες οικογενειακές σχέσεις να τα περιβάλλουν.
Στο δια ταύτα ίσως ο στίχος που έγραψε ο Τζίμης ο Πανούσης “μικροαστοί θα σας φάνε τα παιδιά σας” εκτός από χιουμοριστικός είναι αναμφίβολα; και προειδοποιητικός.

Άλλωστε όταν κάποιος σταματάει να δουλεύει δεν συμφέρει οικονομικά ακόμα και αν είναι αυτός που σε μεγάλωσε.

Τρολλιές από τα κάτω

2010-03-21T01:01:00.000+02:00

Ήταν μια όμορφη μέρα που σέρφαρα στο ιντυμήντια και μεταξύ άλλων πέτυχα αυτήν την δημοσίευση στο ιντυμίντια οπότε δεν μπορούσα παρά να απαντήσω. Η συντακτική ομάδα έκοψε βέβαια το σχόλιό μου, όμως είμαι αποφασισμένος να κινήσω γη και ουρανό για να δικαιωθώ.
Εγώ δεν πρόσβαλα κανέναν. Είναι απλά η πολιτική μου αντίληψη

Χαιρετώ τους Αναρχικους και τους Αντιεξουσιαστές.
Η ΕΚΑΠ ΗΜΜΥ είναι μια οργάνωση φοιτητών της σχολής ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών του ΕΜΠ που έχει στόχο να διώξει τα κόμματα από τα πανεπιστήμια. Γνωρίζοντας τις απόψεις σας ζητάμε την βοήθεια σας.

Λοιπόν. Να σας πω καταρχάς ποιος είμαι. Είμαι ένας φοιτητής με αντιεξουσιαστικές-αναρχικές απόψεις. Συμφωνώ με όλα με τους αναρχικούς εκτός από ένα. Τις καταλήψεις στις σχολές. Πιστεύω ότι το να κλείνουμε τα πανεπιστήμια κακό μόνο σε εμάς κάνουμε. Η μόρφωση είναι το πιο δυνατό όπλο που έχουμε να πολεμήσουμε τα αφεντικά και το ξέρετε (και το ξέρουν) πολύ καλά.

Στη συνέχεια διαβάστε το όνειρο ενός φοιτητή που ίδρυσε την εκαπ ημμυ.

http://ekap-hmmy.blogspot.com/

Από εσάς ζητάμε την βοήθεια σας για να διώξουμε τα κόμματα από τα πανεπιστήμια.

Περιμένω τις απαντήσεις σας.

ekap-hmmy.blogspot.com/

1034334
ΕΞΩ ΟΙ ΒΛΑΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
από Αναρχικός οικολόγος Πράσινος 4:22πμ, Σάββατο 23 Μαΐου 2009
"Λοιπόν αρχικά να σας πω ποιός είμαι. Είμαι ένας αντιεξουσιαστής με αναρχικές ιδέες και συμφωνώ με όλες τις αντιεξουσιαστικές ιδέες των αναρχικών εκτός από 3. Οι καταλήψεις μας στερούν το αγαθό της μόρφωσης. Οι απεργίες το αγαθό της δουλειάς και το χειρότερο οι πορείες....

Η ιδέα μου ήρθε όταν ήταν μια μέρα που είχα γυρίσει πρωί από ένα πάρτυ μιας αριστερής παράταξης (ΠΑΣΠ) και είχα τόση όρεξη και μεράκι για να κοιμηθώ. Όμως εκείνη την μέρα είχε κανονιστεί πορεία και καθώς πέρασε κάτω από την οικοδομή μου τα συνθήματα με ξύπνησαν.
Για αυτό λοιπόν μαζί με δύο εξίσου αναρχικούς φίλους μου που συμφωνούν και αυτοί σχεδόν με όλες τις αντιεξουσιαστικές-αναρχικές-ελευθεριακές ιδέες δημιουργήσαμε μία κίνηση γειτονιάς που θα την ονομάσουμε ΒΚΚ (Βλάκες Κατά Κινητοποιήσεων) Ήδη υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση από πολλές συλλογικότητες που συμφωνούν και αυτές με πολλές αναρχικές-αντιεξουστιαστικές απόψεις όπως το "κίνημα θετικής ενέργειας Amita motion" και η IESEC. Έτσι λοιπόν ζητάμε και την δικιά σας βοήθεια για να διώξουμε τις πορείες από τους δρόμους.

ΒΚΚ
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΒΛΑΚΙΑ.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το όνειρο ενός μπούφου που σπουδάζει φυσική
MPOUFOS.wordpress.com

Δυο έννοιες για την λέξη ΑΡΧΙΔΙΑ

2010-03-18T14:27:00.002+02:00

Την συνέλευση την πήραν τα @@ της ΔΑΠ με 40 ψήφους πάνω από εμάς με πρόφαση το αντι-κατάληψη σε μία κατάληψη που ΔΕΝ προτείναμε.
Όταν μπήκε ένα γυφτάκι στην αίθουσα και ζητιάνευε είχαν μαζευτεί, οι φασίστες, σαν συμμορία στην άκρη και το κορόιδευαν, αυτό, στο οποίο (δεν) θα διδάξουν αύριο
. Σε κάθε σου βήμα στην σχολή βλέπεις κόσμο που αύριο θα διδάξει, θα διαπλάσει παιδικές ψυχές και όμως έγραψε στα @@ του την συνέλευση και πήγε για καφέ.
Και θέλεις να του/τις φωνάξεις στο αυτί. ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ? Και όμως απλά χαιρετάς
Εγώ: -Γεια, τι κάνεις καλά?
-Καλά εσύ?
-Όλα καλά
-Γιατί δεν ήρθες στην συνέλευση χθες ρε?
-Ε να τους δω πάλι να σκοτώνονται οι παρα-τάξεις?
- Ντάξει προτίμα να δεις στον δρόμο να σκοτώνονται άνθρωποι ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΜΑΛΑΚΑ @$#@#%$#$# (από μέσα μου)

Και σε κάθε σου βήμα στην Ναυαρίνου βλέπεις σκοτεινές φιγούρες λίγο μετά η λίγο πριν τον θάνατό τους να ζητούν απεγνωσμένα, ίσως και με τρόπο, μερικά δεκάλεπτα.
Κοιτάς γύρω γύρω τους φίλους σου και «δεν παίζει» να νοιαστούν. Είσαι αλήθεια τρελός που νοιάζεσαι, που από μέσα σου κλαις?
Φάε την κρέπα σου μαλάκα

Ο άλλος έχει την μάνα του στο νοσοκομείο και όμως μπαίνει με το πανό , κάνει έφοδο στο υπουργείο και μετά από λίγες μέρες βρίσκεται ανάμεσα στους μπάχαλους και τους ματάδες και κρατάει τους ένστολους (όχι τους πρώτους) με φωνές και με τα χέρια για να μην διαλύσουν την πορεία. Και τι να λέει που έφαγες το δακρυγόνο μες στο πρόσωπο. «Θάρθουν καιροί ευτυχισμένοι, σκλάβοι δεν θάναι τότε οι λαοί» σκέφτεσαι από μέσα σου και συνεχίζεις να βήχεις.
Πόσο μεγάλα @@ θέλει αλήθεια? Απτο νοσοκομείο που κλαις για την μάνα σου στο σχολείο να διδάξεις από εκεί ξανά στο νοσοκομείο και μετά στο Υπουργείο, να μετατρέψεις τα δάκρυα σε πράξεις.

Τέρμα. Πάει και τελείωσε
Εμείς οι κομμουνιστές δεν έχουμε την πολυτέλεια να περνάμε δύσκολες στιγμές, να κλαίμε, να νιώθουμε αλλοτρίωση, ότι λερωθήκαμε από κάποιον ελιγμό, από κάποια συνδικαλιά, ότι το δακρυγόνο δεν άφησε ωραία γεύση στα χείλη.
Ακούς? Δεν έχουμε δικαίωμα να νιώθουμε μοναξιά μα πώς να νιώθεις άλλωστε, με τόσους συντρόφους ακόμα δίπλα σου να τραγουδούν για ειρήνη και ελευθερία. Απλά αναζήτησέ τους. Και ένωσε την φωνή σου μαζί τους. Ντροπή δεν είναι να είσαι σε μία οργάνωση. Ντροπή είναι πια να ΜΗΝ είσαι.

Ένωσε δάκρυα, φωνή, γροθιά, αναζητήσεις και πάρε φόρα για την έφοδο στον ουρανό.

Στριμωχμένοι στο Λεωφορείο, μες στο μποτιλιάριμα,πλέον έχουμε κάτι νά κοιτάμε

2010-03-17T02:07:00.001+02:00

Είναι ένα κτίριο που υψώθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και άλλαξε τις ζωές όλων μας.
Ο συνάδελφος του che και του Παπανικολάου Ππαγεωργόπουλος μη ξέροντας πως αλλιώς να διευρύνει το έλλειμα αποφάσισε να χτίσει ένα καινούριο δημαρχείο για να το απολαύσει αυτός ,οι 5 γραμματείς του, ο επόμενος (ο Παναγιώτης ο Μακεδονομάχος) και οι 50 μπάτσοι που το φυλάνε.
Στο συγκεκριμένο σημείο της πόλης υπήρχαν έτσι κι αλλιώς αρκετά χοιρινά για να φυλάνε την ΕΤ3 από ανεπιθύμητους αντιφρονούντες αλλά μετά και την περάτωση του “έργου” έχει γίνει μαύρο ολόκληρο το τετράγωνο. Δίπλα απτην ΕΤ3 υπάρχει ένα πανέμορφο πάρκο με ποταμάκια γεφυρούλες δεκάδες λουλούδια και άφθονο γρασίδι για να κάθεσαι, όπου καταφεύγουν πολύ ναρκομανείς ,ψάχνουν και βάζουν τελικά στο σώμα τους κάτι να γεμίσει το κενό που η κοινωνία δημιούργησε.
Είναι αρκετά αντιφατικό το πως η αστυνομία παρά την αδιάκριτη παρουσία της δεν αναλαμβάνει δράση ενάντια σε αυτό που υποτίθεται είναι ο στόχος της , αλλά φυλάει το μέσο μαζικής απεύθυνσης και το κέντρο των αποφάσεων από ανθρώπους που εναντιώνονται στην (σημερινή) εξουσία και ζητούν έναν τρόπο να κάνουν κάποια παράσιτα στην κυρίαρχη ιδεολογία.
Για την ακρίβεια είναι άλλη μία απόδειξη του ταξικού, κατασταλτικού ρόλου της αστυνομίας ως εμπροσοφυλακής της αστικής τάξης, τα σκυλιά που φυλούν υα αφεντικά τους. Η απεύθυνση της αστυνομίας στο ”κηνυγί του εγκλήματος” εκτός των άλλων λειτουργιών σε σημαντικό βαθμό συμβαίνει και για να πετάξει το μπαλάκι αλλού και να δικαιολογήσει την παρουσία της.

Εμπρός λαέ

2010-03-15T12:41:00.000+02:00

Ανατριχίλα

Ζωντανοί νεκροί

2010-02-14T03:28:00.003+02:00

Κάνε το καλό και ρίξτο στον γυαλό
Ναι στον γυαλό.
Να επιπλέει, μαζί με τα κουφάρια των μεταναστών.
Πέθαναν
Πεθαίνουν

Παρασυρθήκαμε. Ερμηνεύουμε ,πάνω από πλαστικά λουλούδια, τραγουδάκια που γραφτήκαν με αγάπη και κατέληξαν σουξεδάκια, “να πουλιούνται σαν απορρυπαντικά” σε ημιλυπόθυμους θαμώνες. Και όμως ρε Μητροπάνο, εσύ δεν ήσουν που σου κατέστρεψαν τον λαιμό επί χούντας. Σίγουρα θα άκουσες τις κραυγές από τα διπλανά κελιά και θα ένιωσες την μοναξιά της φυλακής και της απομόνωσης. "Πέτρινα χρόνια"
Ίσως να έγινες και εσύ κηπουρός στήλων της ΔΕΗ και είναι βέβαιο πως θα σου έχουν πει οι δικοί σου από την “μικρή Μόσχα” τις θηριωδίες που έζησαν.

Που όταν ήταν να διαλέξουν στις αλυσίδες ή τα όπλα, διάλεξαν...ευτυχώς. το δεύτερο

Το δεύτερο διάλεξε και η κόκκινη ρόζα για την οποία τραγουδάς, και η σορός της μετά από 70 χρόνια αναζητείται ακόμα. Μα είναι τόσο μακρινά όλα αυτά...?

Με ρωτάνε σε μία παρέα ποια η γνώμη για το δημοψήφισμα του καραταφύρερ και μόλις αρχίσεις να μιλάς για τα παιδάκια στα σύνορα που τα σκότωσε η μητέρα-πατρίδα, πέφτουν τα πρώτα χαμόγελα που σου χαράζουν την καρδια.” Πρέπει να αναπτύξετε το θέμα σε 200-250 λέξεις” Μα πως να το κάνεις αυτό , μια λέξη να πεις για κάθε νεκρό μετανάστη στον Έβρο τους τελευταίους μήνες, το ξεπέρασες το όριο.

(Όρια. Όρια μιας εποχής. Μιας φιλίας. Ενός συστήματος. Και εσύ ζεις για να τα υπερβείς. Επαναστατικό... δεν βρίσκεις?)

Και εκεί έχασες την μοναδική ευκαιρία, να δείξεις σε κάποιον, πως πάνω στα πνιγμένα σώματα του αιγαίου, μπορεί να δει να καθρεφτίζονται, τα αστέρια, ο ουρανός, και ο κόσμος ολόκληρος.
Κλείνει η παρένθεση, δεν πειράζει μπορεί να τα δει και στο google earth.

Δεν με ρώτησαν επειδή τους ένοιαζε ιδιαίτερα, όπως και εσένα Μητροπάνο, Βέγγο, Σαββόπουλε, δεν σας ρωτάνε στις συνεντεύξεις επειδή τους νοιάζει τι θα πεις. Ποιός είσαι.
Όποιος και αν είσαι, ότι και αν κουβαλάς, Το πούλησες.
Και καλά έκανες να σου πω. Πόσο ακόμα θα ζήσεις για να το κρατήσεις. (άλλωστε, καλύτερα να πεθάνεις πλούσιος παρά ευτυχισμένος).
Ίσως και εσύ δεν θα ήθελες να ακούσεις πια τις απαντήσεις σου.
Χρόνια Τώρα.

Σαββόπουλε τελικά “σαν βγήκες απαυτήν την φυλακή” αντίθετα με τις προβλέψεις... κάποιοι σε περίμεναν. Οι βασανιστές σου. μα φορούσαν γραβάτες και κρατούσαν ένα χρυσό χαρτί. Και εσύ το υπέγραψες.
Το εκμεταλλεύθηκες. Έγινες φίλος. Με τους βασανιστές σου. Με τους όρους τους βέβαια.

πρόσφερες πολλά.
σε αυτό το σύστημα.
Τα βούτηξες και εσύ τα χέρια σου, στο βαζάκι με το μέλι. Η μήπως ήταν Αίμα

Τελικά τι είναι η αυτοκτονία?

Άσημος ή Σαββόπουλος
Γώγου ή Βέγγος

Ποιός τελικά αυτοκτόνησε?
Ποιός ΔΕΝ ζει πια?

Metropolism

2010-01-30T16:57:00.006+02:00

Πόση βρωμιά, πόση λίγδα, πόσοι πισώπλατοι διάλογοι και ειρωνικά γελάκια.
Όλοι εναντίον όλων για 3 χρόνια σε μία επιχείρηση που η τσιγαρίλα στις σκάλες καλύπτει για λίγο την δυσοδία των ανθρώπων.Όλοι εναντίον όλων, νούμερα εναντίον αριθμών, και στο απυρόβλητο, μόνο το μεγάλο αφεντικό που.... “Όταν ξεκίνησε η επειχείρηση αυτός είχε alfa romeo και εγώ ήμουν πεζός. Σήμερα, αυτός έχει mercedes και εγώ είμαι ακόμα πεζός” όπως μου εμπιστεύτηκε χαμογελαστά ο Χρήστος.
Και οι καυγάδες με τις γροθιές φαντάζουν απλά ως μία υγιή έκφραση
της συσσωρευμένης αγανάκτησης
Και εγώ?
Εγώ 15 χρονών ανυπεράσπιστος να έρχομαι μέρα με την μέρα αντιμέτωπος με καταστάσεις και συγκρούσεις καπιταλιστικής βαρβαρότητας, να πέφτω από παγίδα σε παγίδα και να σηκώνομαι.
Πιο δυνατός? Ίσως όχι. Μάλλον πιο σκληραγωγημένος, με πιο σκληρό δέρμα, που αισθάνεται λιγότερο κάθε ερέθισμα, την λύπη μα και την χαρά.
Τι να πρωτοθυμηθώ τα 100 ευρώ τον μήνα, την ανυποληψία, την μήνυση που θα έτρωγα απτον κολλητό του Υπεύθυνου γιατί έγραψα την αλήθεια? Τον υπεύθυνο που πήρε την θέση του υπεύθυνου? Τα 5ωρα ταξίδια στα χωριά, μια μέρα πριν τις εξετάσεις. Τον υπεύθυνο ύλης που εκμεταλλευόμενος την εξουσία του με κατσάδιασε γιατί είχα θάρρος.
Τις μέρες που απολύθηκε ο δακτυλογράφος και πουλούσαμε την ζωή μας σε 5άωρα γράφοντας σε 25 παιχνίδια τα ονόματα 22 μαντράχαλων? Τα παγωμένα 90άλεπτα, την πιο δυνατή βροχή που έχω ζήσει? Το σιδερικό που βγήκε από την τσάντα του προέδρου?

Έναν μήνα μάλιστα η ΕΣΗΕΑ είχε κάνει απεργία και στον μηνιαίο φάκελό μου βρήκα 93μιση ευρώ. Μάλιστα είχε μέσα πενηντάλεπτο, μου είχε κόψει το ημερομίσθιο!.
Μία ζωή γεμάτη με πλαστές στιγμές
Αυτός ήταν ο λόγος που δεν έζησα εφηβεία, που δεν έκανα έρωτα, που δεν πήγα σε ένα πάρτυ, σε γυμναστήριο, που δεν άκουσα Πυξ λαξ,μέταλ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ.
Για αυτό ακούω ακόμα το ίδιο τραγούδι system of a down, ζω την ζωή που δεν έζησα.
Βγήκα από την ζεστή μου γυάλα, άγγιξα για λίγο ένα μέρος του σκληρού πυρήνα του καπιταλισμού
και κάηκα
Αλήθεια σας λέω, κάηκα, ένα κομμάτι μου θρυματίστηκε. Ίσως είναι μερικοί νευρώνες του εγκεφάλου που δεν σε κάνουν πια να νιώθεις συναισθήματα.
Και ευτυχώς βρήκα έναν τρόπο διαφυγής, ένα παράθυρο και έφυγα.
Μα, το οικοδόμημα δεν θα το αφήσω εκεί να καταστρέφει τις ζωές άλλων. Μια μέρα θα μουτο πληρώσει, θα μας το πληρώσει, για τον μικρό θάνατο που μας προκαλεί κάθε μέρα, κάθε ώρα.
Η συνέχεια γνωστή, “επιτυχία” στις πανελλήνιες (αλήθεια το αντίθετο του επιτυχημένος ποιό είναι?)
Είσοδος στην σχολή, και μια φλόγα που έκαιγε απτην πρώτη στιγμή και ευτυχώς καίει ακόμα.
Μια αγαπημένη αγκαλιά και δυο χρόνια φιλιά γέλια και ζουζουνίσματα, ένα κοριτσάκι που μπήκε στην ζωή μου και ακόμα συγκινούμαι για τις πρώτες μας στιγμές, και το πρώτο του δάκρυ που το σκούπισα με τα φιλιά μου και το σταμάτησα με μια αγκαλιά.
Μα, τόσο καιρό, παρότι ευτυχισμένος, δεν ξέχασα που ζω, δεν έσβησε το μίσος και η αγάπη, δεν ξεχάστηκα. Περπατούσαμε παρέα στον δρόμο της ανάπτυξης, της συνειδητοποίσης, Και τώρα, 2 χρόνια μετά, σαν έτοιμος από πάντα, πιο έτοιμος από ποτέ, θα βρω μια οργάνωση γιατί νιώθω
ένα μίσος ταξικό για κάθε υποτακτικό τους, μία αγάπη για την ζωή και αλληλεγγύη για κάθε άνθρωπο που θα χρειαστεί να σκύψει το κεφάλι στους εκβιασμούς του συστήματος.
Νιώθω ,πια , ότι “αν συνεχίζουμε να ζούμε, είναι για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων”

Όλες αυτές οι εμπειρίες είχαν ξεχαστεί, είχαν θαφτεί

Και τώρα, κάτι μου τα θύμισε. Ένας μπαμπάς (απτους λίγους που με στήριξαν στην εφημερίδα) απέξω να μιλάει για την απόλυσή του, για τις διασυνδέσεις που πρέπει να έχεις, για τα κύματα που παλεύεις και καμια φορά πνίγεσαι , για τον συνεργάτη του, που προσπαθεί να τον “καθαρίσει” το αφεντικό, για καταστάσεις βρώμικες, ξένες προς το μωράκι του που κοιμόταν δίπλα, μέσα στο αυτοκίνητo, ήσυχα ήσυχα, αποπνέοντας μία καλοσύνη, μία άγνοια για το τι πρόκειται να συναντήσει αν αυτή η κοινωνία δεν αλλάξει...

Γνωρισέ με, το χρειάζομαι

Γύρισεεε

2010-01-29T06:25:00.002+02:00

Εκεί που συζητούσαμε για ζητήματα γραφειοκρατίας στην ΕΣΣΔ, με τον σοβιετικό κυριούλη, οδηγημένος από το πρόταγμα για (ελευθεριακό) κομμουνισμό βρέθηκα να παρακολουθώ τον Σάββα Μιχαήλ να μας ταξιδεύει από το Μοντεβιδέο μέχρι το μαγικό κόσμο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους Σεκίτες της.

Όμως ας αφήσουμε τις εισαγωγές και ας πιάσουμε μία θέση ανάμεσα στην διμοιρία πιστών του Σάββα. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, αλλά ο σάββας είναι πάντα επίκαιρος. Κι είναι πάντα επίκαιρο να εξηγείς γιατί είναι επίκαιρος ο σάββας.

Μόλις μπαίνουμε στην αίθουσα που μιλούσε τα παιδικά μου μάτια καρφώθηκαν σε αυτόν τον εκκεντρικό γέροντα που εκείνη την στιγμή ανέλυε το αποτέλεσμα της Ανταρσία λέγοντας: «ανέβηκε για 3.000 ψήφους και κάτι έγινε. Ήταν 10 οργανώσεις είχαν ψηφοδέλτια με 377 υποψήφιους, ε 6 ξαδέρφια να είχε ο καθένας".
Μετά μίλησε για το άρθρο του ΠΡΙΝ κατά του ΕΕΚ. Είπε ότι τα ελληνικά είναι περίεργα εκεί πέρα και πως τα αιτήματα του κόμματος του δεν είναι μία φαντασίωση κι ότι αν ο Μαιούνης ήταν η αστραπή, ο Δεκέμβρης ήταν ο κεραυνός και η θύελλα έρχεται.

Μιλώντας για τις κατηγορίες που τους απευθύνονται ότι συμμαχούν με τη ρεφορμιστική αυτονομία και σηκώνοντας τον τόνο της φωνής είπε ότι από την ΓΣΕΕ και το Σεκ προτιμάμε την αυτονομία.
Όσο για το ποιός είναι πραγματικός επαναστάτης και κομμουνιστής "το αποδεικνύει στους δρόμους στις πορείες, και στα κρατητήρια ακόμα".

Για την σημερινή μικρή δύναμη του κόμματος του αλλά προφανώς και γενικότερα του κινήματος είπε ότι οι Μπολσεβίκοι 3 μήνες πριν την επανάσταση ήταν στην παρανομία και "είχαν φάει στα αυτιά" από τον Τσάρο. Επομένως δεν μπορούμε να προδικάζουμε με το συγκεκριμένο επιχείρημα.

Εν συνεχεία ο Σάββας είπε για τις εργολαβίες. Κι ότι έμαθε από τις γυναίκες της ΠΕΚΟΠ πως οι εργολάβοι του ΑΠΘ σακάτεψαν έναν Σεκιουριτά που τους είχε καταγγείλει και είχε κερδίσει 2 δικαστικές αποφάσεις εναντίον τους. "Αν και εγώ τους σεκιουριτάδες δεν τους πάω και πολύ πρέπει να αντιδράσουμε και να τους πολεμήσουμε τους εργολάβους".

Σε ότι έχει να κάνει με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανέφερε ότι "όταν τον Δεκέμβρη εμείς ήμασταν στους δρόμους οι άλλοι από την 3η-4η μέρα απείχαν και έψαχναν φόρμουλα για να ενωθούν" Όμως την είδαμε στην ενότητα σε πολλές στιγμές της ταξικής πάλης με πιο χαρακτηριστική αυτή της πορείας στην ΔΕΘ. "Το να πας με την ΓΣΕΕ είναι θέμα τακτικής, δεν κλείνεις κατευθείαν τις πόρτες σε τέτοιου είδους κινήσεις. Το 2001 για παράδειγμα που αντιδρούσε στον νόμο Γιαννίτση εμείς συμμετείχαμε στην ίδια πορεία. Όμως στις 5 Σεπτέμβρη μετά τον Δεκέμβρη με τον Καραμανλή να έχει κατεβάσει, να μην πω τι, τα βρακιά του πας και συντάσσεσαι μαζί τους;

Το ΣΕΚ είχε πιάσει στασίδια στο εργατικό κέντρο από το πρωί και η ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο, πέρασαν από την Καμάρα, κάθισαν ένα τεταρτάκι και έτρεξαν να προλάβουν τις μάζες του ΣΕΚ. Αλλά τι να πεις, όπως είπε και ο ΑρχιΝαρίτης σε μία τοποθέτησή του "αυτό που άλλαξε ήμασταν εμείς".

Πέραν τούτου ο Σάββας αναφέρθηκε και σε άλλες προβληματικές (αποφάσεις?) της Ανταρσυα και στο ότι " η ΕΑΑΚ κράτησε κατά την γνώμη μου σωστή στάση παρά το ότι η δεύτερη πολιτική δύναμη και τρίτη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ η ΑΡΑΝ είναι με την νεκρανάσταση της ΕΦΕΕ. Αλλά μπορώ να πω πως είναι αρκετά εξόφθαλμο το ποιοι θέλουν την ανασύστασή της και τι ρόλο πρόκειται να παίξει και πρέπει να είσαι ..... για να μην το καταλαβαίνεις.

Αλλά εδώ συντάσσονται με την φλογερή φιγούρα της ταξικής πάλης, τον Παναγόπουλο- πρώτη φορά στην ζωή μου μπήκα στην έδρα της ΓΣΕΕ τον Δεκέμβρη που έκαναν κατάληψη οι αναρχικοί και πραγματικά το θαύμασα, ένα μικρό παλάτι, και το κυλικείο είχε μία θέα όλη την Αθήνα,- άντε ρε που θα κάνουν αγώνα αυτοί.

Αλλά δεν υπάρχει χειρότερο από την αλαζονεία μιας τερατώδους εξουσίας και αυτό που χρειάζεται είναι μία πρωτοπορία που θα κοιτάζει μπροστά, όχι πίσω εάν είναι ικανοποιητικός ο αριθμός που την ακολουθεί" κάπως έτσι τελείωσε ο Σάββας την πρώτη του τοποθέτηση (Μπλανκισμός σημαίνει φως) και έδωσε τον λόγο στον συντονιστή που με την σειρά του απηύθυνε πρόσκληση για ερωτήσεις και τοποθετήσεις.

Σπάζοντας την βασανιστική σιωπή πρώτος πήρε τον λόγο ένας σωσίας του Μπλαιρ κάνοντας μία ανάλυση για την Ελληνική δεξιά. Συγκεκριμένα είπε πως παρότι η Ελληνική αστική τάξη είναι μία σημαντική δύναμη που έχει ανοιχτεί και σε ξένες αγορές, την εκφράζει μία καθυστερημένη δεξιά που έχει ακόμα κατάλοιπα από τους χουντικούς και τους ταγματασφαλίτες, ακόμα-ακόμα και από τους κοτζαμπάσιδες. Η καθυστέρηση της δεξιάς έγκειται κατά την γνώμη του κυρίως στην ταξική πολιτική που ακολουθεί η οποία ακόμα έχει προτάγματα κοινωνικής αλληλεγγύης και αντι-νεοφιλελευθερισμού.

Βέβαια εγώ θα έλεγα πως δεν έχουν ωριμάσει ακόμα οι συνθήκες, καθώς δεν έχει περάσει στις μάζες το ιδεολόγημα του ατομικισμού (individualism) και κατά συνέπεια δεν έχουν νομιμοποιηθεί οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην συνείδηση του κόσμου, τουλάχιστον όσο έχει γίνει αυτό σε άλλες Δυτικές χώρες. Έτσι η αστική τάξη αυτή την στιγμή εργάζεται μεθοδικά καθώς από την μία ακούγονται κορώνες περί "λαϊκής δεξιάς" και από την άλλη όλο και περισσότερο υπονομεύεται η κοινωνική πρόνοια σε όλους τους τομείς (παιδεία, υγεία κτλ) με αποτέλεσμα για παράδειγμα να προβάλλεται ως από μηχανής Θεός ο κάθε Κόκκαλης που θα ιδρύσει ένα ΚΕΣ και θα λύσει το πρόβλημα της παιδείας.

Ο Τόνυ για να τεκμηριώσει την άποψή του ανέφερε το γνωστό παράδειγμα με τον χωρισμό κράτους εκκλησίας που "αν το κάνει ο Γιωργάκης θα φανεί σαν επανάσταση ενώ στην Αγγλία έχει γίνει από το..." Βέβαια χωρίς να αρνούμαι την πολυτιμότητα του συγκεκριμένου τεκμηρίου θα έλεγα πως σε πολλές (αν όχι σε όλες) τις καπιταλιστικές χώρες υπάρχουν φεουδαρχικά κατάλοιπα που δρουν ενάντια (σε μικρό η σε μεγάλο βαθμό) στην εκάστοτε αστική τάξη. Για παράδειγμα η βασιλεία δεν θα μπορούσε να πει κανείς πως με την μεγάλη περιουσία της ,τους πόρους που απορροφά καθώς και την διεκδίκηση μερίδας της εξουσίας από μέρους της, θυμίζει αρκετά την εκκλησία ως επιβραδυντικό της ανάπτυξης;

Εν κατακλείδι ανέφερε ότι οφείλουμε να δούμε την πραγματικότητα και έτσι χρειάζεται ένα Ενιαίο Μέτωπο ώστε να φροντίζει την ταξική πολυδιάσπαση που έχει προκληθεί λόγω των αντικειμενικών συνθηκών.

Ο επόμενος που πήρε τον λόγο για να απευθύνει μία ερώτηση ήταν ένας φοροτεχνικός ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί συμμετέχουμε στις εκλογές αφού με το συγκεκριμένο εκλογικό σύστημα δεν μπορούμε καν να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας. (Πλάκα-πλάκα εάν το όριο για την βουλή ήταν 1 τα εκατό η Ανταρσύα θα το έπιανε ή όχι; Εγώ νομίζω πως σίγουρα ναι.) Εν συνεχεία αναφέρθηκε η ανάγκη του να βρίσκονται οι κομμουνιστές σε μέτωπα προκειμένου να αλλάξουν τους συσχετισμούς στην κοινωνία και πρότεινε να υπάρξει ένα μέτωπο ενάντια στις τράπεζες που είναι αντιπαθητικές σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, έτσι ώστε να το πετύχουμε.

Ο επόμενος και τελευταίος ήταν ένας Αντιεξουσιαστής που είπε πως λόγω της στάσης του ΕΕΚ στις πορείες και στον Δεκέμβρη πήγε και το ψήφισε και αναρωτήθηκε γιατί στην επωνυμία του κόμματος υπάρχει η λέξη Τροτσκιστές καθώς αυτό "τρομάζει κόσμο και έτσι κλείνει την πόρτα σε άλλους χώρους".

Και έτσι μετά από όλα αυτά ήρθε η σειρά του Σάββα που σηκώθηκε από την καρέκλα και είπε πως το ΚΚΕ και οι δυνάμεις του θέλουν μία συγκέντρωση τελετουργία ενώ συνεχίζοντας ανέφερε πως αν ο Καραμανλής έκανε εκλογές θα ήταν πολύ κακό για το κίνημα, "άλλωστε έχω ζήσει και τον Μάη του 68 που ο Ντε γκολ και το ΚΚ Γαλλίας προώθησαν την συγκεκριμένη λύση όμως ο κόσμος στην κάλπη ψηφίζει ατομικά.. Την 3η μέρα εκεί που παλεύαμε στους δρόμους ,Μέρα και Ενάντια αποσύρθηκαν σταδιακά και προσπάθησαν να ενωθούν όλοι μαζί all together".

Μετά ανέφερε ένα παράδειγμα (μάλλον για να στοιχειοθετήσει κάτι σχετικά με την δύναμη του κινήματος αλλά δεν θυμάμαι καλά)όπου οι της Κου κλουξ κλαν όταν προλεταριοποιήθηκαν ήταν οι πρωτοπόροι μερικά χρόνια μετά το 1933 στην απεργία που συντάραξε τον Αμερικάνικο καπιταλισμό.

Σε ότι έχει να κάνει με τις εκλογές "για εμάς δεν είναι αυτοσκοπός αλλά είναι μία καλή ευκαιρία να εμφανιστείς στο προσκήνιο και να σπάσεις την απομόνωση προβάλλοντας έτσι τις ιδέες σου. Εμείς με την προεκλογική εκστρατεία πιο πολλά μέλη κερδίσαμε παρά ψήφους" (αυτό μπορώ και να το πιστέψω) Μετά έκανε μία ανάλυση για το ΠΑΣΟΚ και την εκλογική του βάση και ανέφερε ότι δεν ήταν ποτέ κανένα σοσιαλιστικό κίνημα αλλά πιο πολύ ένα λαϊκιστικό κόμμα που βρήκε έδαφος όχι μόνο στην εργατική τάξη αλλά και στην νέα μικροαστική τάξη "για αυτό μας έχουν κυβερνήσει όλοι οι πολιτικοί μηχανικοί τα τελευταία χρόνια" (για ποιον χτυπάει η καμπάνα);

Μετά η συζήτηση πήγε στην Κούνεβα και ειπώθηκε ότι όσοι πάνε στο νοσοκομείο της λένε "μην στεναχωριέσαι θα γίνεις καλά και θα πας στην πατρίδα σου" και αυτοί απαντάει στον Σάββα "και τι να κάνω εγώ, εκεί είναι ερημιά πως θα ζήσω". Για το μέτωπο ενάντια στις τράπεζες είπε ότι ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς έχει πέσει στο συγκεκριμένο τριπάκι και κυρίως ο Συνασπισμός που θεωρεί με τα κείμενά του "κακό" το χρηματιστικό κεφάλαιο αφήνοντας τις άλλες μορφές στην ησυχία τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το "ΣΕΚ της Αγγλίας δηλαδή το αδερφό κόμμα του ΣΕΚ στο νησί, που προτείνει μέτωπο συνδικάτων-βιομηχάνων ενάντια στο χρηματιστικό κεφάλαιο. Όμως εμείς πρέπει να ξεσηκωθούμε και να απαλλοτριώσουμε αυτούς που απαλλοτριώνουν τις ζωές μας"

Επιπλέον μιλώντας για το "Τροτσκιστές" είπε ότι "όντως μπορεί ο κόσμος να το βλέπει και μετά να λέει τρομαγμένος ..τι είναι αυτό το τροξισμός όμως ένας λόγος που το βάζουμε είναι για να διαφοροποιηθούμε από το φιάσκο του υπαρκτού".

Μετά ανέφερε ότι εκεί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπάρχει μεγάλη αναρχοφοβία που αποκρυσταλλώνει μία ολόκληρη μπαγιατίλα της αριστεράς με αποτέλεσμα στην συνέχεια ο κόσμος να στρέφεται στην αυτονομία που σου λέει "όπου θέλεις είμαι" (ίσως εκείνη την στιγμή ο Σάββας έχασε 4 ψήφους που είχαν έρθει από το πάρτυ της ΑΚ το οποίο γινόταν δίπλα αλλά δεν πειράζει εμείς κοιτάμε μπροστά και όχι πόσοι μας ακολουθούν) Έτσι "το θέμα είναι πως συνδυάζεις το παλιό με το καινούριο και εάν για τον Χοσμπάουμ ο 20ος αιώνας ήταν ένας σύντομος αιώνας για εμάς δεν λέει να τελειώσει ποτε..."

Μετά τον επόμενο γύρο των ερωτήσεων που δεν είχαν κάτι το ενδιαφέρον για να καταγράψω ο Σάββας μπαίνει στον τελευταίο γύρο τοποθετήσεων και λέει " Όταν ήμουν καλεσμένος των αναρχικών στην Ουρουγουάη στο Μοντεβιδέο είδα τι γινόταν εκεί που είχαν και την χούντα , μια δικτατορία μου μπροστά της οι δικές μας είναι παιδική χαρά. Εκεί λοιπόν οι αναρχικοί έχουν κάνει κόμμα και μάλιστα συνάπτουν και συνεργασίες. Εμείς δεν είμαστε αναρχικοί με ολίγην από Τρότσκι απλά το Τροτσκισμός το βάζουμε για να δείξουμε την αντίθεσή μας σε αυτό που έρχεται στο μυαλό κάποιου όταν ακούει την λέξη κομμουνισμός, δηλαδή τον Μπρέσνιεφ, τον Στάλιν τα Γκουλάγκ, την Αλέκα,τον Μαΐλη (άλλη περίπτωση και αυτός)".

Εν κατακλείδι ο Σάββας ανέφερε ότι το θέμα των συνεργασιών είναι απλό. " Χαράζουμε μία γραμμή ανάμεσα σε εμάς και τους αστούς και κάνουμε συνεργασίες μόνο από την δική μας πλευρά (γραμμικός διαλεκτικός υλισμός) . Θα το θέλαμε το Ενιαίο μέτωπο αλλά αυτό μπορεί να υλοποιηθεί υπό άλλες συνθήκες και έτσι δεν είναι επίκαιρο να μιλάμε τώρα για αυτό. Οι πιο πολλοί που βρίσκονται η δηλώνουν στο Τροτσκιστικό ρεύμα έχουν πάει κατά ΣΥΡΙΖΑ μεριά και την έχουν πατήσει κάτι που αποκρυσταλλώθηκε και στην σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ που είναι μονοκομματική. Πάντως για το θέμα των συνεργασιών ένας Γάλλος μας είπε "το ΕΕΚ σίγουρα δεν είναι σεχταριστές καθώς μιλάνε με όλους". εξτρεμιστές μας είπε αλλά σεχταριστές δεν μας είπε.

Εμάς και κλείνω εδώ, στις προτεραιότητές μας είναι η Θεσσαλονίκη άλλωστε εδώ θα βγάλετε και τον νέο πρόεδρο της ΝΔ, εγώ θα τον ψήφιζα (γέλια)"

Κάπου εκεί τελείωσε η ομιλία του Σάββα και οι ΕΕΚίτες σηκώθηκαν για να πάνε για το καθιερωμένο δείπνο. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε παρακολουθήσει αρκετές πολιτικές ομιλίες αλλά η συγκεκριμένη ξέφευγε από το καθιερωμένο και σχεδόν μαγνήτιζε τον ακροατή με αποτέλεσμα, φεύγοντας, να θυμόμαστε την συζήτηση σαν μια γλυκιά ανάμνηση. Ίσως ήταν οι ατάκες του Σάββα που της έδιναν άλλο χρώμα, αλλά ίσως να ήταν και το ότι σου δίνει την εντύπωση πως κυλάει κατακόκκινο αίμα στις φλέβες του και ότι είναι ένας πραγματικός αγωνιστής, ο μόνος Τροτσκιστής εν Ελλάδι με τον οποίο σε γενικές γραμμές ταιριάζουν τα χνώτα μας και δεν πετάει το μπαλάκι σε άλλο γήπεδο θέτοντας ως στόχο την απελευθέρωση από τον σεξισμό και την ομοφοβία (βλέπε άρθρο της ΔΕΑ για τον σεξιστικό χαρακτήρα των "αλυσίδων") αλλά την απελευθέρωση από τα καπιταλιστικά δεσμά και το χτίσιμο μιας άλλης κοινωνίας.

ΥΓ Οι συσχετισμοί στην αίθουσα έβγαζαν κυβέρνηση ΕΕΚ χωρίς αυτοδυναμία (αλλά με ενδεχόμενη στήριξη από ΑΚ) έτσι από τους 21 που βρίσκονταν στην αίθουσα υπήρχαν 3 ακαπίτες (ο ένας ψηφοφόρος του ΕΕΚ), 2 Ναρίτες (ίσως 2 από τους 70...) εγώ, η πρώην δικιά μου, ο Σάββας, και άλλοι 13 αγνώστου πολιτικής ταυτότητας.

Το πρόβλημα είναι πώς να τον κάνουμε να γυρίσει πίσω.
Να του πάρουμε νόβα; Ή να ξεκινήσουμε εξέγερση και να έρθει πίσω να την καθοδηγήσει;

Τα ευχαριστήριά μου στο Απολίθωμα για την βοήθειά του.

Σαυτούς τους δρόμους σε αυτήν την κοινωνία ο έρωτας μια μέρα δεν θάναι ουτοπία

2010-01-23T00:37:00.007+02:00

Ένα πρωινό ξύπνησα
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
Ένα πρωινό ξύπνησα
Και αντίκρισα τον κατακτητή

αντάρτες πάρτε με μαζί σας,
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
αντάρτες πάρτε με μαζί σας,
Γιατί νιώθω πως εδώ θα πεθάνω

Μα αν πεθάνω σαν αντάρτης
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
μα αν πεθάνω σαν αντάρτης
θα πρέπει να με θάψετε

Μα θάψτε με πάνω στα βουνά
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao,
μα θάψτε με πάνω στα βουνά
Κάτω απτην σκιά ενός όμορφου λουλουδιού

Και οι άνθρωποι που θα περνούν από εκεί
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao,
Και οι άνθρωποι που θα περνούν από εκεί
Θα λένε σε μένα: "τι όμορφο λουλούδι"

Αυτό είναι το λουλούδι των Παρτιζάνων
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
Αυτό είναι το λουλούδι των ανταρτών,
που πέθαναν για την ελευθερία

Bella ciao έλεγαν οι Ιταλοί αντάρτες στην κοπέλα τους πριν φύγουν για το βουνό, "Γειά σου όμορφη", λένε πως σημαίνει.

Τελικά τους μεγαλύτερους έρωτες δεν θα τους δείξει ποτέ το holywood, τους έρωτες που τα βράδια, εκτός από δύο κορμιά ενώνονται και δύο άνθρωποι που την επόμενη μέρα είναι έτοιμοι ακόμα και να πεθάνουν για να μπορέσουν άλλοι άνθρωποι(που ίσως δεν έχουν ακόμα γεννηθεί) να ζήσουν, ελεύθεροι, τον έρωτα της ζωής.
Δεν υπάρχει πιο όμορφο πιο αληθινό συναίσθημα από αυτόν τον έρωτα, τον καθαρό από οποιαδήποτε έννοια και από οποιαδήποτε "λογική".

"Οι μέρες είναι αφιερωμένες στην επανάσταση και οι νύχτες στον έρωτά μας"
Ζαχαριάδης

ΝΕΚΡΟΙ.ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ

2010-01-18T22:49:00.000+02:00

ΜΗΝ ΞΑΝΑΚΟΙΤΑΧΤΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΙΠΟΤΕ. ΟΥΤΕ ΕΣΥ ΟΥΤΕ Ο ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΣ ΜΙΚΡΟΣ ΦΟΒΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΣΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ. ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ;;ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΝΕΚΡΗ ΑΚΟΜΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΙΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ. ΟΙ ΛΥΓΜΟΙ ΣΟΥ ΣΤΕΡΕΨΑΝ. ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΘΑΝΑΤΕΡΕΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΟΔΥΝΗΣ ΑΠΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΣΤΟΜΑΤΑ. ΟΙ ΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΗΤΖ ΣΕ ΑΣΧΗΜΑΙΝΟΥΝ. ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΑΥΤΟΣ. ΔΥΟ ΝΕΚΡΕΣ ΤΣΙΓΓΑΝΟΠΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΞΕΒΡΑΣΕ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΜΠΕΗΓΟΥΟΤΣ. ΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΕΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΚΟΛΥΜΠΙ ΚΑΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΕΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΖΩΗΡΟΧΡΩΜΑ ΦΟΥΣΤΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΕΛΑ ΤΟΥΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ. ΗΤΑΝ ΦΙΛΕΣ. ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΝΑ ΜΠΑΝΙΟ ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΡΟΣΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΚΑΨΑ. ΑΛΛΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ. ΑΠΟ ΖΕΣΤΗ 'Η ΑΣΙΤΙΑ. ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΣΤΗΘΟΥΣ. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΥΞΑΝΟΥΝ? ΓΙΑ ΝΑ ΘΗΛΑΣΟΥΝ ΜΗΠΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΟΡΦΑΝΑ? ΜΠΟΡΕΙ...ΑΣ ΜΗΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ. ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΕΣ. ΔΙΚΙΟ ΕΧΟΥΝ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΟΡΦΟΙ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΥΜΙΕΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΝΑΙ. ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΧΩΤΟ ΚΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΡΗ ΟΜΟΡΦΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ-ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΕΙΡΩΝΕΙΕΣ-ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ- ΑΛΛΑ Ο ΑΡΗΣ ΔΕΝ ΖΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ. ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ....ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙ. ΘΕΛΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΒΟΜΒΕΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ. ΕΣΥ, ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΣΕ ΜΟΡΦΩΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΘΕΛΕΙΣ ΕΣΥ ΟΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ. ΚΡΑΤΑΣ ΣΦΙΧΤΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ, ΠΡΑΓΜΑΤΑΚΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ-ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΣΕ ΜΑΛΩΝΕ ΚΑΙ ΣΕ ΧΟΡΟΠΗΔΟΥΣΕ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ- ΚΡΑΤΑΣ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΟΥ ΤΟΥ. ΤΟΝ ΕΧΑΣΕΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ ΣΟΥ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ.. ΚΑΙ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΟΥΡΛΙΑΖΩ ΚΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ? ΜΠΟΡΕΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕ ΕΚΕΙΝΗ Η ΓΛΥΚΙΑ ΑΥΣΤΗΡΗ ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΤΙΣ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΜΩΡΑ ΤΗΣ. ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΑΝΑ? ΝΑ ΠΕΙ...."ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ....ΤΟΣΟ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ?" ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΕΙΡΩΝΕΙΑ- ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ. ΝΕΚΡΟΙ. ΣΒΗΣΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ. ΣΦΑΙΡΕΣ. ΓΥΜΝΑ ΜΩΡΑ. ΑΝΘΡΩΠΟΙ-ΛΑΧΕΙΑ. ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ. ΤΥΧΕΡΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. ΤΥΧΕΡΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ. ΤΥΧΕΡΕΣ ΚΟΙΛΙΕΣ ΠΑΜΦΑΓΩΝ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΩΝ- ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΑΛΥΤΩΝ. ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΑΡΙΘΜΟΠΟΙΟΥΝ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ. ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ. ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΑΠΟΣΤΕΩΜΕΝΑ. ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΛΟΓΙΑ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ. ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ. ΑΣ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ.

ΚιλκογκνούΕλένη

Είμαι γυφτάκι

2010-01-18T03:38:00.001+02:00

Ένα παιδί μετράει τάστρα και πολλά άλλα μετρούν γρήγορα γρήγορα (μέχρι να ξαναναάψει κόκκινο) τα 50λεπτα μου μάζεψαν και σβέλτα ξαναγεμίζουν το μπουκάλι με φτηνό σαπούνι για να καθαρίσουν τις λαμαρίνες μας.
Σιχαινόμουν να καθαρίσω τα τζάμια του αυτοκινήτου, ξεράθηκαν και οι κουτσουλιές και τώρα το είχα έννοια, έπρεπε να πάω να πληρώσω σε βενζινάδικο.
Δεν προλαβαίνω πάω να πιω καναν καφέ
Ουφ πάλι κόκκινο, δεν προλάβαμε
Όχι όχι δεν θέλω να μου τα καθαρίσεις
Τι γιατί μου τα καθαρίζει? Όχι μη,
Οχ καθαρίζει τα τζάμια, μετά θα θέλει λεφτά,καθαρίζει
ΟΧ Καθαρίζει την κουτσουλιά με το μυστρί, δεν βγαίνει,
τι?τρίβει με το γυμνό του χέρι, την τρίβει, μόλις μου καθάρισε το τζάμι και μου βρώμισε την συνείδηση
Για αυτή την πράξη ίσως σύμφωνα με τις τιμές της αγοράς αξίζει να δώσω ένα πενηντάλεπτο... για αυτή την ζωή, όμως, αξίζει να δώσω την δική μου.
Είμαστε εμείς τα πουλιά που πετούν ελεύθερα και έχουμε τα “γυφτάκια” να καθαρίζουν τις βρωμιές μας.

Τι ήταν πιο βρώμικο σε αυτή την άθλια στιγμή?
Είναι το παιδάκι που μου καθάρισε με τα χέρια του τις κουτσουλιές από τα τζάμια?
Ή μήπως είναι πιο ντροπιαστικό το ότι έμεινα εκεί να το κοιτάω?
Είναι ότι καθάρισε με γυμνό χέρι αυτό που σιχαινόμουν?
Είναι το 50λεπτο που του έδωσα?
Είναι ο λόγος που το έκανε?
Είναι το ότι αυτό θα ξανασυμβεί και αύριο και μεθαύριο στο ίδιο φανάρι, σε πολλά φανάρια σε όλη την χώρα, σε όλο τον κόσμο και θα είναι πολλοί σαν και εμένα που θα κοιτάξουν το παιδάκι σαν μαλάκες, θα κλείσουν την παρένθεση και θα συνεχίσουν την ζωή τους.

Μανούλα μου γιατί με γέννησες παγιδευμένο σε αυτόν τον κόσμο. Και που είναι η διέξοδος, πως βγαίνουμε από δω?
Α! να μία κλωστή! Θα την τραβήξω και ας πονέσει

Κανείς δεν περισσεύει

2010-01-16T02:21:00.002+02:00

Η ησυχία που επικρατεί στις βιβλιοθήκες, είναι ελκυστική μα είναι και σημάδι του καιρού μας.

Εγώ στις βιβλιοθήκες μας φαντάζομαι τον Τρότσκι να μαλώνει με τον Λέννιν για τον υλισμό και τον Χέγγελ να φωνάζει στον νεαρό Μαρξ που αντί να καθίσει να διαβάσει, πήγε σε ταβέρνα με τον "αδικαιολόγητα απών" Έγκελς. Τον Αλτουσέρ να διαξιφίζεται με τον Μάο για τα εργοστασιακά σχολεία και τον Φρόιντ να ψυχαναλύει τον Ραφαηλίδη.

Όλοι αυτοί όμως κρύβονται στις σελίδες των βιβλίων τους, τρομαγμένοι απτην βασανιστική σιωπή των αναγνωστηρίων και προσβεβλημένοι, μάλιστα, απτην διπλανή μου που τους γύρισε την πλάτη και μόλις άνοιξε το cosmopolitan.

Μια κοινωνία στατική, κλειδωμένη στο ντουλάπι.

Τι ανακουφιστικό που γνωρίζουμε που είναι το κλειδί!!

Τι πιεστικό να έχεις τόσα πολλά να πεις και η μέρα να κρατάει μόλις 24 ώρες.
Και τι αναπάντεχο, τι αντιφατικό να πασχίζεις να μιλήσεις, να μοιραστείς, να δώσεις και να σώσεις , σε μία κοινωνία που σέκανε μουγγό.

2010-01-10T21:45:00.003+02:00

Τι άστοχα που ακούγονται μερικά πράγματα
Τι άτοπο! Τι αντιφατικός ένας κόσμος που μιλάνε τα παιδάκια για λεφτά και επενδύσεις
και οι ελεύθερες νεράιδες για συμβόλαια.
Μα καρδιά μου, τα συμβόλαια είναι για εκείνους τους χοντρούς κυρίους που σατιρίζει το νταντά.
Εμάς οι φλόγες μας τα κάψαν τα συμβόλαια.
Αυτά είναι για αυτούς που θέλουν να μάθουν για το μπουκάλι στον Ρόκο και όχι για τα θαμένα μπουκάλια, όνειρα και ζωές της Μακρονήσου. Και θα το αποφύγουν με κάθε τρόπο να τα μάθουν, γιατί όλα κρέμονται χωρίς ασφάλεια σε μία λεπτή κλωστή. Κάτι να αλλάξει, κάπως να φυσήξει μπορεί να χαλάσουν τα συμβόλαια, που κλείστηκαν με λεφτά υπογραφές και αίμα.

Θα μπουν στο ασανσέρ μαζί σου και θα διανύσουν 5 ορόφους χωρίς να σου ρίξουν μία ματιά, να σου δώσουν λίγη προσοχή. Για σένα βέβαια οι 5 όροφοι θα φανούν σαν αιώνες, θα κρυώσεις, θα ιδρώσεις, θα προβληματιστείς.Και όλα αυτά θα τα περνάς για 5 δευτερόλεπτα μόνος σου, κοιτάζοντας τον καθρέφτη του ασανσέρ που εκτός από σένα δείχνει ακόμα μία φιγούρα, η οποία στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, η τουλάχιστον δεν δείχνει σημεία ζωής.

Βλέπεις οι ματιές είναι ανεκτίμητες και πρέπει να τις φυλάμε για πράγματα που αξίζουν. Ο γείτονας τις φυλάει από σένα για να τις ρίξει σε μια λαμαρίνα, που όσο και να την καθαρίσει, όσο και να την σκουπίσει, οι καθρέφτες της θα αντανακλούν άψυχα την ίδια αλλοτρίωση, την ίδια μοναξιά.

Έκλεισαν παράθυρα και πόρτες και κλείστηκαν στις ζωές τους. Εκτίμησαν την λαμαρίνα του opel τους περισσότερο απ τον εαυτό τους και ανάμεσα σε αυτά τα δύο, πρόσεξαν το πρώτο και άφησαν το δεύτερο να σκουριάσει.
Αλλά δεν πρόσεξαν ότι “συμβόλαιο για ασφάλεια απτην σκουριά” είχε μόνο η λαμαρίνα. Τα χρόνια, τις μέρες, τις στιγμές, δεν τα ασφαλίζεις μάτια μου και για αυτό θες να τα απολαύσεις χωρίς δικλείδες ασφαλείας

Δες που πετάμε! Δως μου το χέρι σου γλυκιά μου ,άλλαξε την θέα και μην σε νοίαζει αν θα κρατήσει το ταξίδι.

Στα λιγδιασμένα πουκάμισα των ξεπεσμένων ζωγραφίζουμε στιγμές απτην αυριανή ευτυχία του κόσμου

2010-01-10T03:41:00.002+02:00

Όλοι εσείς που μας κατηγορείτε για απάνθρωπους, για σφαγιάδες.

Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε εμείς οι “βίαιοι” είναι να καθαρίσουμε επιτέλους τους δρόμους της Αθήνας από τους άστεγους”. Να πάρουμε όλους αυτούς τους μετανάστες και να τους στείλουμε στις βίλλες των αφεντικών και στις εκκλησίες.
Όχι για να και να τους υπηρετούν αυτή την φορά, ούτε για να γεμίσουμε την παρακμιακή ζωή των μπουρζουάδων με ανήλικο σεξ.
Αλλά για να φτιάξουμε μία κοινωνία που θα αφήσει να κάνουν όνειρα και να έχουν ένα υπόστεγο να τα στεγάσουν.

Και αλίμονο σε αυτούς που θα αντιδράσουν σε αυτά τα αυτονόητα μέτρα.
Αλίμονο, όχι γιατί καταπατούν το Ελληνικό σύνταγμα για την φιλοξενεία. Αυτά να τα λέτε στα παράθυρα στους φίλους σας τους φασίστες με τις γραβάτες, επαναστάτες της αριστεράς και της προόδου γωνία

Αλίμονό τους επειδή αρνούνται το αυτονόητο σε μικρά παιδιά.
Όσα δηλαδή κατάφεραν να σωθούν από τις συμμαχικές βόμβες, τις φονικές νάρκες και το Λιμενικό.
Αλίμονό σας που τα καταδικάζετε να μεγαλώσουν χωρίς φροντίδα και χωρίς αγάπη σε Παπάφεια κελιά.
Τόσα και τόσα παιδάκια άφησαν πρόωρες σεξουαλικές κραυγές στις ματωμένες τουαλέτες των ορφανοτροφείων.
Πόσο αρρωστημένο ακούγεται αυτό? Πόσο αρρωστημένος είναι ο κόσμος που φτιάξατε? Και πόσο υγιές θα είναι να τον γκρεμίσουμε, να τον τσακίσουμε με όλη μας την δύναμη.
Μας λέτε σφάχτες και όντως μπροστά στον επόμενο Φράνκο θα είμαστε δολοφόνοι.
Αλίμονο στον πρώτο Φράνκο, τον πρώτο Πινοσέτ, τον πρώτο Παπαδόπουλο που θα πάει να συντηρήσει αυτήν την απάνθρωπη κατάσταση.
Δεν θα σηκώσουμε εμείς το μαχαίρι.
Της γης οι κολασμένοι θα το σηκώσουν.
Και τότε πληρωμένοι (βρυ) κόλλακες της δημοκρατίας σας, μην καταδικάσετε πάλι υποκριτικά την “μαμή της ιστορίας”.Να τηρήσετε την στάση που τηρήτε στα στενά της Ομόνοιας και στα πληρωκρέβατα του Βαρδάρη.
Να απέχετε

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.

Καταδικάζουμε τα ουρλιαχτά από όπου και αν προέρχονται

2010-01-08T06:24:00.002+02:00

-Μαμά μαμά τι είναι αυτό που ακούγεται από το βάθος του δρόμου?, κάθε δρόμου?

-Κάποιος θα φωνάζει παιδί μου, καλά δεν ντρέπονται δεν σκέφτονται πως μας ενοχλούν? Τι δηλαδή ο καθένας θα ουρλιάζει έτσι όποτε του καπνίσει? Είναι και 3 η ώρα, χρόνια κοινής ησυχίας.Κοιμήσου τώρα, πρέπει να κοιμηθούμε νωρίς γιατί αύριο έχεις να ζήσεις. Ξέχασες ότι μετά το πιάνο, το σχολείο και τα Αγγλικά εάν είσαι καλό κορίτσι, θα πάμε στο πάρκο?

-Μα μανούλα...μπορεί να έπαθαν κάτι μπορεί να είναι μία φίλη μου, μία φίλη μας, να μην πάμε να τους βοηθήσουμε?

-Ησύχασε παιδί μου,τι είναι αυτά που λες? Δεν είπαμε ότι καταδικάζουμε τα ουρλιαχτά από όπου και αν προέρχονται? Ευτυχώς είναι μακριά ακόμα,προς στιγμήν ακούγονται από την Τίγρη και Εφράτη γωνία. Μέχρι να φτάσουν και στην γειτονιά μας έχουμε ακόμα καιρό...

2010-01-05T03:40:00.004+02:00

Λόγιοι, επιστήμονες που κορνιζάρουν την γνώση τους και βαθμολογούν την ζωή σου και σοφοί του δρόμου που σιγοψιθυρίζουν, μα εσύ νιώθεις ένα γαργαλητό στο αυτί.
Ουίσκια-πυροσβεστήρες και σκόρπια ερεθίσματα που θα ενωθούν με την βοήθεια του σοφού και με λίγο ελεύθερο χρόνο που όμως δεν βρίσκετια ποτέ.
Έρωτες-καπότες που γίναν γάμοι, παιδιά, φωτογραφικά χαμόγελα και συνηθισμένη αγάπη.

Κρίμα
-Ήταν καλή
-Ήταν ήσυχη
-Ήταν μεγάλη ψυχή
-Βοηθούσε όποιον της το ζητούσε.

-Και αυτός πως θα ζήσει τώρα?
-Και αυτός, αχ τι του έτυχε?
-Και αυτός την αγαπούσε πολύ

Ναι τόσο που της δεν της έλεγες ότι πας με άλλες για να μην στεναχωρεθεί.
Ναι θα περάσεις δύσκολα, εκεί που εδραιονόταν η ρουτίνα και περίμενες σιγά σιγά να έρθει το βράδυ και να σε πάρει ο ύπνος στον καναπέ της ζωής σου, άλλαξαν όλα. Και ποιός ξαγρυπνάει τώρα.
-Να μου προσέξεις μην κοιτάξεις τον καθρέφτη τώρα μετά από τόσα χρόνια. Αυτό που θα νιώσεις ίσως είναι το... κενό που προκαλούσε τόσα χρόνια το ουίσκυ στο συκώτι σου.
Το κενό που δεν κάλυψες σε εσένα όταν ρώτησες τον εαυτό σου κάτι.

Γιατί πόλεμος?
Γιατί?

Και δεν του απάντησες.

Και μοιραία για να μην το νιώθεις, να μην το βλέπεις, επέλεξες να το καλύψεις το κενό, με ένα υλικό φτηνιάρικο,πλαστικό, που σαπίζει.
"Πάντα έτσι ήταν" "Και έτσι θα μείνει"
και άραξες στον αιώνιο καναπέ, πλαδάρεψες, σέρνεσαι.

Αυτό που δεν είπες όμως είναι, τι θα κάνεις αν έχεις λάθος. Τι θα κάνεις αν κάτι πάει να αλλάξει.
"Θα προσπαθήσω να παραμείνει"

Καταδίκασες εσένα, καταδίκασες και τα παιδιά σου, να νιώσουν το ίδιο κενό.
Μην είμαστε άδικοι, ως πατέρας τους άφησες πολλά.
Κυρίως ακίνητα και μετρητά.

Τα καταδίκασες όμως παλιόγερε.
Τα καταδίκασες, μόλις σβήσουν τα 54 κεράκια να νιώσουν το ίδιο γαμημένο κενό

Που γεμίζει μόνο προσωρινά
Και μόνο με οινόπνευμα